Posted On 30 Δεκεμβρίου 2015 By In ΜΟΥΣΙΚΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ With 1201 Views

Τα 5 + 1 reunions που έγραψαν ιστορία και το «στοίχημα» με τους Guns ’n’ Roses

Την ώρα που η μουσική βιομηχανία ζει και αναπνέει για την στιγμή που το αυθεντικό line up των G’n’R – έστω και κατά τα 3/5 – θα ανέβει ξανά μαζί στη σκηνή, το rockyourlife γυρίζει το χρόνο πίσω και θυμάται τις επανενώσεις που, για διαφορετικό λόγο η καθεμία, άφησαν το στίγμα τους στην ιστορία του ροκ (και όχι μόνο).

Τι κοινό μπορεί να έχουν οι Guns ’n’ Roses με… τους ABBA; Πώς θα εξελισσόταν η καριέρα των Iron Maiden αν ο Bruce Dickinson δεν επέστρεφε ποτέ; Πόσο εύκολο ή δύσκολο είναι για κάποιους να αρνηθούν να περπατήσουν σε ένα χαλί στρωμένο με δολάρια μόνο και μόνο για να ξαναζήσουν μια αποθέωση που έχει ημερομηνία λήξης; Γιατί συμπεριλάβατε σε αυτό το αφιέρωμα τόσο λίγες περιπτώσεις; Το μοναδικό ερώτημα το οποίο μπορεί να απαντηθεί με σιγουριά είναι το τελευταίο: Γιατί τα reunion στην ιστορία της μουσικής είναι τόσα πολλά που πολύ απλά πρέπει να επιλέξεις σε ποια και γιατί θα επικεντρωθείς.

Το ειδικό βάρος των συγκροτημάτων, οι συνθήκες κάτω από τις οποίες έγινε ένα reunion, ο ρόλος που αυτό διαδραμάτισε στην εξέλιξη της καριέρας τους, αλλά και το αμιγώς οικονομικό κομμάτι, είναι μερικοί από τους λόγους για τους οποίους επιλέξαμε αυτές τις περιπτώσεις και αφήσαμε στην άκρη κάποιες άλλες. Οσα επιχειρήματα κι αν υπάρχουν για την απουσία π.χ των Judas Priest ή των Blur, οι όποιες ενστάσεις είναι εκ των προτέρων δεκτές. Αλλωστε, η «αυτολογοκρισία» πήγε σύννεφο. Από την άλλη οι επανασυνδέσεις των Van Halen ή των Fleetwood Mac είναι περισσότερες και από τις τελευταίες περιοδείες των Scorpions, οπότε ποιος ο λόγος να ασχοληθούμε…

Κι όλα αυτά την ώρα που, σύμφωνα με βρετανικά δημοσιεύματα οι Guns ’ n’ Roses με τους Axl, Slash και Duff στο line – up, συμφώνησαν να εμφανιστούν στο Coachella Music And Arts Festival τον ερχόμενο Απρίλιο στην Καλιφόρνια, έναντι 3 εκατ. δολαρίων για κάθε σόου.

LED ZEPPELIN
Το τρίτο ήταν και το φαρμακερό
Ισως το πιο πολυσυζητημένο reunion ανεξάρτητα από είδος μουσικής. Στην πραγματικότητα βέβαια η μεγάλη επιστροφή των Led Zeppelin δεν συνέβη ποτέ, δεδομένου ότι μετά τον θάνατο του John Bonham το 1980 και τη διάλυση του συγκροτήματος, τα εναπομείναντα μέλη ουδέποτε κυκλοφόρησαν κάποιο νέο δίσκο, ούτε πραγματοποίησαν κάποια μεγάλη περιοδεία. Οι Plant, Page και Jones αφιερώθηκαν σε διάφορα projects και μαζί (The Honeydrippers) και… χώρια. Από τότε μέχρι τις 10 Δεκεμβρίου 2007 και το ιστορικό reunion για το φιλανθρωπικό σόου στην O2 Αρένα του Λονδίνου, είχαν προηγηθεί δύο ακόμα απόπειρες επανασύνδεσης.

Η πρώτη ήταν στις 13 Ιουλίου 1985 στη Φιλαδέλφεια των ΗΠΑ, για ένα μικρό σε διάρκεια σετ στο πλαίσιο του Live Aid. Οι ελλιπείς πρόβες, τα πολλά τεχνικά προβλήματα και ο βραχνιασμένος Plant έγιναν αιτία να χαρακτηριστεί το reunion αυτό ως η απόλυτη καταστροφή, ακόμα και από τους ίδιους τους Plant και Page. Παρόμοια κατάληξη είχε και η εμφάνισή τους στις 14 Μαΐου 1988 για τα 40 χρόνια της Atlantic Records, η οποία χαρακτηρίστηκε από τον άγριο καυγά μεταξύ Plant και Page πριν το συγκρότημα βγει στη σκηνή, σχετικά με τον τρόπο που θα ερμήνευαν το «Stairway to Heaven».

Αντίθετα, η εμφάνισή τους το 2007 στο Ahmet Ertegun Tribute Concert εκτός από τα διθυραμβικά σχόλια από τους μόλις 20.000 τυχερούς που την παρακολούθησαν, κέρδισε και μια θέση στο βιβλίο Γκίνες. Το πρώτο full – length σόου μετά τον θάνατο του Bonham (στο οποία τα τύμπανα ανέλαβε ο γιος του, Jason Bonham) καταχωρήθηκε ως η συναυλία με τη μεγαλύτερη ζήτηση εισιτηρίων στην Ιστορία. Είναι χαρακτηριστικό ότι οι αιτήσεις ήταν 20 εκατομμύρια και οι τυχεροί βγήκαν μέσω κλήρωσης, κάτι που σημαίνει ότι μόλις ένας στους 2.000 κατάφερε να δώσει το «παρών» στην Ο2 Αρένα.

Η ανταπόκριση αυτή αναθέρμανε, όπως ήταν φυσικό τα σενάρια περί επανασύνδεσης και επιστροφής στη δισκογραφία. Σύντομα όμως, πρώτα ο Page και μετά ο Plant φρόντισαν να… κόψουν το βήχα σε όσους ονειρεύονταν κάτι τέτοιο. Το γεγονός ότι κατά καιρούς αφήνουν υπονοούμενα περί του αντιθέτου εκλαμβάνεται απλώς ως γεροντίστικο χιούμορ…

BLACK SABBATH
Η συνήθεια που έγινε λατρεία
Με το οριστικό τέλος να είναι προ των πυλών, οι πατέρες του heavy metal δεν θα μπορούσαν να λείπουν από αυτό το αφιέρωμα. Μπορεί στα 47 χρόνια της ύπαρξής τους να μετρούν 25 διαφορετικές συνθέσεις προσφέροντας δίσκους – σταθμούς, ωστόσο στη συνείδηση του κόσμου η ιδέα Black Sabbath είναι ταυτισμένη με την τετράδα Ozbourne, Iommi, Butler, Ward.

Με τη σύνθεση αυτή εμφανίστηκαν για τελευταία φορά τον Δεκέμβριο του 1978 στο Νέο Μεξικό και χρειάστηκε να περάσουν 19 χρόνια μέχρι τα ¾ του αυθεντικού line up να βρεθούν ξανά μαζί, το καλοκαίρι του 1997 στη σκηνή του Ozzfest. Απουσίαζε ο… συνήθης ύποπτος όπως εξελίχτηκαν τα πράγματα, Bill Ward λόγω επαγγελματικών υποχρεώσεων. Η τετράδα έσμιξε τελικά τον Δεκέμβριο του ίδιου χρόνου. Το αποτέλεσμα αυτού του reunion ήταν το… «Reunion», το live άλμπουμ που κυκλοφόρησε τον Οκτώβριο του 1998 και στο οποίο περιλαμβάνονταν και δύο νέα στούντιο τραγούδια. Ωστόσο η απόπειρα να κυκλοφορήσουν ένα νέο ολοκληρωμένο άλμπουμ έπεσε στο κενό, κυρίως επειδή ο Ozzy έριχνε το βάρος στην προσωπική του καριέρα, αλλά και στο reality show «The Ozbournes». Για καλή μας τύχη ξαναβγήκαν στον δρόμο τη διετία 2004 – 2005 σε μια περιοδεία που πέρασε και από την Ελλάδα στις 25 Ιουνίου 2005, δίνοντας σάρκα και οστά στο μεγαλύτερο συναυλιακό απωθημένο.

Η τετραετία που ακολούθησε σημαδεύτηκε από ένα άλλο reunion, αυτό της Dio εποχής των Sabbath (ως Heaven and Hell) και τη δικαστική διαμάχη Ozbourne – Iommi για τα δικαιώματα χρήσης του ονόματος Black Sabbath. Λίγο μετά τη λήξη της ανακοινώθηκε επίσημα το δεύτερο reunion της αυθεντικής σύνθεσης με σκοπό την κυκλοφορία ενός δίσκου και μια μεγάλη περιοδεία. Όπως και έγινε, χωρίς όμως τη συμμετοχή του Bill Ward, ο οποίος αποσύρθηκε κατηγορώντας τα υπόλοιπα μέλη ότι αποφασίζουν χωρίς αυτόν. Το «13» κυκλοφόρησε τον Ιούνιο του 2013 με τον Brad Wilk (Rage Against the Machine) στα τύμπανα και τον Tommy Glufetos να «ντύνεται» Ward στις συναυλίες.

Όπως όλα δείχνουν και εφόσον τηρηθεί το μέχρι στιγμής χρονοδιάγραμμα, Το Τέλος («The End») θα γραφτεί με αυτήν τη σύνθεση στις 21 Σεπτεμβρίου 2016 στην Αριζόνα των ΗΠΑ και όχι στη Βρετανία, όπως θα περίμενε κανείς. Πάντως εισιτήρια για τα περισσότερα ευρωπαϊκά φεστιβάλ στα οποία θα εμφανιστούν, υπάρχουν…

IRON MAIDEN
Reunion + one
Αν στη μουσική κοινότητα υπήρχαν ημερομηνίες που θα μπορούσαν να μνημονεύονται ως… εθνικές εορτές, τότε σίγουρα μια από αυτές θα ήταν η 10η Φεβρουαρίου του 1999. Ηταν η μέρα που οι Maiden γίνονταν ξανά Iron, μετά από μια εξαετία όχι απραξίας αλλά μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας. Τα δύο άλμπουμ που ηχογράφησαν με τον Blaze Bayley («The X Factor» και «Virtual XI») δεν πήγαν ακριβώς… άπατα, αλλά δεν βρήκαν και την αναμενόμενη ανταπόκριση. Οι αρένες γέμιζαν με το ζόρι και η απουσία παλμού ήταν εμφανής. Η επιστροφή του Bruce Dickinson έλαβε τη μορφή λαϊκής απαίτησης μόλις κυκλοφόρησαν οι φήμες που ήθελαν τον Rod Smallwood, μάνατζερ τόσο των Maiden όσο και του Dickinson στην solo καριέρα του, να συμβουλεύει τον Steve Harris για το επιβεβλημένο της επιστροφής του χαρισματικού τραγουδιστή – συνθέτη και κυρίως frontman στο συγκρότημα. Όταν πλέον κάμφθηκαν και οι τελευταίες αναστολές του Harris, οι Maiden είχαν βρει – κυριολεκτικά – τον πιλότο που θα αναλάμβανε να απογειώσει το καθηλωμένο στο έδαφος αεροπλάνο. Και όχι μόνο αυτόν, αφού στις συζητήσεις που έγιναν στο σπίτι του Smallwood στο Μπράιτον o Bruce φέρεται να έθεσε ως όρο την επιστροφή και του Adrian Smith, αλλά χωρίς να αντικατασταθεί ο Janick Gers, τον οποίο ο ίδιος είχε φέρει στο συγκρότημα όταν αποχώρησε ο Smith.

Η αλήθεια βέβαια είναι ότι ο Bruce ουδέποτε έκλεισε την πόρτα σε ενδεχόμενη επιστροφή του στους Maiden. Αυτό τουλάχιστον προκύπτει από διάφορες δηλώσεις του, ορισμένες από τις οποίες φιλοξενούνται στο βιβλίο του Paul Stenning με τίτλο Iron Maiden: 30 years of the Beast. «Δεν ξέρω πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα για τους Maiden. Έτσι κι αλλιώς δεν αποτελώ πλέον μέλος τους, όμως είμαι δεμένος με το συγκρότημα, μιλάω μαζί τους συχνά. Και για να το θέσω πιο απλά, μπορεί να έχουμε χωρίσει, αλλά μοιραζόμαστε ακόμα το ίδιο μπάνιο», έλεγε ο Bruce λίγο μετά την αποχώρησή του. Όταν μάλιστα ακούγονταν διάφορες φωνές αμφισβήτησης μετά την κυκλοφορία του «The X Factor» τόνιζε με νόημα: «Δεν θέλω να τους δω να εξαφανίζονται. Θα ήταν κρίμα να πάει χαμένη η δουλειά τόσων χρόνων μόνο και μόνο επειδή κάποιοι μπορεί να μην γουστάρουν τα νέα τραγούδια». Την καλύτερη ατάκα πάντως την κράτησε για τη στιγμή που κλήθηκε να αιτιολογήσει την απόφασή του να πει το μεγάλο «ναι» στην πρόταση επιστροφής: «Στη ζωή σπάνια οι άνθρωποι έχουν τη δυνατότητα να γίνουν οι καλύτεροι σε αυτό που κάνουν. Εμένα τώρα μου δίνεται η δυνατότητα να το κάνω για δεύτερη φορά και αυτό δεν είναι κάτι που το προσπερνάς εύκολα».

Η Ed Huntour περιοδεία, η πρώτη μετά το ιστορικό reunion, ξεκίνησε στις 11 Ιουλίου 1999 από τον Καναδά και ολοκληρώθηκε την 1η Οκτωβρίου στην Αθήνα, σε ένα live που λίγο έλειψε να τιναχτεί στον αέρα, αρχικά όταν κάποιος από το κοινό έφτυσε τον Dickinson αλλά και από την επιμονή ορισμένων να εκφράζουν τον ενθουσιασμό τους ανάβοντας καπνογόνα κάνοντας έξαλλο τον Bruce.

THE POLICE
Το reunion των ρεκόρ
Αν και διαλυμένοι ουσιαστικά εδώ και σχεδόν μια τριακονταετία, οι Police δικαιούνται απόλυτα μια θέση στη λίστα με τα σημαντικότερα reunions. Ο λόγος είναι απλός: Με εισπράξεις που έφτασαν τα 362 εκατ. δολάρια, η The Police Reunion Tour 2007 – 2008 βρίσκεται στην 7η θέση στον κατάλογο των περιοδειών με τα μεγαλύτερα έσοδα, ενώ το βρετανικό τρίο είναι το μοναδικό επανενωμένο συγκρότημα στη σχετική λίστα, στην οποία κυριαρχούν οι U2 και οι Rolling Stones.

Αφορμή για τη διάλυσή τους, τον Οκτώβριο του 1986, στάθηκε το ατύχημα του ντράμερ Stewart Copeland, οποίος έσπασε την κλείδα του πέφτοντας από άλογο το διάστημα που σχεδίαζαν να ηχογραφήσουν τον διάδοχο του Synchronicity. Η πραγματική αιτία όμως σύμφωνα με τον Andy Summers (κιθάρα) ήταν ότι ο Sting είχε αποφασίσει να αφοσιωθεί στην προσωπική του καριέρα: «Η όποια προσπάθεια να ηχογραφήσουμε νέο δίσκο ήταν καταδικασμένη από την αρχή. Το ατύχημα του Stewart απλά μας στέρησε τη δυνατότητα να τζαμάρουμε λίγο, όμως ήταν φανερό ότι ο Sting δεν είχε καμία διάθεση να γράψει καινούρια τραγούδια για τους Police». Εκτοτε και μέχρι την επανένωσή τους τα τρία μέλη των Police μοιράστηκαν ξανά τη σκηνή τον Αύγουστο του 1992… στον γάμο του Sting υποκύπτοντας στις πιέσεις των καλεσμένων να παίξουν. Το σκηνικό επαναλήφθηκε με λίγο μεγαλύτερη… επισημότητα το 2003 στο Rock ’n’ Roll Hall of Fame, όπου έπαιξαν ζωντανά τα «Roxanne», «Message in a Bottle» και «Every Breath you Take». Όμως στις αρχές του 2007 και με το «Songs from the Labyrinth» του Sting να μην έχει την ανταπόκριση που είχαν τα προηγούμενα προσωπικά άλμπουμ του, οι φήμες για πιθανή επανένωση φούντωσαν. Στις 27 Φεβρουαρίου το συγκρότημα άνοιξε την 49η τελετή απονομής των βραβείων Grammy ανακοινώνοντας επίσημα την επανένωσή του: «Ladies and gentlemen we are the Police and we are back!».

Από τον Μάιο του 2007 έως τον Αύγουστο του 2008 οι Police έδωσαν 156 συναυλίες γιορτάζοντας τα 30 χρόνια από την κυκλοφορία του πρώτου τους single («Fall Out», Μάιος 1977). Είναι μάλιστα χαρακτηριστικό ότι τα εισιτήρια για το βρετανικό σκέλος της περιοδείας εξαντλήθηκαν μέσα σε 30 λεπτά. Ακόμα ένα αξιοζήλευτο ρεκόρ.

THE EAGLES
Όταν πάγωσε η κόλαση
Η ιδιαιτερότητα με τους Καλιφορνέζους ρόκερς έχει να κάνει με το γεγονός ότι είναι από τις ελάχιστες μπάντες των 70’s (ίσως και η μοναδική) που η μετά reunion καριέρα τους μετρά περισσότερα χρόνια σε σχέση με την πορεία τους μέχρι την αρχική διάλυση. Το γεγονός βέβαια ότι η περίοδος από την επανένωσή τους (το 1994) μέχρι σήμερα κάθε άλλο παρά παραγωγική μπορεί να χαρακτηριστεί ουδόλως μας αποθαρρύνει από το να τους συμπεριλάβουμε στο αφιέρωμα.

Οι Eagles διαλύθηκαν το 1980 έχοντας στο παλμαρέ τους αξιοζήλευτες διακρίσεις. Είναι χαρακτηριστικό ότι και τα έξι άλμπουμ που είχαν κυκλοφορήσει έφτασαν στο νούμερο ένα. Αποσύρθηκαν ως το συγκρότημα με τις μεγαλύτερες πωλήσεις δίσκων εκείνη την εποχή στις ΗΠΑ, ενώ μέχρι και σήμερα είναι στην ελίτ των συγκροτημάτων που τα άλμπουμ τους έχουν πουλήσει συνολικά πάνω από 150 εκατομμύρια αντίτυπα.

Όταν τον Απρίλιο του 1994 έδωσαν την πρώτη τους συναυλία μετά από 14 χρόνια, ο εκ των ιδρυτικών μελών Glenn Frey είχε δηλώσει ότι «δεν διαλυθήκαμε ποτέ, απλά κάναμε ένα μακρύ διάλειμμα». Με αρκετή δόση αυτοσαρκασμού ονόμασαν την περιοδεία «Hell Freezes Over», καθώς ο Don Henley είχε δηλώσει αμέσως μετά τη διάλυσή τους ότι «μόνο όταν παγώσει η κόλαση θα ξαναπαίξουμε ζωντανά». Όπως αποδείχτηκε, καλύτερα να μασάς παρά να μιλάς… καθώς όχι μόνο ξανάπαιξαν αλλά ακόμα παραμένουν ενεργοί, έστω και αν από τότε μέχρι σήμερα έχουν κυκλοφορήσει μόλις ένα στούντιο άλμπουμ, το «Long Road out of Eden» (2007). Αν και σε αντίθεση με ό,τι ισχύει για την παραπάνω λαϊκή ρήση, οι Eagles κάθε άλλο παρά ζημιωμένοι βγήκαν…

ABBA
Τι κι αν ήταν πολλά τα λεφτά…
Υπό… κανονικές συνθήκες δύσκολα θα έβρισκαν θέση σε αυτό το αφιέρωμα. Ωστόσο, η περίπτωση των ΑΒΒΑ (φαίνεται να) έχει αρκετά κοινά με αυτήν των Guns ’n’ Roses, έστω και σε επίπεδο φημών. Βλέπετε, πριν από κάποια χρόνια το σουηδικό κουαρτέτο φέρεται να δέχτηκε πρόταση ύψους 1 δισ. δολαρίων (!) προκειμένου να επανενωθεί για μια παγκόσμια περιοδεία. Κάτι αντίστοιχο δηλαδή με τον πακτωλό εκατομμυρίων που προσφέρεται στους Αμερικανούς για να επανεμφανιστούν με το αυθεντικό line – up. Βασική τροχοπέδη στην επανένωση των ABBA πέρα από το προχωρημένο της ηλικίας τους (ήταν όλοι τους ήδη μεταξύ 60 και 65 ετών όταν δέχτηκαν την πρόταση), στάθηκαν και οι διαπροσωπικές σχέσεις ανάμεσα στα τέσσερα μέλη, καθώς και τα δύο ζευγάρια που αποτελούσαν το γκρουπ (ο Benny Andersson με την Anni-Frid Lyngstad και ο Bjorn Ulvaeus με την Agnetha Faltskog) είναι διαζευγμένα. Ομοίως και στους G’n’R, η ενδεχόμενη συνύπαρξη ορισμένων εκ των μελών της αρχικής σύνθεσης φαντάζει τουλάχιστον… αμήχανη, ειδικά αν λάβουμε υπόψη μας τα όσα έχουν κατά καιρούς ειπωθεί, κυρίως από τον Axl Rose για τους υπόλοιπους και δη για τον Slash, τον οποίο σε μια συνέντευξή του το 2009 χαρακτήρισε «καρκίνωμα».

Επιπλέον, οι ABBA είναι ένα συγκρότημα που ποτέ δεν ανακοίνωσε επίσημα ότι διαλύθηκε. Η τελευταία εμφάνισή τους έγινε σε ένα βρετανικό τηλεοπτικό σόου τον Δεκέμβριο του 1982 και από τότε θεωρούνται απλώς ανενεργοί, ενώ η μοναδική φορά που εμφανίστηκαν όλοι μαζί δημόσια ήταν στην σουηδική πρεμιέρα της κινηματογραφικής μεταφοράς του μιούζικαλ «Mamma Mia», τον Ιούλιο του 2008. Από την άλλη ούτε οι Guns ’n’ Roses δεν έχουν διαλυθεί ποτέ. Ωστόσο, οι πολλές και επεισοδιακές αλλαγές μελών και η μακρά απουσία από τη δισκογραφία είναι αυτή που δίνει μια εικόνα διάλυσης.

Στην περίπτωση των ABBA τα χρήματα δεν αποδείχτηκαν αρκετά για να κλείσουν τις πληγές. Το τι θα γίνει με τους Guns ’n’ Roses θα φανεί σύντομα. Τουλάχιστον αυτούς δεν τους έχουν πάρει τόσο τα χρόνια…

Tags : , , , , , , ,

ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΟΥΛΛΟΣ

Γεννήθηκε στις 25 Μαρτίου 1973 δίνοντας ακόμα ένα λόγο για να ηχούν τη συγκεκριμένη μέρα τα κανόνια του Λυκαβηττού. Αφού έχασε μερικά χρόνια από τη ζωή του στη Γαλλική Φιλολογία της Αθήνας, βρέθηκε στο «Εθνος» και ως Συντάκτης Υλης του αρέσει να βάζει τα πράγματα στη θέση τους. Ονειρό του να βρεθεί κάποια στιγμή στο Wacken και να κάνει κατάδυση σε νερά με λευκούς καρχαρίες. Αντε βγάλε άκρη...