Στον «πολιτισμένο» κόσμο, θεωρούνται ένα από τα πιο καυτά ονόματα της retro rock σκηνής. Το δεύτερο album τους «Otherside» απέσπασε παντού διθυραμβικές κριτικές, ενώ και εμείς στο rockyourlife.gr το αποθεώσαμε. Κυρίες και κύριοι, αυτοί είναι οι My Dynamite.

Εμείς είχαμε την ευκαιρία να μιλήσουμε με τον κιθαρίστα/τραγουδιστή Jorge Balas, για όλα όσα συμβαίνουν αυτή τη στιγμή στο συγκρότημα, αλλά και για την γενικότερη αγάπη του για τη μουσική.

Καλησπέρα από την Αθήνα Jorge. Δώσε μου σε παρακαλώ μια σύντομη ιστορία των My Dynamite.
Ξεκινήσαμε γύρω στο 2007, στη Μελβούρνη της Αυστραλίας, με ελάχιστες αλλαγές. Εγώ ήρθα το 2008 και γίναμε κουιντέτο. Παίξαμε σε τοπικό επίπεδο για τα πρώτα χρόνια και αποκτήσαμε εμπειρία με συνεχείς εμφανίσεις. Το καλοκαίρι αποφασίσαμε ότι είχαμε αρκετό υλικό για ένα album και ηχογραφήσαμε τα βασικά τραγούδια ζωντανά σε ένα σπίτι που μου ανήκε στην επαρχία, μια ώρα δρόμο από τη Μελβούρνη. Περίπου την ίδια χρονιά (2011) υπογράψαμε στην Γαλλική Listenable Records και κυκλοφορήσαμε το πρώτο LP μας το 2012. Στη συνέχεια στο σχήμα ήρθε στα πλήκτρα ο Nick Cooper και περιοδεύσαμε στη Ευρώπη το 2013, διασκεδάζοντας πολύ. Δεν βιαστήκαμε και φέτος κυκλοφορήσαμε το δεύτερο μας album.

Δεύτερο album λοιπόν και οι κριτικές (συμπεριλαμβανομένης της δικής μου) μιλάνε για ένα κλασικό rock LP που βρίσκει στόχο. Πόσο δύσκολο ήταν να το δημιουργήσετε και να πετύχετε ένα τόσο πλούσιο, ώριμο και διαφοροποιημένο ήχο;
Το υλικό προέκυψε σχετικά εύκολα στην πραγματικότητα. Δεν είχαμε κάποιο πρόβλημα με αυτό. Αλλά όπως φαντάζεσαι τα χρήματα ήταν το πραγματικό πρόβλημα και για αυτό μας πήρε τόσο να το ηχογραφήσουμε και να κάνουμε την παραγωγή. Το «Otherside» τελείωσε σε λιγότερο από ένα μήνα συνολικά (αν αθροίσεις όλες τις συνεδρίες). Ηχογραφήσαμε όλα τα τραγούδια ζωντανά και προσθέσαμε κάποιες πινελιές στη συνέχεια. Πιστεύω ότι ο πλούσιος ήχος και είναι ο λόγος που τόσα σχήματα δεν το καταφέρνουν, είναι ότι δεν  παίζουν για το τραγούδι. Αν πετύχεις ένα καλό ήχο κιθάρας που δεν εξυπηρετεί το υπόλοιπο τραγούδι, η τελική προσπάθεια θα ακούγεται διαιρεμένη. Ο ήχος της κιθάρας θα είναι εκεί, μα αυτό θα είναι όλο. Το επόμενο είναι να αποκτήσεις ένα καλό βασικό ήχο δωματίου και να μείνεις σε αυτόν. Άσε τα τραγούδια να τραγουδήσουν μόνα τους για λογαριασμό τους και όχι το studio…

Πιστεύεις ότι υπάρχει πλέον αρκετός χώρος στον κόσμο για σχήματα που αγκαλιάζουν τον κλασικό rock ήχο;
Μας το ρωτάνε συχνά αυτό. Φυσικά και υπάρχει χώρος στον κόσμο για όλα… φυσικά και για όλα τα είδη της μουσικής. Κάτι για τον καθένα. Αλλά αναφορικά με το ότι το κλασικό rock γίνεται ξανά δημοφιλές, δεν το βλέπω να συμβαίνει στο κοντινό μέλλον.

Η Αυστραλία έχει παράδοση στις κλασικές rock μπάντες από τους AC/DC, Cold Chisel και the Angels μέχρι τους Wolfmother, The jets, Airbourne και Dynamite. Αισθάνεστε μέρος αυτού του Αυστραλιανού rock κινήματος;
Αν θα έπρεπε να συσχετιστούμε με κάποια από τις προαναφερόμενες μπάντες θα έλεγα τους Jet. Επανεμφανίστηκαν στη σκηνή και είναι υπέροχο. Οι Airbourne κάνουν το δικό τους πράμα και είναι πολύ ωραίοι τύποι. Παρόλα αυτά δεν μας θεωρώ μέρος αυτού του στρατοπέδου. Έχουμε δημιουργήσει το δικό μας μικρό χώρο που είναι ξεχωριστός για εμάς και ο καθένας είναι ευπρόσδεκτος.
Ο ήχος σας θυμίζει αρκετά τους  Black Crowes,  με στοιχεία Νότιου rock, soul κλπ. Ποιες είναι οι μουσικές επιρροές σας και πώς έχουν ενσωματωθεί στον ήχο σας;
Ναι σίγουρα αγαπάμε τους Crowes! Μας αρέσει πολύ το rock των 70s, σχήματα σαν τους   Humble Pie, Joe Cocker, πολλοί soul καλλιτέχνες αλλά και οι Grateful Dead. Αλλά μας αρέσει να εξερευνούμε και τις νέες μουσικές. Σχήματα σαν τους Vintage Trouble τα σπάνε. Οι Vulfpeck  είναι ένα άλλο σχήμα εξαιρετικό με σφιχτούς ρυθμούς.

Είστε ικανοποιημένοι με τη παραγωγή του album και το τελικό αποτέλεσμα;
Είμαστε πολύ ικανοποιημένοι με το αποτέλεσμα και πολύ περήφανοι για ό,τι έχουμε καταφέρει ως σχήμα. Ο κάθε ένας από εμάς είναι σημαντικός με τον τρόπο του στον τελικό ήχο του σχήματος.

Περιοδεύσατε με τους Lynyrd Skynyrd. Πώς ήταν να είστε κοντά με ένα από τα μεγαλύτερα Νότια σχήματα και το να τους βλέπετε να παίζουν κάθε βράδυ; Καταφέρατε να πάρετε κάποιες συμβουλές από αυτούς;
Δεν υπάρχουν λέξεις. Ήταν ένα όνειρο που έγινε πραγματικότητα. Μερικά από τα μέλη τους μας συνεχάρησαν για τον ήχο μας, που ήταν πραγματικά τιμή όταν το σχόλιο έρχεται από αυτούς τους μουσικούς.

Ποιό θα ήταν το ιδανικό συναυλιακό πακέτο για να προωθήσετε το νέο άλμπουμ σας;
Θα ήθελα να ανοίγαμε για τους Rolling Stones, αλλά αυτό είναι μακρινό όνειρο. Οι πιθανότητες να συμβεί είναι μια στις χίλιες. Οπότε θα συμβιβαζόμουν με μία μεγάλη Αμερικανική περιοδεία σε bars, παίζοντας και σε μερικά φεστιβάλ την ίδια περίοδο.

Την τελευταία δεκαετία σχήματα σαν τους The Blackberry Smoke, The Answer, Bad Touch και τελευταία και εσείς, φέρνουν τον ήχο του Νότιου rock που συναντά το κλασικό στο επίκεντρο της προσοχής του κοινού. Βλέπετε όλη αυτή την κατάσταση σαν μια ρετρό μουσική κίνηση, σύμπτωση ή απλά η μουσική κάνει κύκλους;
Για εμένα τα πράγματα κάνουν κύκλους, μα τώρα ο καθένας κάνει ό,τι κάνει. Η μουσική αγορά έχει κάτι για τον καθένα. Υποθέτω τα παιδιά σε κάποιο βαθμό έχουν κουραστεί να ακούν προκατασκευασμένη μουσική και να παρακολουθούν το «The Voice» στην τηλεόραση. Όμως, οι περισσότεροι άνθρωποι ακολουθούν σαν τα πρόβατα την αγέλη.

Όντας πλέον ένα εξαμελές σχήμα προτιμάτε τα χαλαρά τζαμαρίσματα στη σκηνή ή παίζεται τα τραγούδια πιστά στις στουντιακές εκτελέσεις τους;
Μας αρέσει να τζαμάρουμε και να αυτοσχεδιάζουμε λίγο στη σκηνή, κάποιες φορές. Κάποια τραγούδια τα παίζουμε ακριβώς, αλλά επειδή έχουμε τόση κιθάρα στη μουσική μας, μπορεί να γίνει βαρετό αν εγώ και ο Benny δεν γίνουμε δημιουργικοί επί σκηνής.

Ποια είναι τα πλάνα σας για το μέλλον; Περιοδεία, γράψιμο νέων τραγουδιών;
Είμαι στη Ευρώπη αυτή την περίοδο, οπότε δεν  έχουμε παίξει κάποιες συναυλίες. Θα θέλαμε να περιοδεύσουμε για το νέο album, μα μιλώντας τίμια, δεν υπάρχουν χρήματα για να γίνει αυτό το πράγμα. Είναι ακριβό για εμάς να έρθουμε στην Ευρώπη και να πάμε στις Η.Π.Α. Έτσι αν κάποιοι πλούσιοι promoters το διαβάζουν σας παρακαλούμε υποστηρίξτε μας. Στο ενδιάμεσο, θα δούμε πως θα πάει. Μάλλον θα γράψουμε κάποια τραγούδια και θα δούμε πως θα πάει από εκεί.

Ποιος είναι υπεύθυνος για τη σύνθεση των τραγουδιών; Προτιμάτε να δουλεύετε σε έτοιμες ιδέες, τελειωμένα τραγούδια, που φέρνει κάποιος ή να τζαμάρετε έως ότου καταλήξετε στην δομή μιας σύνθεσης;
Εγώ, ο Pat (σ.σ: Patrick Carmody, φωνή) και ο Travis (σ.σ: Travis Fraser, μπάσο) είμαστε υπεύθυνοι για το περισσότερο από το γράψιμο των τραγουδιών. Συνεισφέρω την περισσότερη από τη μουσική και οι άλλοι δύο γράφουν στίχους. Ρίχνουμε τις ιδέες στο προβάδικο, όταν βρεθούμε όλοι μαζί. Ο Benny (σ.σ: Benny Wolf, κιθάρα/φωνή) έχει γράψει μερικά πολύ καλό solo κιθάρας τελευταία. Η διαδικασία της σύνθεσης συμβαίνει σχεδόν οργανικά δεν την πιέζουμε ή θέτουμε προθεσμίες για κάτι για να τελειώσει. Είναι πιο καλά και φυσικά με αυτόν τον τρόπο.

Το εξώφυλλο του «Otherside» σε προετοιμάζει για κάτι περισσότερο κοντά στον εναλλακτικό rock ήχο, σαν τους Dubrovniks και λιγότερο για το  δικό σας κλασικό rock. Ποιος το εμπνεύστηκε;
Δεν μου κάνει εντύπωση που ξέρεις τους Dubrovniks. Εσείς οι Έλληνες είστε ανάμεσα σε μερικούς από τους πιο μορφωμένους ανθρώπους που γνώρισα ποτέ. Χαχα… Νομίζω ότι ο ήχος του δίσκου ενέπνευσε αυτό στο οποίο αναφέρεσαι.

Πόσο δύσκολο είναι για ένα νέο σχήμα σαν τους My Dynamite να επιβιώσει στις ημέρες του internet και downloading, γνωρίζοντας ότι οι δίσκοι/CDs δεν θα πουλήσουν και η περιοδεία είναι η μόνη επιλογή για να τα βγάλει πέρα;
Είναι πολύ δύσκολα, ειδικά λόγω της γεωγραφικής μας τοποθεσίας. Είμαστε περιορισμένοι, γιατί δεν μπορούμε να περιοδεύσουμε την Ευρώπη, όπως θα θέλαμε. Για αυτό και μας πήρε τόσο χρόνο να κυκλοφορήσουμε οτιδήποτε. Γιατί υπάρχουν πολύ λίγα χρήματα για να μας υποστηρίξουν, πέραν από τις πρωινές δουλειές μας και δεν είμαστε σε θέση να μετακομίσουμε στην Ευρώπη. Έχουμε τις οικογένειες και τις ζωές μας στην Αυστραλία.

Ποιος είναι υπεύθυνος για τους στίχους, ειδικά για το «Don’t Tell Lies» με το πιασάρικο refrain του και τους στίχους του για τον Χριστό και την απιστία.
Εγώ έγραψα το «Don’t Tell Lies» είναι λίγο αστείο. Δεν είμαστε κανένα θρησκευόμενο σχήμα.  Το τραγούδι μπορεί να ερμηνευθεί με πολλούς διαφορετικούς τρόπους.

Το μεγαλύτερο πλεονέκτημα σας κατά την προσωπική μου άποψη, είναι ότι αν και διατηρείτε τον ήχο των 70s, έχετε την δική σας ξεχωριστή ηχητική ταυτότητα και τραγούδια που δεν θυμίζουν κανέναν άλλο. Πως το καταφέρνετε να γράφετε τόσο αναγνωρίσιμα τραγούδια;
Αυτό είναι μια καλή ερώτηση. Πιστεύω ότι υπάρχει ένας αριθμός παραγόντων που συνεισφέρουν. Σίγουρα η ατομική συνεισφορά μας ως μουσικοί στο σχήμα και το ξεχωριστό της φωνής του Pat. Όταν τραγουδά δεν ακούω συγκρίσεις-ομοιότητες, ακούω εκείνον. Μας αρέσει να ανακατεύουμε μοντέρνους ήχους με παλιούς, πχ. σε τραγούδια σαν το «Motortalkin» με το αρχαίο retro Disco αίσθημα, όταν το μπάσο καλπάζει στο δεύτερο μέρος των στροφών, το αγαπώ. Πιστεύουμε σθεναρά ότι ο πιο σημαντικός σκοπός ενός τραγουδιού είναι να μπορείς να το τραγουδήσεις ή να το χορέψεις και όταν κινούμαστε στην οργανική πλευρά των τραγουδιών κοιτάμε να επανέλθουμε πριν γίνουμε βαρετοί. Είναι γύρω από το να νιώθεις το τραγούδι πρώτα και μετά να το σκεφτείς.

Το επώνυμο σου (Balas) ακούγεται Ελληνικό. Έχεις Ελληνική καταγωγή; Αν ναι, πως αισθάνεσαι που μιλάς σε ένα Ελληνικό περιοδικό;  Έχεις δεσμούς με τη χώρα μας;
Ναι οι γονείς μου είναι και οι δύο Έλληνες. Είμαι ένας πρώτης γενιάς Ελληνοαυστραλός. Έχω πολλούς συγγενείς στην Ελλάδα και είμαι εδώ για επίσκεψη και διακοπές. Ίσως θα έπρεπε να συναντηθούμε και να κάνουμε την συνέντευξη από κοντά. Αν μπορούσα θα έκανα την συνέντευξη στα Ελληνικά, αλλά ο γραπτός μου λόγος δεν είναι τόσο καλός.

Ποιες είναι οι προσδοκίες για τους  My Dynamite;
Αισθάνομαι ότι αν συνεχίσουμε να κάνουμε αυτό που κάνουμε, δηλαδή να παίζουμε όποτε το θέλουμε και όποτε μπορούμε και όταν ο χρόνος μας το επιτρέπει, μπορεί να κάνουμε ένα ολοκληρωμένο tour. Πολλές μπάντες βρίσκονται σε μια συνεχή μάχη με μια «αόρατη κακή δύναμη» που τα υποχρεώνει να παίζουν ζωντανά κάθε εβδομάδα, να κυκλοφορούν μουσική συνεχώς και να «κυνηγάνε το όνειρο». Αυτό πλέον είναι ένας μύθος και κατά τη γνώμη μου ο λόγος που πολλές μπάντες «καίγονται». Οι παλιότερες αντιλήψεις για το τι πρέπει να κάνει μια rock μπάντα είναι πλέον πεθαμένες.

Θα ήθελες να μας προτείνεις μερικά Αυστραλέζικα σχήματα που αξίζει να τσεκάρουμε και ας μην είναι ακόμα τόσο γνωστά;
Οι The Lockhearts από το Σύδνεϋ, οι Smoke Stack Rhino από τη Μελβούρνη και αν είσαι οπαδός του stoner/doom προτείνω να ελέγξεις τους Child.

Κάποιο τελευταίο σχόλιο για τους Έλληνες αναγνώστες, φίλους της rock μουσικής;
Η αγαπημένη Ελληνική λέξη του Benny Wolf  είναι: Χέστηκα!!!!

Σε ευχαριστώ για τη συνέντευξη και ελπίζω να σε δούμε στη σκηνή κάποια στιγμή.
Σε ευχαριστώ για αυτή τη συνέντευξη Στέλιο Ελπίζω να σου άρεσε το album. Θα ήθελα να παίξω στην Αθήνα, θα ήταν τέλειο. Είναι μια πανέμορφη πόλη, με μεγάλη διαφορετικότητα και όμορφα bars… Μοιάζει με τη Μελβούρνη, δεν θέλω να φύγω από εδώ.

ΣΤΕΛΙΟΣ ΜΠΑΣΜΠΑΓΙΑΝΝΗΣ
Γεννημένος τo 1968, ο Στέλιος Μπασμπαγιάννης, διαφωνεί με όλους. Όσους έχουν άποψη ,που δεν είναι η δική του και όσους δεν έχουν, γιατί δεν ασπάζονται τη δική του. Ασχολείται εδώ και χρόνια με την τέχνη της προώθησης θεραπευτικών ουσιών. Παράλληλα ασχολείται με την ευγενή τέχνη της μουσικής, ως συντάκτης σε διάφορα μέσα από το 1986. Το βιβλίο είναι η άλλη του μεγάλη αγάπη, που του επιτρέπει το ταξίδι ακόμη και ελλείψει χρημάτων. Πολιτικά ακραίος αντιπαθεί τη διαφθορά της αστικής δημοκρατίας, τον λαϊκισμό των Ελλήνων και τον υποκριτικό χαρακτήρα τους. Αν ήταν ζώο (κάποιοι λένε ότι είναι ) θα ήταν λύκος.