Λίγες μέρες πριν την εμφάνιση τους στο AN Club μαζί με τους Okwaho και τους Reversed Nature, βρήκαμε την ευκαιρία να μιλήσουμε με δύο απο τα μέλη των Space Slavery, τον Γιάννη (κιθάρα) και τον Κώστα (drums) για το εκρηκτικό ντεμπούτο της μπάντας τους και όχι μόνο.

Αρχικά, θέλω να μου πείτε πως προέκυψε η ανάγκη για την αρχή των Space Slavery και πως πήρε η μπάντα το όνομά της;
Γιάννης: Παίζουμε μαζί από το 1998 στους Lord 13. Το 2012 αρχίσαμε να τζαμάρουμε οι 3 από τους 4 και τελικά είπαμε να βάλουμε τα πράγματα σε μια σειρά. Το να παίζουμε μουσική είναι μόνιμη ανάγκη για εμάς. Το όνομα ήρθε από τον Dee, μπασίστα και τραγουδιστή μας, ενώ τζαμάραμε στο studio.

Το ντεμπούτο σας έχει διάρκεια σχεδόν 70 λεπτά. Αλήθεια, πότε γράψατε όλο αυτό το υλικό;
Κώστας: Όλο το υλικό γράφτηκε στο studio, εκεί όπου μετά από πολλά τζαμαρίσματα προέκυψαν πάρα πολλά riffs και ιδέες. Κρατήσαμε αυτά που θεωρήσαμε πιο αξιόλογα και κάπως έτσι καταλήξαμε στην τελική επιλογή των τραγουδιών που υπάρχουν στο album.

Πόσο σας πήρε μέχρι να ολοκληρώσετε τις ηχογραφήσεις του «Space Slavery»;
Γιάννης: Η ηχογράφηση έγινε ζωντανά, χωρίς overdubs, μέσα σε δύο μέρες. Αποφασίσαμε να γράψουμε live τα κομμάτια και χωρίς μετρονόμο, για να περάσει αυτό στο υλικό.

Υπάρχει μια κεντρική ιδέα πάνω στην οποία βασίσατε το χτίσιμο των κομματιών σας ή ό,τι ακούμε αποτελεί προϊόν τζαμαρίσματος;
Γιάννης: Το κάθε τραγούδι χτίζεται με ξεχωριστή δομή την οποία και ακολουθούμε πάντα. Από εκεί και πέρα, υπάρχουν σημεία που είμαστε ελεύθεροι, ανάλογα τη στιγμή βέβαια, να κάνουμε ό,τι θέλουμε, έχοντας σαν καπετάνιο μας τον Κώστα στα drums… Αυτός το τραβάει όσο χρειάζεται.

Υπάρχουν κομμάτια που έμειναν έξω από το album; Να υποθέσουμε πως δισκογραφικά θα υπάρξει και συνέχεια για τους Space Slavery ή ήταν ένα project της στιγμής;
Κώστας: Άλλα έτοιμα τραγούδια δεν έχουμε αλλά είμαστε συνέχεια στο studio δημιουργώντας νέο υλικό. Οι Space Slavery δεν είναι ένα απλό project, αλλά μια μπάντα που έχει μέλλον.

Πως και αποφασίσετε να χρησιμοποιήσετε τόσα λίγα φωνητικά στο album; Είναι στρατηγική που θα ακολουθήσετε ενδεχομένως και στο μέλλον, ή απλά έτσι σας βγήκε σε αυτό το πρώτο album;
Γιάννης: Αρχίσαμε να παίζουμε χωρίς φωνητικά. Με τον καιρό όμως, ο Dee εξέφρασε την ανάγκη να τραγουδήσει. Εννοείται πως δεν είχαμε καμία αντίρρηση, ίσα-ίσα που οι Space Slavery υπάρχουν για να εκφράζεται ο καθένας από εμάς με όποιον τρόπο επιθυμεί και νιώθει. Τα λίγα φωνητικά που έχει το album είναι αυτά που κατά τη γνώμη μας χρειάζονταν για αυτή την κυκλοφορία. Μελλοντικά, μπορεί να υπάρξουν περισσότερα ή και καθόλου. Δεν υπάρχουν «πρέπει» ούτε σχεδιάζουμε κάτι… όπως μας βγει!!!

Μέχρι τώρα το album είναι διαθέσιμο μόνο σε CD. Υπάρχει περίπτωση να κοπεί και σε βινύλιο κάποια στιγμή;
Κώστας: Το βινύλιο είναι μεγάλη αγάπη. Πάντα προσπαθούμε το υλικό μας να υπάρχει και σε βινύλιο. Το μόνο θέμα είναι το οικονομικό. Ελπίζω να τα καταφέρουμε.

Όλοι στο group είστε παλιές καραβάνες στον heavy rock ήχο. Αλήθεια τι γνώμη έχετε για όλη αυτή την έκρηξη στη σκηνή; Κάποιοι λένε «μόδα είναι θα περάσει». Συμφωνείτε με αυτό;
Κώστας: Σίγουρα στην έκρηξη αυτή έχει βοηθήσει το internet. Το θεωρούμε πολύ όμορφο όλο αυτό που γίνεται, μιας και έχουμε καταπληκτικές μπάντες στην Ελλάδα. Το αν είναι μόδα είναι κάτι που θα το δείξει ο χρόνος. Εμείς πάντως δε πιστεύουμε πως είναι μόδα.

«Drink, Smoke, Listen» λοιπόν… Πως εμπνευστήκατε αυτό το μότο;
Γιάννης: Η μουσική σε ταξιδεύει. Πολλές φορές ακούς κάτι και είναι σα να έχεις πιει. Ε, αν έχεις και κάτι να το συνοδεύσεις ακόμα καλύτερα!

Για όσους δε σας έχουν δει ζωντανά ξανά, τι θα πρέπει να περιμένουν από μια ζωντανή εμφάνιση των Space Slavery;
Γιάννης: Κάθε live μας είναι μοναδικό. Κάθε πρόβα μας είναι μοναδική μιας και τα τραγούδια μας είναι επηρεασμένα πολύ από τη διάθεσή μας, αλλά και του κόσμου. Ανεβαίνουμε πάντα με θετική ενέργεια στη σκηνή και με μεγάλη λαχτάρα να μοιραστούμε με τον κόσμο τη μουσική μας.

Για το τέλος θα ήθελα να μου πείτε πέντε κομμάτια που σας έχουν επηρεάσει σαν μουσικούς. Μπάντα, κομμάτι και το γιατί παρακαλώ…
Jimi Hendrix – «Little Wing»: Είναι ένα από τα αγαπημένα μας κομμάτια του Hendrix! Η κιθάρα κυριολεκτικά μιλάει. Σε ταξιδεύει, σε ηρεμεί, ενώ αποπνέει και μια αίσθηση αισιοδοξίας.

Pink Floyd – «Echoes»: Το τραγούδι αυτό το έχουμε ακούσει πάρα πολλές φορές και είναι το απόλυτο space trip. Θυμόμαστε πολλές περιοδείες με τους Lord 13 και να ακούμε το συγκεκριμένο κομμάτι.

Black Sabbath – «A National Acrobat»: Δε μπορείς να χαρακτηρίσεις το συγκεκριμένο τραγούδι. Έχει «περάσματα» από όλα τα είδη της μουσικής. Όπως ανοίγει, ο θείος Ozzy… «I am the world that hides the universal secret of all times». Τι άλλο να πούμε… στους Black Sabbath αρχίζουν και τελειώνουν όλα.

Nightstalker – «Half Face Of God»: Το ακούσαμε όταν πρωτοβγήκε και ακόμα είναι νούμερο ένα στο playlist μας! Δυστυχώς μας ζητάς ένα κομμάτι, αλλιώς θα αναφέραμε ολόκληρο το album. Το solo στο δεύτερο μέρος δεν υπάρχει. Μια που ηχογραφήθηκε και μια που δε θα παιχτεί ξανά. Αξίζει να βρείτε τον Argy για να σας πει κάτω από ποιές συνθήκες έγινε η συγκεκριμένη ηχογράφηση.

Motorhead – «Iron Fist»: Το απόλυτο αντικαταθλιπτικό. Ο Lemmy και η παρέα του στα καλύτερά τους! Ο πιο ενδεδειγμένος τρόπος για να ξεκινήσεις τη μέρα σου.

Παιδιά σας ευχαριστώ πολύ για αυτή την κουβέντα. Εύχομαι τα καλύτερα στους Space Slavery…
Εμείς ευχαριστούμε πολύ για τη φιλοξενία… DRINK-SMOKE-LISTEN.

 

 

spaceslaveryinsidelp
ΝΙΚΟΛΑΣ ΤΟΛΙΚΑΣ
Κολλημένος με τις λεπτομέρειες, οι οποίες πιστεύει πως κάνουν τη διαφορά, ο Νικόλας ξεκίνησε το 2009 με το rockyourlife.gr να ασχολείται λίγο πιο σοβαρά με τις αγαπημένες του μουσικές, προσπαθώντας να πείσει ότι το rock είναι καλύτερο στις πιο απλές μορφές του.