Ο περιζήτητος Βρετανός εικονογράφος μιλάει στο rockyourlife για τη συνεργασία του με τους Iron Maiden, για την αλλαγή που έφερε στην (καλλιτεχνική) ζωή του η γνωριμία του με τον Fish και τους Marillion και αποκαλύπτει ότι θα ήθελε πολύ να σχεδιάσει εξώφυλλα για τον Steve Wilson και τους Riverside.

Μπορεί το όνομα Mark Wilkinson να μην λέει πολλά στους περισσότερους, ωστόσο πρόκειται για έναν από τους πλέον περιζήτητους εικονογράφους στη Βρετανία (και όχι μόνο). Πρόκειται για τον καλλιτέχνη που σχεδίασε το εξώφυλλο του τελευταίου άλμπουμ των Iron Maiden «The Book of Souls», ενώ το πενάκι του έχει ντύσει εικαστικά άλμπουμ – σταθμούς του ροκ και του μέταλ, όπως το «Misplaced Childhood» των Marillion και το «Painkiller» των Judas Priest. Επιπλέον, ανάμεσα στα ονόματα με τα οποία συνεργάστηκε κατά καιρούς περιλαμβάνονται ο Jimmy Page, οι Bon Jovi, ο Robbie Williams, καθώς και η Kylie Minogue.

Το rockyourlife.gr τον εντόπισε στο ατελιέ του και ο 63χρονος Βρετανός άνοιξε το βιβλίο της δικής του ψυχής. Μίλησε για τη συνεργασία με τους Marillion και τον Fish που τον εκτόξευσε καλλιτεχνικά, ανέλυσε τις διαφορές ανάμεσα στον δικό του Eddie και αυτόν του Derek Riggs και αποκαλύπτει ότι οι καλλιτέχνες με τους οποίους θα ήθελε να δουλέψει είναι ο Steve Wilson και οι Riverside.

Δεν πιστεύω ότι κάποιος από τους καλλιτέχνες που διαδέχτηκαν τον Derek Riggs (εμού συμπεριλαμβανομένου) κατάφερε να μπει στην ψυχή του Eddie.

Ο περισσότερος κόσμος σε ξέρει μέσα από την μακρόχρονη συνεργασία σου με τους Marillion και τον Fish. Πότε όμως ξεκίνησες να δουλεύεις πάνω σε εξώφυλλα δίσκων και ποιο ήταν το πρώτο σου;
Το πρώτο εξώφυλλο που έκανα ήταν για μια heavy metal συλλογή της RCA Records με τίτλο «Hot Shower» στις αρχές της δεκαετίας του ’80. Ζωγράφισα έναν τύπο που φορούσε ένα κοστούμι από αμίαντο να παίζει μια Stratocaster μέσα μια ντουζιέρα όπου αντί για νερό τον έλουζαν φλόγες. Δεν το λες και ιδιαίτερα… ευφυές.

bookofsoulsΠώς προέκυψε η συνεργασία σου με τους Iron Maiden; Απ’ όσο ξέρω αυτή το «Book of Souls» δεν ήταν η πρώτη σου δουλειά γι’ αυτούς.
Έχω δουλέψει για τους Iron Maiden αρκετές φορές στο παρελθόν – αρχικά όταν ήταν headliners στο Μοnsters of Rock στο Donington. Ζωγράφισα έναν φτερωτό Eddie για το πόστερ του φεστιβάλ, το οποίο στη συνέχεια έγινε και εξώφυλλο για εκείνο το live album. Επίσης, σχεδίασα και τα εξώφυλλα για τα singles του «The Wicker Man» και του «Out Of The Silent Planet». Ακολούθησε το metal box «Eddie’s Archive» και το εξώφυλλο για το «Best of The B’Sides» που περιλαμβάνεται σε αυτό.

Ποιες είναι οι διαφορές ανάμεσα στον δικό σου Eddie και εκείνον του Derek Riggs (σ.σ. ο «πατέρας» του Eddie, που συνέδεσε το όνομά του με τα περισσότερα εξώφυλλα των Maiden);
Με το «Book of Souls» επιχείρησα να βάλω τον Eddie σε έναν διαφορετικό δρόμο, να δημιουργήσω ένα κακό πλάσμα, περισσότερο σκοτεινό και λιγότερο… παιχνιδιάρικο από αυτό που ξέραμε. Χρησιμοποίησα πολύ λιγότερα χρώματα και αποχρώσεις και το μόνο που ξεχωρίζει είναι το αίμα. Προσπάθησα επίσης να τον αποδώσω όσο πιο ρεαλιστικό γίνεται, με πολλές λεπτομέρειες στο γδαρμένο δέρμα του, σαν να εμφανίζεται μέσα από το σκοτάδι – λες και πρωταγωνιστούσε στ’ αλήθεια στους χειρότερους εφιάλτες σας. Ωστόσο δεν πιστεύω ότι κάποιος από τους καλλιτέχνες που διαδέχτηκαν τον Derek Riggs (εμού συμπεριλαμβανομένου) κατάφερε να μπει στην ψυχή του Eddie όπως ο δημιουργός του. Τον έφερε στη ζωή, τον ξέρει απ’ έξω κι ανακατωτά. Οι υπόλοιποι προσπαθούμε να σεβόμαστε και να τιμούμε τη δουλειά του Riggs όσο καλύτερα μπορούμε. Αυτοί που θα κρίνουν κατά πόσο τα καταφέραμε είναι οι οπαδοί.

Θα έδινα τον καλύτερό μου εαυτό αν ήταν να σχεδιάσω κάτι για τους Πολωνούς Riverside, τους οποίους λατρεύω.

Υπάρχει κάποια ενδιαφέρουσα παρασκηνιακή ιστορία από την διαδικασία παραγωγής του «Book of Souls» που θα ήθελες να μοιραστείς μαζί μας;
Η εμφάνιση του Eddie έπρεπε να παραπέμπει στους Μάγια, με τα χρώματα στο πρόσωπο και το σώμα να αφήνουν έναν υπαινιγμό από τελετή βουντού. Δεν ήταν τόσο σημαντικό να είναι ιστορικά ακριβής με τον πολιτισμό των Μάγια – περισσότερη σημασία είχε να δίνει την εντύπωση ενός σκοτεινού πνεύματος.

Script_for_a_Jesters_TearΠοιο από τα εξώφυλλα που έχεις σχεδιάσει ξεχωρίζεις και γιατί;
Ακόμα κοιτάζω με περηφάνια το πρώτο άλμπουμ των Marillion, το «Script For A Jester’s Tear»… Ηταν το πρώτο μου κανονικό εξώφυλλο για συγκρότημα και, όπως λέει ο σοφός λαός, η πρώτη αγάπη είναι και παντοτινή.

Έχεις σχεδιάσει τα εξώφυλλα πολλών άλμπουμ. Υπάρχει κάποιο από αυτά που εκτός από σχεδιαστικό να αποτέλεσε και μουσικό ορόσημο κατά τη γνώμη σου;
Νομίζω ότι το «Misplaced Childhood» των Marillion ανήκει σε αυτήν την κατηγορία. Ηταν αυτό που έδωσε στους Marillion την ώθηση για παγκόσμια επιτυχία. Ηταν μια συναρπαστική περίοδος για εκείνους αλλά και για μένα, αφού ξαφνικά είχα προτάσεις από πάρα πολλές άλλες μπάντες. Το «Feast of Consequences» του Fish ήταν επίσης ένα φανταστικό μουσικό επίτευγμα και κυρίως το High Wood Suite (σ.σ. πρόκειται για μια ακολουθία πέντε τραγουδιών που μιλάει για τη μάχη του ποταμού Σομμ το 1916 στη Β. Γαλλία, μια από τις πιο αιματηρές μάχες στην Ιστορία με περισσότερα από ένα εκατομμύριο θύματα). Για μένα το artwork του συγκεκριμένου άλμπουμ ήταν τεράστια πρόκληση, καθώς έπρεπε να σχεδιάσω ένα booklet 100 σελίδων. Μου πήρε κάμποσο καιρό αλλά ήταν πραγματικά ενδιαφέρον, καθώς χρειάστηκε να μελετήσω τα γεγονότα της μάχης ώστε να μπορέσω να το εικονογραφήσω. Ωστόσο, το «Book of Souls» των Iron Maiden είναι με διαφορά το άλμπουμ με τη μεγαλύτερη απήχηση από όλα όσα έχω αναμειχθεί. Πρόκειται για ένα αληθινό ορόσημο για το συγκρότημα που έχει τύχει φανταστικής υποδοχής. Μερικά τραγούδια και ειδικά το Empire of the Clouds, είναι σαν μια μίνι όπερα. Είμαι πραγματικά υπερήφανος που συμμετείχα σε ένα άλμπουμ που τάραξε τόσο πολύ τα νερά.

Αφιέρωσα πάρα πολύ χρόνο στο «Book of Souls». Τα σχέδια που πέταξα ήταν πολύ περισσότερα από αυτά που παρουσίασα στο συγκρότημα.

Υπάρχει κάποιο άλμπουμ για το οποίο θα ήθελες να είχες κάνει εσύ το εξώφυλλο και γιατί;
Δε νομίζω. Αν ήταν γραφτό να γίνει, θα είχε συμβεί. Θα μου άρεσε να είχα ασχοληθεί με το artwork οποιουδήποτε από τα project του Steve Wilson, αλλά όλες οι δουλειές που έγιναν ήταν υπέροχες. Επίσης, θα έδινα τον καλύτερό μου εαυτό αν ήταν να σχεδιάσω κάτι για τους Πολωνούς Riverside, τους οποίους λατρεύω. Πέρα από αυτά, στα όνειρά μου οτιδήποτε από Pink Floyd, που παραμένουν η αγαπημένη μου μπάντα. Κοιτάζοντας βέβαια τα εξώφυλλά τους, είναι αδύνατο να φανταστώ κάτι καλύτερο από αυτό τη δουλειά του Storm Thorgersοn (σ.σ. ένας από τους σημαντικότερους Βρετανούς γραφίστες – σχεδιαστές, που συνέδεσε το όνομά του με τους Pink Floyd και αξιοζήλευτο portfolio που περιλαμβάνει από τους Wishbone Ash και τους Black Sabbath μέχρι τους Dream Theater και τους Muse). Είναι όλα τέλεια από κάθε άποψη. Πολλοί τον μιμήθηκαν αλλά κανείς δεν τον έφτασε.

painkillerΑπό τους Iron Maiden και τους Judas Priest στην Kylie Minogue και τον Robbie Williams… Πόσο εύκολο (ή δύσκολο) είναι να συνεργάζεσαι με τόσο σημαντικούς καλλιτέχνες;
Τίποτα και ποτέ δεν είναι εύκολο. Οτιδήποτε αξίζει τον κόπο θέλει και χρόνο… είτε είναι στο πεδίο των εικαστικές τεχνών είτε της μουσικής. Μερικά σπουδαία τραγούδια γράφτηκαν μέσα σε λίγα λεπτά, ομοίως και κάποιες φανταστικές ζωγραφιές δημιουργήθηκαν με μόνο λίγες πινελιές, όμως χρειάζονται χρόνια αφοσίωσης ώστε να μπορείς να το κάνεις. Την ίδια ώρα υπάρχουν τραγούδια που χρειάστηκαν χρόνια για να γραφτούν (όπως για παράδειγμα το Hallelujah του Λέοναρντ Κοέν). Εγώ αφιέρωσα πολλούς μήνες στο «Book of Souls». Οι προτάσεις που πέταξα ήταν πολύ περισσότερες από αυτές που παρουσίασα στο συγκρότημα. Δεν ήμουν ικανοποιημένος με τίποτα. Τώρα κοιτάζω το τελικό αποτέλεσμα και σκέφτομαι ότι, πράγματι, ήταν το καλύτερο που μπορούσα να κάνω. Γι’ αυτό και είμαι περήφανος κι ας μου πήρε πολύ χρόνο. Κοιτάζω παλαιότερες δουλειές που έχω κάνει για πολλά εξώφυλλα δίσκων και βλέπω πάντα τι θα μπορούσα να έχω κάνει καλύτερα.

Θεωρείσαι αυθεντία στην τεχνική airbrush (σ.σ. αερογράφος). Πες μας μερικά πράγματα γι’ αυτήν.
Δεν χρησιμοποιώ τη συγκεκριμένη τεχνική τόσο πολύ σήμερα όσο όταν ξεκινούσα. Σήμερα σκανάρω τα σχέδια και μετά τα… αερογραφίζω ψηφιακά. Είναι πολύ πιο γρήγορο. Η παραδοσιακή τεχνική απαιτεί πολύ χρόνο και πολλά στάδια μέχρι να πετύχεις το επιθυμητό αποτέλεσμα τόσο στο χρώμα όσο και στη λεπτομέρεια. Ωστόσο η ομορφιά της αερογραφικής τέχνης, ειδικά όταν αποδίδεται μέσα από έργα κορυφαίων καλλιτεχνών όπως ο Βέλγος Eddy Wouters, έγκειται στο ότι σε κάνει να βλέπεις πράγματα που δεν θα έβλεπες σε μια φωτογραφία. Η αίσθηση του σχεδίου και η καλλιτεχνική ματιά είναι πολύ σημαντικά στη τέχνη του αερογράφου, διαφορετικά δεν είναι τίποτα άλλο από μια απλή τεχνική.

prisonersinparadiseΠόσο σημαντική για την εξέλιξή σου ως καλλιτέχνης ήταν η ενασχόλησή σου με τα κόμικς (σ.σ. έκανε μερικά εξώφυλλα για τον Δικαστή Ντρεντ την περίοδο 1992 – 1995) ;
Πιθανότατα βοήθησε στην προσπάθειά μου να δημιουργήσω δραματικές σκηνές… δεν ξέρω. Δεν ήμουν ποτέ και ο πιο γρήγορος τεχνίτης γι’ αυτό και δεν έκανα παρά μόνο μία ιστορία – όλα τα υπόλοιπα ήταν εξώφυλλα. Το μοναδική ολοκληρωμένο κόμικ που εικονογράφησα (σ.σ. το Judge Anderson: «Voyage of the seeker», το 1993) γράφτηκε από τον Αλαν Γκραντ – ένας φίλος μου που ήξερε ότι θα μου έπαιρνε καιρό κι έτσι έγραψε μια πολύ απλή υπόθεση χωρίς πολλές σκηνές δράσης. Αυτό με βοήθησε αρκετά, αλλά και πάλι μου πήρε μερικές εβδομάδες για να το κάνω. Οι περισσότεροι καλοί σχεδιαστές κόμικ που ξέρω θα ολοκλήρωναν μερικά καρέ σε μιάμιση μέρα. Πραγματικά το ζηλεύω αυτό.

ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΟΥΛΛΟΣ
Γεννήθηκε στις 25 Μαρτίου 1973 δίνοντας ακόμα ένα λόγο για να ηχούν τη συγκεκριμένη μέρα τα κανόνια του Λυκαβηττού. Αφού έχασε μερικά χρόνια από τη ζωή του στη Γαλλική Φιλολογία της Αθήνας, έμπλεξε με τη δημοσιογρφία και ως Συντάκτης Υλης του αρέσει να βάζει τα πράγματα στη θέση τους. Ονειρό του να βρεθεί κάποια στιγμή στο Wacken και να κάνει κατάδυση σε νερά με λευκούς καρχαρίες...

Leave a Reply

  • (not be published)