Σε μια εποχή που η ελληνική rock & metal σκηνή διανύει μια άνευ προηγουμένου άνθιση με κυκλοφορίες εξαιρετικής ποιότητας, η εγχώρια “μουσική” φωτογραφία ακολουθεί την ανοδική τάση της εποχής που θέλει όλες τις μορφές τέχνης να ανεβαίνουν επίπεδο. Το rockyourlife.gr μίλησε με την Αναστασία Παπαδάκη, μια από τις πιο ταλαντούχες φωτογράφους της γενιάς της, για να μάθει όσο το δυνατόν περισσότερα πράγματα για τη δουλειά της.

Τι σε ώθησε να θέλεις να γίνεις φωτογράφος;
Θυμάμαι ότι ήταν κάτι που ήθελα να κάνω τελειώνοντας το σχολείο. Πάντα με μάγευε η ιδέα του να μπορώ να «παγώσω» τον χρόνο. Ξεκίνησα τις σπουδές μου στη γραφιστική, ενώ στα 18α γενέθλιά μου πήρα την πρώτη μου DSLR κι άρχισα να πειραματίζομαι. Όταν το RockinAthens είχε μπει πια για τα καλά στη ζωή μου, αποφάσισα ότι θέλω να μάθω περισσότερα πράγματα, ώστε να βελτιωθεί και η δουλειά μου. Το μάθημα της φωτογραφίας που παρακολουθούσα κατά τη διάρκεια των σπουδών μου στο HND in Graphic Design δεν μου προσέφερε τις γνώσεις που αναζητούσα κι έτσι τα παράτησα όλα κι έγινα μια… φοιτήτρια φωτογραφίας!

Θυμάσαι ποια ήταν η πρώτη συναυλία που φωτογράφισες;
Moonspell στο Gagarin 205 το 2012. Έχω ακόμα το photopass κρεμασμένο στον τοίχο μου.

Στο εξωτερικό υπάρχει σε πολύ μεγάλο βαθμό αυτό που λέμε «μουσικός φωτογράφος». Στην Ελλάδα πόσο εύκολο είναι να έχει κανείς αυτή την ιδιότητα και κατά πόσο επικερδής μπορεί να είναι η «μουσική φωτογραφία»;
Αν μιλάμε για τον σκληρό και εναλλακτικό ήχο, τότε καθόλου εύκολο και ελάχιστα επικερδές. Δεν υπάρχει σταθερό εισόδημα, ούτε σου εγγυάται κάποιος πόσους πελάτες θα έχεις το μήνα. Στην Ελλάδα πρέπει πάντα να το συνδυάζεις με κάτι άλλο. Άλλοι φωτογραφίζουν γάμους και βαπτίσεις, άλλοι κάνουν μόδα… Εμένα μου παρέχει ένα επιπλέον εισόδημα η εικονοληψία, κάτι που αγαπώ εξίσου.


Θεωρείς πως για έναν μουσικό φωτογράφο αποτελεί προσόν το να ακολουθεί μια μπάντα σε μια περιοδεία;

Δεν ξέρω τι ακριβώς εννοείς με το «προσόν», αλλά αν το πρότειναν σε εμένα θα ακολουθούσα χωρίς δεύτερη σκέψη!

Όταν φωτογραφίζεις κάποιο συγκρότημα πιστεύεις το να είσαι οπαδός ή όχι αυτού επηρεάζει το τελικό αποτέλεσμα;
Στις συναυλίες σίγουρα! Αν γνωρίζεις τα τραγούδια κάποιου σχήματος και ξέρεις για παράδειγμα σε ποιο σημείο θα παιχτεί το solo, είναι πολύ πιθανό να τραβήξεις μια εντυπωσιακή φωτογραφία και, με λίγη τύχη, με άφθονο φωτισμό. Ή αν γνωρίζεις πως κινείται η τραγουδίστρια στη σκηνή και πως χρησιμοποιεί το μικρόφωνο, είναι ευκολότερο να πετύχεις μια κολακευτική πόζα. Από την άλλη, όταν βρίσκεσαι στο photopit και μπροστά σου παίζουν ζωντανά μπάντες όπως οι Accept, πολλές φορές είναι δύσκολο να συγκεντρωθείς και να φωτογραφίσεις…


Αν μετά από 50 χρόνια μπορούσες να επιλέξεις μια φωτογραφία σου που να αντιπροσωπεύει τη δουλειά σου, ποια θα ήταν αυτή;
Υπάρχουν αρκετές φωτογραφίες τις οποίες ξεχωρίζω αλλά αυτή τη μία, δεν την έχω τραβήξει ακόμα!

Ποια είναι η αγαπημένη σου μουσική και καλλιτέχνης;
Ακούω διάφορες μουσικές, είναι δύσκολο να μη σου τραβήξει την προσοχή και κάτι διαφορετικό άλλωστε. Ενδεικτικά, μεγάλωσα με Βασίλη Παπακωνσταντίνου, η αγαπημένη μου μπάντα είναι οι Metallica και λατρεύω τους Need.

Πόσο δύσκολο είναι να φωτογραφίζεις ένα συγκρότημα του οποίου η μουσική ενδεχομένως να μην σε εξιτάρει; Είναι κάτι που προσέχεις ή το έχεις αποσυνδέσει από την επαγγελματική σου πορεία;
Βοηθάει πολύ να σου αρέσει αυτό που ακούς ενώ φωτογραφίζεις, δε θα σου πω ψέματα. Ωστόσο, πολλές φορές θα χρειαστεί να τραβήξεις και καλλιτέχνες που δεν είναι του γούστου σου και μάλιστα όχι μόνο μία ή δύο φορές, είτε γιατί πρέπει να καλύψεις τη συναυλία για το περιοδικό που συνεργάζεσαι, είτε γιατί σε έχουν προσλάβει οι ίδιοι. Στην πρώτη περίπτωση δίνεις το παρόν σε δύο ή τρία κομμάτια, στη δεύτερη βάζεις μπροστά τον επαγγελματισμό σου και προσπαθείς για το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα.


Υπάρχει κάποια στιγμή της φωτογραφικής σου καριέρας για την οποία είσαι περήφανη;

Περήφανη ένιωσα την πρώτη φορά που είδα δημοσιευμένες τις φωτογραφίες μου στο RockinAthens, στο Metal Hammer, στη LIFO. Περήφανη νιώθω κάθε φορά που καλλιτέχνες που θαυμάζω μου δίνουν συγχαρητήρια για τη δουλειά μου και χρησιμοποιούν φωτογραφίες μου ή μου προτείνουν να συνεργαστούμε. Περήφανη θα νιώθω κάθε φορά που θα καταφέρνω πράγματα και θα πραγματοποιώ τα όνειρά μου.

Υπάρχουν κάποιες ικανότητες, εκτός από φωτογραφικές, που πρέπει να έχει κάποιος για να πετύχει σε αυτό τον τομέα;
Χρειάζεται υπομονή και επιμονή, αντίληψη του τι συμβαίνει γύρω του και σεβασμό προς τα συγκροτήματα και τους υπόλοιπους φωτογράφους. Και όρεξη παιδιά, πολλή όρεξη!

Ποια είναι η αγαπημένη σου φωτογραφική μηχανή και τι εξοπλισμό χρησιμοποιείς συνήθως στις συναυλίες; 
Αυτή τη στιγμή χρησιμοποιώ τις Nikon D7000 (που με συντροφεύει τα τελευταία χρόνια) και D750 (καινούριο απόκτημα για το οποίο είμαι πολύ ενθουσιασμένη). Στην πρώτη συνήθως «κουμπώνω» τον 35άρη φακό μου με f/1.8, ενώ στη δεύτερη τον 24-70 με f/2.8.


Ποιες είναι οι δυσκολίες που συναντάς συνήθως όταν φωτογραφίζεις μια συναυλία;

Η μεγαλύτερη δυσκολία είναι οι μη συνεργάσιμοι φωτογράφοι και φωτιστές. Πάρα πολύ ξεροκέφαλοι και οι δύο, για διαφορετικούς βέβαια λόγους (γέλια)!

Τα τελευταία χρόνια οι Ελληνικές μπάντες δείχνουν επιτέλους το απαιτούμενο ενδιαφέρον και στο εικαστικό κομμάτι και κατά προέκταση και στις φωτογραφίες τους. Ποιες είναι οι μέχρι στιγμής εμπειρίες σου μέσα από δουλειές με εγχώρια σχήματα;
Επειδή η ελληνική μουσική βιομηχανία δεν έχει χρήματα (και ειδικότερα στη σκηνή που κινούμαι εγώ), δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις που κάποιοι θα προσπαθήσουν να κρατήσουν το budget τους χαμηλά επιλέγοντας τη φθηνότερη ή ακόμη και μία δωρεάν λύση. Προφανώς και δε θα γίνουμε πλούσιοι από τις ελληνικές rock μπάντες, αλλά αν θες να έχεις ένα ποιοτικό αποτέλεσμα, δεν μπορείς να πηγαίνεις πάντα με γνώμονα το budget που έχεις στο μυαλό σου.

Υπάρχει κάποιος φωτογράφος που θαυμάζεις;
Tον Ross Halfin! Ο τύπος έχει φωτογραφήσει τους πάντες και συνεχίζει ακάθεκτος.


Πλέον υπάρχουν εκατοντάδες άνθρωποι που φωτογραφίζουν συναυλίες και οι περισσότεροι δεν έχουν τελειώσει κάποια ανάλογη σχολή. Πιστεύεις ότι οι γνώσεις από μια σχολή φωτογραφίας είναι απαραίτητη;

Στη σχολή θα σου μάθουν να χειρίζεσαι σωστά την κάμερά σου και όλους τους βασικούς κανόνες τις φωτογραφίας, αλλά το θέμα είναι τι θα κάνεις αργότερα μόνος σου. Και στο ωδείο θα σου μάθουν τις νότες δηλαδή, αλλά στο τέλος της ημέρας τα τραγούδια θα χρειαστεί να τα συνθέσεις εσύ. Ως επαγγελματίας είναι ό,τι καλύτερο να κατέχεις τις γνώσεις, αλλά όπως και σε κάθε καλλιτεχνικό επάγγελμα, έτσι και στη φωτογραφία, σημασία έχει το ταλέντο.

Υπάρχει κάποιος καλλιτέχνης ή συγκρότημα που αποτελεί τον απόλυτο σου στόχο-όνειρο για φωτογράφιση;
Τα τελευταία χρόνια έχω φωτογραφήσει πολλά συγκροτήματα που πίστευα ότι δε θα είχα την ευκαιρία να δω ούτε live και νιώθω πολύ τυχερή για αυτό. Νομίζω ότι πλέον είμαι έτοιμη για τους Metallica. Bring it on!

Δείτε τη δουλειά της Αναστασίας στο Facebook

ΣΑΒΒΑΣ ΣΤΑΝΗΣ
Υπεύθυνος Σύνταξης

Ο Σάββας Στανής μεγάλωσε στην Κομοτηνή και είναι δημιουργός του επίσημου ελληνικού FC των Dream Theater, βραβευμένο από τη Warner music και την ifpi για τις πωλήσεις του συγκροτήματος στην Ελλάδα. Έχει περάσει από τα μουσικά περιοδικά Rock On και Rock Hard ενώ βρέθηκε πίσω από την κονσόλα του Atlantis 105,2. Λατρεύει το φαγητό με αδυναμία στα burger και ζει με την ελπίδα ότι κάποια μέρα θα γνωρίσει από κοντά τον Antony Bourdain.