Λίγο πριν από την κυκλοφορία του ομώνυμου άλμπουμ των Innerwish, το rockyourlife ανακρίνει τον κιθαρίστα και ιδρυτικό μέλος των Αθηναίων heavy/power metallers, Μανώλη Τσίγκο.

Με τον Μανώλη συναντηθήκαμε μια Παρασκευή βράδυ στο «Ψαρονέφρι του Βαγγέλη». Η παραγγελία λακωνική και… χειρουργικά ακριβής: Παντζάρια, τυροκαυτερή, πατάτες τηγανητές και ψαρονέφρι, από τα καλύτερα της πόλης. Και όλα αυτά συνοδεία ανθρακούχου αναψυκτικού και μπύρας. Μετά το ιατρείο αυτός, μετά το φαρμακείο εγώ, κάναμε μια κουβέντα για πολλά και διάφορα.

Ημουν σε παιδικό πάρτι όταν έμαθα ότι πέθανε ο Dio και με πήραν τα κλάματα

Πες μας λίγα λόγια για το πώς ξεκίνησες, τα πρώτα σου χρόνια, τις πρώτες μουσικές αγάπες
Γεννήθηκα και μεγάλωσα στο κέντρο της Αθήνας, με πατέρα τραπεζικό υπάλληλο και την ιατρική σαν στόχο βιοπορισμού και κοινωνικής προσφοράς. Δεν υπήρχαν πολλά χρήματα για να αγοράζουμε νέες κυκλοφορίες, που ήταν λίγες άλλωστε, τότε δούλευε η κασέτα και η αντιγραφή τραγουδιών και albums. Οι αγάπες μου παλιές και γνωστές: Rainbow, Whitesnake, Paul Rodgers, Iron Maiden, Journey, Bad Company και από τραγουδιστές… Dio, Joe Lynn Turner, David Coverdale, Steve Perry (φωνάρα), John Lawton.

Oχι o David Byron;
Ο Lawton είναι πιο τραχύς και γήινος, ενώ ο Byron πιο λυρικός, είδες που όλα είναι θέμα προτιμήσεων.

Μίλησέ μας για τους Rock n Roll Children, (σε έχουν κάνει γνωστό μέχρι και στο υπουργείο Υγείας, όταν πρωτοζήτησες άδεια για να ξεκινήσεις τις εκδηλώσεις).
Όλα ξεκίνησαν από το τραγούδι «Rainbow Eyes», ένα τραγούδι που είχα γραμμένο σε κασέτα στο γυμνάσιο. Για να καταλάβεις το είχα δύο φορές, στην αρχή και στο τέλος, για να με νανουρίζει. Οι Rainbow είναι η μεγάλη μου αγάπη. Όταν έμαθα ότι πέθανε ο Dio, ήμουν στο παιδικό πάρτι του βαφτισιμιού μου και με πήραν τα κλάματα. Τότε αποφάσισα να κάνω κάτι για να τιμήσω τη μνήμη του.

Ποιοι είναι οι κιθαρίστες που σε επηρέασαν περισσότερο;
Κιθαρίστες… επιρροή ο Hendrix σε όλα, ο Eddie Van Halen στο tapping,ο Malmsteen έφερε το neo-classical ύφος στον χώρο, ο Vai στα πάντα, άλλοι αγαπημένοι οι Schenker, Amott. Θυμάσαι το Hear N Aid, βγαίνει ο Malmsteen και τα σκίζει όλα αλλά μετά βγαίνει o Buck Dharma και με μια νότα σβήνει όλο το σύμπαν. Απλότητα. Τον λατρεύω τον είχα δει το 87 με τους Blue Oyster Cult στη Λεωφόρο (σ.σ: κι εγώ) και τους Black Sabbath που διέλυσε η συναυλία τους στο 4ο τραγούδι. Τους είδα και το 1995 στο μισοάδειο ΡΟΔΟΝ. Θεϊκός και υποτιμημένος κιθαρίστας.

Το νέο άλμπουμ των Innerwish είναι το καμάρι μου

Πώς προλαβαίνεις κιθάρα και ιατρική; Και τα δύο θέλουν τον χρόνο τους και είναι δια βίου μάθηση
Για την κιθάρα διαβάζω πλέον λίγο. Εχω υποκαταστήσει το διάβασμα με τις πρόβες. Θέλει και η ιατρική διάβασμα, πολύ και συνεχές και ενημέρωση.

Σε λίγο καιρό κυκλοφορείτε το νέο LP σας, τι έχεις να μας πεις γι αυτό;
Το νέο album μας, το «Innerwish» είναι το καμάρι μου. Ο Φραγκίσκος Σαμοΐλης έδωσε άλλο αέρα στα drums. Γράφω με τον Θύμιο Κρίκο σε ακουστικές κιθάρες τις μελωδίες και μετά τα δουλεύουμε όλοι μαζί. Το θεωρώ μια πολύ καλή δουλειά, που μας έχει προχωρήσει.

InnerwishLPinside

Αν έκανες tribute σε κάποιον άλλο καλλιτέχνη, για ποιον θα ήταν;
Αν έκανα μια άλλη tribute μπάντα θα ήταν για τους Uriah Heep, αλλά θες πέντε άτομα να τραγουδάνε και όλοι εξίσου καλά. Εγώ απλά τραγουδώ. Είχα και τους DisCover γιατί λατρεύω και την disco αλλά και τη soul. Δύσκολα πράγματα για τους μπασίστες αλλά και το σπάσιμο του χεριού για τον κιθαρίστα.

Λατρεύω το sleaze/soul σαν τους Little Caesar του chain of fools αλλά και τη φωνή του Ron Young με τους Manic Eden.
Ήμουν Αγγλία στο Hammersmith για μετεκπαίδευση και σε μια εβδομάδα είδα Meniketti, Magnum, Europe και Y&Τ. Λατρεύω τον Meniketti, τραγούδια όπως το «Sentimental Fool» και όλο το «Meanstreak» album. Αλλά και τον Bob Catley, του οποίου το πρώτο solo LP είναι θεϊκό. Απο Sabbath λατρεύω την περίοδο με τον Dio και ας ακουστώ ιερόσυλος, ενώ προτιμώ Ozzy στα πρώτα του προσωπικά albums και ειδικά στο «Diary Of A Madman» με το S.A.T.O.

Ποιες είναι οι αναμνήσεις από σχήματα για τα οποία άνοιξες τις συναυλίες τους;
Χειρότεροι σε συμπεριφορά οι Helloween, μας έκοβαν χρόνο και ήχο, όταν είχαμε μόνο ένα album. Αντίθετα οι Saxon ήταν κύριοι, τους λάτρεψα.

 

Θα έφευγες για στο εξωτερικό;
Όχι. Μπορώ να λείψω δύο μήνες, λόγω επιλογής, από την δουλειά. Αλλά η χειρουργική είναι η πρώτη μου ασχολία, σε αναλογία 80/20 με τη μουσική. Αν αυξηθεί και άλλο και φτάσει π.χ. στο 95/5 τότε θα έχω πρόβλημα. Η μουσική είναι οξυγόνο για εμένα. Όμως έγινα γιατρός για να θεραπεύω κόσμο.

Το κεφάλαιο Ulterium Records;
Αρκετοί λόγω της εταιρίας μας, της Ulterium Records και του τραγουδιστή μας (πρώην των παπαροκάδων), μας κατατάσσουν στο Christian metal. Γελάω με τις ταμπέλες. Ήμασταν και θα είμαστε heavy metal. Αλλά ίσως κάποιοι μας δουν σαν τους Stryper.

Αλλοι καιροί, άλλα ήθη…
Είμαστε ορισμένοι νέοι γιατροί πιο rock όπως εγώ, ο Γιώργος Ράλλης (αγγειοχειρουργός), ο Γρηγόρης Πεσματζόγλου (χειρουργός μαστού), είναι η γενιά των 40 και κάτι, που είναι μεγαλωμένη με rock ακούσματα.

Ο Λεβέντης αποδείχτηκε μεγάλος κωλοτούμπας

Πολιτικά που θα τοποθετούσες τον εαυτό σου;
Στήριξα Λεβέντη μήπως και έρθει το κοινωνικό σοκ, η αλλαγή, αλλά αποδείχτηκε μεγάλος κωλοτούμπας. Συμφωνώ μαζί σου, ότι πραγματικά είμαστε σε τέλμα και οι παλιοί πολιτικοί πρέπει να φύγουν. Η Ελλάδα του ΠΑΣΟΚ με το χρήμα και τα «Θα» επανήλθε χωρίς το χρήμα. Εκτιμώ την υπευθυνότητα, την ηθική και πιστεύω ότι χρειάζονται άνθρωποι που αγαπάνε τη χώρα και έχουν όραμα.

Εναλλακτική σκηνή
Δεν ακούω ιδιαίτερα, απλά παρακολουθώ (σ.σ. του αναφέρω τους Thee Holy Strangers και την πολύ καλή πρώτη δουλειά τους). Ακούγεται καλό, απλά δεν είναι το στυλ μου, ποτέ δεν ήταν. Έχω ένα άλλο σχήμα, τους Bad Karma, πιο hard rock, κοντά στον ήχο των Bad Company. Εκεί κινούμαι. Λατρεύω τους Thunder, τους έχω δει 5 φορές. Η τελευταία ήταν με Whitesnake και Journey τον Μάιο του 2013.

Ήσουν κ εσύ εκεί; Κι εγώ (γέλια).
Ο Coverdale ήταν ανύπαρκτος, στους Journey ήθελα να φύγω, με τον βαρύ τους ήχο. Αδικημένο σχήμα βέβαια, με τραγουδάρες σαν το «Don’t Stop Believing». Αλλά για άκουσε το «Mother, Father» και μετά μιλάμε, ειδικά με τον Steve Smith στη σύνθεσή τους. Λατρεύω Snake μέχρι το 87, blues rock ολκής. Έχω δει τον Marsden μόνο του. Θρυλικός κιθαρίστας και συνθέτης.

Τι θεωρείς τον εαυτό σου ως κιθαρίστα;
Καλύτερο ρυθμικό, καλύτερο συνθέτη, με λατρεία στα 70s, 80s blues rock. Άλλος υποτιμημένος κιθαρίστας, που μου έρχεται τώρα στο μυαλό ο Matthias Jabs.

Στη συναυλία των Loudness, πλην του Περλεπέ δεν είδα πολλούς κιθαρίστες, γιατί; Δεν βλέπεις τέτοια ονόματα κάθε μέρα στην Ελλάδα.
Πολλοί δεν συμπαθούν τον διοργανωτή. Εγώ δεν μπορούσα να πάω γιατί ήμουν on call στο νοσοκομείο, αλλά έμαθα ότι έδωσε ρεσιτάλ. Ο Akira Takasaki (σ.σ: ο κιθαρίστας των Loudness) είναι μουσική ιδιοφυία ασυζητητί.

Με τα μουσικά περιοδικά τι σχέση έχεις;
Εκτιμώ κάποιο κόσμο, από κάθε έντυπο, κύρια παλιούς, πχ. Στ. Παπιλίδης, γιατί έχουν γνώση και ήθος. Δυστυχώς όμως πολλοί την έχουν δει μεταλοπατέρες.

Στο χειρουργείο ακούω από Sinatra μέχρι κλασικό rock

Μανώλη στα της… πραγματικής ζωής, σχέσεις, γάμος, τι αποκόμισες;
Αξίζει ο γάμος, αν υπάρχουν παιδιά… Τα παιδιά είναι ευτυχία αν και θέλουν μέτρο στο τι τους δίνεις. Είναι ένα από τα πράγματα που ακόμη δεν έχω πετύχει (τα παιδιά).

Στο χειρουργείο ακούς μουσική; Ένας συνάδελφος σου χειρουργός μαστού ακούει death metal όταν τον αφήνει η ομάδα του. Εσύ;
Στο χειρουργείο ακούω από Sinatra μέχρι κλασικό rock. Πρέπει να σέβομαι τους συνεργάτες μου. Να μπορούν να συγκεντρωθούν σε αυτό που κάνουν. Καταλαβαίνω τον χειρουργό που μου λες. Τον ξέρω σαν όνομα, αλλά δεν θα μπορούσα να το κάνω στην περίπτωση μου. Χρειάζεσαι συγκέντρωση και δεν είσαι μόνος στο χειρουργείο.

Η ιατρική είναι όπως και η μουσική, απαιτητική. Εκανα μαθήματα με τον Δρόλαπα και στο 8ο μάθημα μου λέει «πάρε βιβλία Μανώλη και διάβασε μόνος σου». Αυτό ήταν ό,τι πιο καλό έχω ακούσει. Θα μπορούσε να με έχει κρατήσει για να παίρνει τα χρήματα του μαθήματος, αλλά δεν το έκανε. Ακόμη γουστάρω Σιδηρόπουλο και εκτιμώ τον Άσιμο, τουλάχιστον ως προσωπικότητες. Η μουσική δεν έχει όρια, ακούω τα πάντα. Π.χ. λατρεύω να χαλαρώνω με Loreena McKennitt.

Μαργαρίτης μίλα μου για αυτόν.
Ξέρεις πόσοι έχουν αναγκαστεί να πάνε σε σκυλάδικα για να κάνουν μεροκάματο;

Τι λες λοιπόν;
Είναι μορφή, αλλά και ο Μανίκας, ο παραγωγός του. Το ξέρεις ότι έφυγε να δει την κηδεία του Bob Marley το 81, επί ΠΑΣΟΚ, με δραχμή. Το σκέφτομαι και ανατριχιάζω. Αλλά το album τους, το «666» είναι όσο πιο rock γίνεται.

Τρύπες;
Ο Παπαδόπουλος είναι ωραίο κιθαρίστας με προσωπικό ήχο και ο Αγγελάκας μορφή. Ξεχώρισαν στο χώρο τους και ας μην είναι ακούσματα μου.

Socrates
Δεν έχω λόγια. Τί να πω; Γενικά έχουμε παραγωγή σε πολλά είδη, με το heavy metal τελευταία να υστερεί.

Δεν συμπαθώ τον Σιδηρόπουλο λόγω πρέζας. Την ηρωοποίησε κατ εμέ στις επόμενες γενιές, έστω και άθελα του…
Οι μουσικοί που αγαπάω, όπως ο Phil Lynott ή ο Rory Gallagher έπασχαν από εξαρτήσεις. Εγώ κανένα ποτό μόνο, αλλά δεν μπορώ να τους «μισήσω» για αυτό, αν και η κοκαΐνη είναι πιο δραστική, σου διαλύει το διάφραγμα. Mια καρδιακή συγκοπή και… γεια σας. Γενικά τα ναρκωτικά έχουν κάνει τη ζημιά τους στον κόσμο μας και σε πολλούς μουσικούς.

Η κουβέντα συνεχίστηκε για πολλά θέματα, κυρίως για το χώρο της υγείας, που δεν χωράνε εδώ. Μαζί με μια διακοπή για να μιλήσει με το νοσοκομείο για έναν ασθενή. Ο Μανώλης, βλέπετε, είναι ένας χειρουργός με γνώσεις για τον θυρεοειδή που βάζει τον άνθρωπο πρώτο. Αν πάλι θέλετε το power metal σας μελωδικό και τσαμπουκαλίδικο, ετοιμαστείτε. Σε λίγο καιρό κυκλοφορεί η νέα δουλειά των Innerwish και θα μιλάτε πολύ καιρό για αυτήν, όπως μιλάγαμε εμείς για το ζουμερό ψαρονέφρι του Βαγγέλη. Μανώλη, χρωστάω και μπύρα

ΣΤΕΛΙΟΣ ΜΠΑΣΜΠΑΓΙΑΝΝΗΣ
Γεννημένος τo 1968, ο Στέλιος Μπασμπαγιάννης, διαφωνεί με όλους. Όσους έχουν άποψη ,που δεν είναι η δική του και όσους δεν έχουν, γιατί δεν ασπάζονται τη δική του. Ασχολείται εδώ και χρόνια με την τέχνη της προώθησης θεραπευτικών ουσιών. Παράλληλα ασχολείται με την ευγενή τέχνη της μουσικής, ως συντάκτης σε διάφορα μέσα από το 1986. Το βιβλίο είναι η άλλη του μεγάλη αγάπη, που του επιτρέπει το ταξίδι ακόμη και ελλείψει χρημάτων. Πολιτικά ακραίος αντιπαθεί τη διαφθορά της αστικής δημοκρατίας, τον λαϊκισμό των Ελλήνων και τον υποκριτικό χαρακτήρα τους. Αν ήταν ζώο (κάποιοι λένε ότι είναι ) θα ήταν λύκος.