Συνέντευξη Beggars (Γιάννης Πασσάς): «Το The Day I Lost My Head είναι ο πιο εσωτερικός δίσκος μας»

ΝΙΚΟΛΑΣ ΤΟΛΙΚΑΣ
Posted on Ιούλιος 30, 2018, 7:00 πμ
18 secs

Στις 10 Αυγούστου οι Beggars κυκλοφορούν το πέμπτο τους album «The Day I Lost My Head», με το συγκρότημα να έχει πλέον στην σύνθεσή του νέο drummer τον Πέτρο Κοτσίδα, αλλά και νέο δισκογραφικό συμβόλαιο με την ROAR! Rock Of Angels Records.

Το rockyourlife.gr, τιμά την παράδοση, και σε ένα ακόμα album συζητά με τον εγκέφαλο του συγκροτήματος Γιάννη Πασσά για όλα όσα συνέβησαν το προηγούμενο διάστημα στην μπάντα, τα νέα τραγούδια, αλλά και για το status του group στην Ελληνική σκηνή.

Το ραντεβού για την συνέντευξη κλείστηκε μια μέρα πριν την μεγαλειώδη εμφάνιση των Iron Maiden στο Rockwave Festival σε ένα από τα πιο φιλόξενα και αυθεντικά rock bars της πόλης, το Menudo Cafe-Bar, υπό τους ήχους των τραγουδιών του σπουδαίου heavy metal συγκροτήματος

Γιάννη συγχαρητήρια για το «The Day I Lost My Head». Ας ξεκινήσουμε με το πιο προφανές. Πως προέκυψε ο τίτλος του;
Ο τίτλος συνοψίζει όλα όσα πέρασε η μπάντα τα τελευταία δύο χρόνια αλλά και εγώ προσωπικά. Ήταν μια πολύ δύσκολη διετία κυρίως σε προσωπικό επίπεδο και αφού το κομμάτι είχε γραφτεί έτσι και αλλιώς, επιλέχθηκε και ως τίτλος του δίσκου.

Θα μπορούσαμε να πούμε λοιπόν ότι πρόκειται για τον πιο βιωματικό δίσκο στην μέχρι τώρα πορεία σας;
Είναι σίγουρα ο πιο εσωτερικός, οπότε ναι.

Μετά από χρόνια έχουμε πλέον νέο μέλος στα τύμπανα. Πόσο αυτό επηρέασε τον ήχο των νέων τραγουδιών και πόσο δύσκολο ήταν για εσάς να καταλήξετε στον Πέτρο αλλά και να τον εντάξετε στην φιλοσοφία των Beggars;
Η κατάσταση αυτή μας ανησύχησε πολύ ιδιαίτερα το πρώτο εξάμηνο. Είμαστε τρείς και όταν ένα μέλος αποχωρεί αυτό φαίνεται. Τα πράγματα όμως μας τα έκανε εύκολα ο Πέτρος. Είμαστε τυχεροί γιατί βρέθηκε σχετικά γρήγορα. Είχαμε δοκιμάσει άλλους δύο drummers σε κάποια live μας και ο Πέτρος έδεσε μαζί μας γρήγορα τόσο τεχνικά, όσο και σε ανθρώπινο επίπεδο.

Φαντάζομαι πως το ότι δέσατε και ως παρέα ήταν ανακουφιστικό για εσένα και τον Chili.
Θα σου πω ότι πλέον όλη αυτή η περιπέτεια με την αλλαγή μέλους μου φαντάζει πολύ μακρινή.

Είχατε συνθέσει όλο το υλικό πριν έρθει ο Πέτρος;
Το περισσότερο υλικό ναι. Με τον Πέτρο γράψαμε αν δεν κάνω λάθος δύο κομμάτια.

Πάμε λοιπόν και στα κομμάτια. Στην κριτική του album στο rockyourlife.gr ανέφερα κάποια νέα στοιχεία που υπάρχουν, όπως για παράδειγμα το ψυχεδελικό ύφος του «Medusa», κάποια στοιχεία από Fleetwood Mac τα οποία σε εμένα «φανερώθηκαν» περισσότερο, καθώς φυσικά και το κλασικό rock και rock n roll ύφος της μπάντας. Θεωρείς πως ακόμα ο ήχος των Beggars διαμορφώνεται ή έχετε καταλήξει στο rock που σας ταιριάζει;
Δεν το σκέφτηκα ποτέ έτσι. Εγώ σε κάθε album παίζω αυτό που θέλω να παίξω. Δεν υπάρχει κανένα ψάξιμο ήχου. Κάθε album μας αποτελεί μια φυσική εξέλιξη και κάθε μας project παίρνει συγκεκριμένη μορφή.

Παρόλα αυτά το νέο album σε σχέση με το «Devil’s Highway» έχει διαφορές. Όπως φυσικά και με το «Desperate Rock N Roll».
Το να βρει μια μπάντα έναν ήχο και να τον ακολουθεί για 300 χρόνια, το βρίσκω τραγικό. Εμείς είχαμε μια ταυτότητα, ακόμα από το «Truth». Θα σου πω πάλι ότι το project είναι αυτό που διαμορφώνει τον ήχο και τον στέλνει δεξιά ή αριστερά, έχοντας όμως κάποιες σταθερές που σε ορίζουν ως μουσικό και συγκρότημα.

Αν εξαιρέσουμε το «Chief Commander», θα μπορούσαμε να πούμε ότι όλο το υπόλοιπο album έχει μια υποβόσκουσα concept αισθητική;
Ναι ισχύει και αυτό το ένιωσα αφού ολοκληρώθηκε η ηχογράφηση του δίσκου. Όταν το άκουσα από την αρχή μέχρι το τέλος κατάλαβα αυτό που λες. Αλλά μάλλον ήταν αναπόφευκτο. Βγήκε όλη αυτή η φωτιά που έκαιγε όλα αυτά τα 2 χρόνια.

Μιλώντας για projects. Πρόκειται για κάτι που σχηματίζεται στο μυαλό σου εν καιρώ και ανάλογα με τα βιώματά σου ή έχεις ένα πλάνο; Με λίγα λόγια, μπορείς να φανταστείς πως θα ήταν για παράδειγμα ο επόμενος δίσκος των Beggars σε 2 χρόνια;
Όχι, δεν έχω ιδέα. Δεν μπορείς να προχωρήσεις έτσι. Εμείς αναζητούμε δημιουργία στην στιγμή. Το επόμενο μας album δεν έχω ιδέα ούτε πως θα ακούγεται αλλά ούτε και πότε θα βγει.

Μετά από δύο δίσκους με τους οποίους συνεργαστήκατε με τον Αλέξανδρο Χρυσίδη, στο «The Day I Lost My Head» αποφασίσατε να δουλέψετε με τον Νίκο «Lizard» Χαλκούση. Πως προέκυψε αυτό;
Καταρχάς να πω ότι με τον Αλέξανδρο διατηρούμε ακόμα συνεργασία και πάντοτε είναι δίπλα μας και συμβάλει με την άποψή του. Ο Lizard μας έδωσε την δυνατότητα να κινηθούμε λίγο διαφορετικά και να δοκιμάσουμε κάποια καινούρια πράγματα.

Προσωπικά σας ακούω εδώ ακόμα πιο κοντά στο ύφος των Beatles παρά στο φασαριόζικο rock n roll των Motorhead. Είναι αυτό κάτι νέο που έφερε ο Lizard;
Και εγώ και ο Lizard είμαστε fans και των Beatles και των Fleetwood Mac που είπες παραπάνω. Δεν θα το εστιάσω όμως σε 1-2 συγκεκριμένα πράγματα. Ο Νίκος είναι και πάρα πολύ καλός παίχτης μουσικών οργάνων και μας πρότεινε σφαιρικά κάποιες νέες ιδέες, αλλά κυρίως έκατσε να ακούσει και τις δικές μας παρατηρήσεις και ανησυχίες.

Ξέρεις αρκετός κόσμος όταν άκουσε τα πρώτα σας albums σας ταύτισε με τους Motorhead. Δίσκο με τον δίσκο όμως μοιάζετε σαν να προσπαθείτε να αποβάλλεται από πάνω σας αυτή την ταμπέλα.
Δεν γίνεται εσκεμμένα αυτό. Άμα η φωνή σε κάποια κομμάτια και μελωδίες ακούγεται έτσι, τι να κάνουμε… ούτε το αποφεύγω, ούτε το επιδιώκω. Είμαστε μια μπάντα που έβαλε σαξόφωνο στο «Not My War» που βρίσκεται στο δεύτερο album μας, και το ξανακάναμε στο τέταρτο album με το «Rita». Τίποτα δεν γίνεται επί τούτου στους Beggars.

Εδώ επίσης δεν βάλατε καθόλου πλήκτρα, όπως στο «Devil’s Highway»…
Ναι! Αυτή την φορά δεν βάλαμε Hammond, κάτι που γινόταν στο παρελθόν. Δεν «άκουγα» Hammond και έτσι δεν βρήκε χώρο. Θα στο ξαναπώ. Δεν κάνουμε τίποτα στημένο.

Στο «Devil’s Highway» υπήρχε το «Mother Earth» το οποίο μπορείς να το πεις και έκπληξη καθώς δεν ήταν στο ύφος του υπόλοιπου δίσκου. Στο «The Day I Lost My Head» ο επίλογος ανήκει στο κατά την γνώμη μου κορυφαίο κομμάτι που έχετε γράψει ποτέ, το «Genesis». Σαν να αφήνετε κάτι διαφορετικό πάντα για το τέλος…
Μας αρέσει να βάζουμε πάντα ένα διαφορετικό, αν μπορώ να το πω έτσι, κομμάτι σε κάθε album. Αν και για εμένα η διαφορά στο νέο μας album έρχεται από το «Medusa». Ηχητικά δεν είχαμε επιχειρήσει ξανά κάτι ανάλογο και στα δικά μας αυτιά ηχούσε πολύ καλά. Κάτι αντίστοιχο είχε επιχειρηθεί με το «Rita» στο «Devil’s Highway».

Αλήθεια ποιο είναι το αγαπημένο σου τραγούδι από το «The Day I Lost My Head»;
Είμαι ανάμεσα στο «Medusa» και στο «Genesis».

Στα social media είδα κόσμο να εκφράζεται θετικά και για το εξώφυλλο του νέου δίσκου. Θες να μου πεις λίγα λόγια για αυτό;
Όλη την δουλειά την έχει κάνει ο SUGAHTANK, ο οποίος και είναι ο άνθρωπος που έχει φτιάξει και το logo του chief commander. Γνωριστήκαμε τυχαία μαζί του πριν από 3 σχεδόν χρόνια και αφού είδαμε και την δουλειά του, αποφασίσαμε να συνεργαστούμε.

Νέα συνεργασία έχετε και με την ROAR! Πως προέκυψε αυτή η συνεργασία; Είχατε προτάσεις και από άλλες εταιρίες;
Μάθαμε από έναν κοινό γνωστό και φίλο ότι η ROAR! έχει εκφράσει ενδιαφέρον για εμάς. Εκείνη την περίοδο μιλούσαμε με άλλα δύο labels, αλλά οι συστάσεις και τα σχόλια που πήραμε για την ROAR! από ανθρώπους που γνωρίζουν ήταν εξαιρετικές. Σε όσα είπαμε και συζητήσαμε μας κάλυψαν και έτσι υπογράψαμε.

Άρα υποθέτω ότι ήδη τουλάχιστον σε θέμα προώθησης έχετε δει ήδη καρπούς από αυτή την συνεργασία.
Σαφέστατα! Πάντα όταν δημιουργείς κάτι νέο, η ευχή σου είναι να πάει καλύτερα από το προηγούμενο. Η συνεργασία μας με την ROAR! είναι πολύ ελπιδοφόρα και εκτιμούμε ότι θα μας πάει στο επόμενο επίπεδο.

Επειδή είπες για το επόμενο επίπεδο. Αισθάνεσαι καθόλου αδικημένος από το status που έχει η μπάντα στην εγχώρια σκηνή;
Δεν αισθάνομαι καθόλου αδικημένος, ξέρω πολύ καλά τι δεν έχουμε κάνει που μας έχει στερήσει αυτό που αναφέρεις. Και αυτά που δεν έχουμε κάνει είναι πράγματα που δεν θα έκανε ποτέ η μπάντα.

Θέλεις να μου πεις κάποια από αυτά;
Όχι, δεν θέλω να επεκταθώ παραπάνω. Άλλωστε τα περισσότερα τα ξέρεις. Δεν έχουμε κάνει πράγματα από θέση. Θα μπορούσαμε ενδεχομένως να διεκδικήσουμε κάτι περισσότερο, αλλά κάνοντας πράγματα ενάντια στις αρχές που έχει αυτή η μπάντα.

Ας το προσεγγίσω διαφορετικά τότε… Αν είχες την δυνατότητα να πας πίσω τον χρόνο τότε που έγραφες το «Truth», υπάρχουν πράγματα που έκανες τότε και έχεις μετανιώσει;
Όχι γιατί ό,τι δεν έκανα τότε ήταν πράγματα που δεν ήξερα, τόσο σε θέμα προώθησης, όσο και σε αυτό των δημοσίων σχέσεων. Γενικότερα με τον τρόπο που κινείσαι σε μια αγορά. Είναι θέμα εμπειρίας. Δεν μπορώ να μετανιώσω για κάτι που θα ήταν αδύνατον να γνωρίζω τότε. Και εννοείται πως και στο μέλλον θα μάθω ακόμα περισσότερα.

Πάμε στο κομμάτι των συναυλιών. Έχετε ήδη ανακοινώσει τις πρώτες σας εμφανίσεις στην Ελλάδα. Πότε επιτέλους θα δούμε τους Beggars και σε μια περιοδεία στο εξωτερικό;
Σύντομα ελπίζω. Κάνουμε κάποιες προσπάθειες για αυτό, αλλά δεν εξαρτώνται όλα από εμάς. Σύντομα ελπίζω να έχουμε εξελίξεις.

Γιάννη μια τελευταία ερώτηση… Εδώ και καιρό παίζεις ορισμένες μέρες της εβδομάδας μουσικές εδώ στο Menudo. Τι είναι αυτό που ακούς σπίτι σου αλλά δεν τολμάς να παίξεις εδώ;
Supertramp…!!!

Ευχαριστούμε πολύ για την φιλοξενία τον Δημήτρη και το Rock Menudo Cafe-Bar και τον Γιάννη Τσιούμα για τις φωτογραφίες από την συνέντευξη

 

ΝΙΚΟΛΑΣ ΤΟΛΙΚΑΣ
Κολλημένος με τις λεπτομέρειες, οι οποίες πιστεύει πως κάνουν τη διαφορά, ο Νικόλας ξεκίνησε το 2009 με το rockyourlife.gr να ασχολείται λίγο πιο σοβαρά με τις αγαπημένες του μουσικές, προσπαθώντας να πείσει ότι το rock είναι καλύτερο στις πιο απλές μορφές του.