Posted On 15 Μαΐου 2017 By In ΜΟΥΣΙΚΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ, Προτεινόμενα With 2657 Views

Και όμως τα κορίτσια των Motley Crue μόλις τριαντάρισαν

Βρισκόμαστε στο καλοκαίρι του 1985 και οι Motley Crue κυκλοφορούν το τρίτο τους album Theatre of Pain. Η περίοδος έιναι ιδιαίτερα ταραχώδης για τους Crue οι οποίοι προσπαθούν ακόμα να αναρρώσουν από την τραγωδία στην οποία μπλέχτηκε ο τραγουδιστής τους Vince Neil.

Ήταν 8 Δεκεμβρίου 1984 (Καταραμένη η 8η Δεκεμβρίου για το rock με τους θανάτους των John Lennon και Dimebag Darell) όταν σε διάλειμμα των Hanoi Rocks από την περιοδεία τους, ο Neil καλεί το συγκρότημα στο σπίτι του και επιδίδεται μαζί με τον drummer Nicholas «Razzle» Dingley σε μια αδιάκοπη κατανάλωση αλκοόλ στη φημισμένη Redondo Beach. Καθώς οι προμήθειες τελείωσαν ο Neil με τον Razzle ξεκίνησαν για την κοντινότερη κάβα με τον Vince να οδηγάει έχοντας πιει τόσο πολύ που κάθε αλκοτέστ θα τινασσόταν στον αέρα. Το κακό δεν άργησε να γίνει και η πρόσκρουση με επερχόμενο όχημα θα έκοβε το νήμα της ζωής του Razzle. Οι ηχογραφήσεις και η κυκλοφορία του Theatre of Pain γίνονται με τα χίλια ζόρια, η περιοδεία του 1986 είναι ιδιαίτερα προβληματική καθώς εκτός των άλλων ο Vince Neil ήταν στη φυλακή για μισό μήνα, προσέφερε κοινωνική εργασία, κι όλα αυτά φυσικά διότι αναμενόμενα κρίθηκε ένοχος για ανθρωποκτονία εξ αμελείας και οδήγηση under the influence.

Ταυτόχρονα τα υπόλοιπα μέλη του group δεν πηγαίνανε πίσω καθώς ο Nikki Sixx άρχισε για πρώτη φορά να παλεύει τόσο έντονα με τους δαίμονες τους και τα ναρκωτικά. Ο ίδιος συνήθιζε να λέει ότι το αλκοόλ το LSD και η κοκαΐνη ήταν πολύ καλές εφήμερες σχέσεις, αλλά η ηρωίνη ήταν ο πραγματικός έρωτας. Κι όλοι λίγο πολύ μπορούμε να καταλάβουμε τι σημαίνει αυτό. Ο Sixx βέβαια ποτέ δεν έκρυψε το πρόβλημα της εξάρτησης του, σύμφωνα με τον ίδιο έχει πάθει overdose περί τις 6-7 φορές, ενώ το βιβλίο The Heroin Diaries : A Year in the Life of a Shattered Rock Star που κυκλοφόρησε το 2007 περιγράφει λεπτομερώς τις δύσκολες στιγμές που έζησε ο Nikki όλα αυτά τα χρόνια με τους Crue. Από την άλλη ο Tommy Lee είχε άλλους δαίμονες να αντιμετωπίσει καθώς ένας άνθρωπος που δε μπορούσε να μείνει πιστός για πάνω από 3 μέρες αποφάσισε να παντρευτεί και μάλιστα όχι όποια κι όποια αλλά την πανέμορφη Heather Locklear, που έχει γίνει ήδη πολύ διάσημη από τις σειρές Δυναστεία και TJ Hooker (και Melrose Place αργότερα). Ο γάμος φυσικά θα διαλυθεί μερικά χρόνια αργότερα αλλά θα κλονιστεί από την αρχή καθώς, εκτός των άλλων, το 1986 οι Crue θα κυκλοφορήσουν το ντοκιμαντέρ Uncensored το οποίο όπως λέει κι ο τίτλος του θα δείξει αρκετές juicy σκηνές από τη ζωή των Crue, μαζί με κάποια βιντεοκλίπ της εποχής. Ήταν λοιπόν ολοφάνερο ότι μετά από τρία studio albums είχαμε το πιο αλιτήριο rock group που είδε ποτέ ο κόσμος μέχρι τότε (οι GNR ήρθαν ελάχιστα αργότερα). Κι όλοι περίμεναν το επόμενο πόνημα τους, καθώς αυτοί μπήκαν στο studio στα τέλη του 1986.

Η επιβλητική φωτογραφία του group με τις Harley στο εξώφυλλο προϊδεάζει για sleaze καταστάσεις κι αυτό ακριβώς έχουμε καθώς οι Crue απομακρύνονται ακόμα περισσότερο από το κλασικίζον metal στυλ των δύο πρώτων δίσκων τους και εξελίσσουν το glam ύφος που απέκτησαν δειλά δειλά στο Theatre Of Pain.

Και είμαστε στο Μάιο του 1987 στο απόγειο των Motley Crue, όσον αφορά τόσο τη δημιουργικότητα όσο και τις καταχρήσεις. Το Girls Girls Girls κυκλοφορεί και βρίσκεται κατευθείαν στο No 2 του Billboard, ενώ το ομώνυμο τραγούδι γίνεται το δεύτερο single των Crue που θα μπει στο top 40. Ο δίσκος είναι αψεγάδιαστος και για πολλούς αποτελεί την κορυφαία τους κυκλοφορία μέχρι εκείνη τη στιγμή, ενώ για άλλους αποτελεί την κορυφαία τους κυκλοφορία ever, ανάμεσα τους κι ο γράφων. Η επιβλητική φωτογραφία του group με τις Harley στο εξώφυλλο προϊδεάζει για sleaze καταστάσεις κι αυτό ακριβώς έχουμε καθώς οι Crue απομακρύνονται ακόμα περισσότερο από το κλασικίζον metal στυλ των δύο πρώτων δίσκων τους και εξελίσσουν το glam ύφος που απέκτησαν δειλά δειλά στο Theatre Of Pain.

Όλα αυτά με την εξαιρετική παραγωγή του Tom Werman, ενός Βοστωνέζου Μίδα που ούτε λίγο ούτε πολύ μετράει μέχρι σήμερα 23 χρυσά και πλατινένια albums.

Ξεκίνημα χωρίς αμφισβήτηση με ένα από τα πιο αλιτήρια riff στη rock μουσική και κάποιους από τους πιο βρώμικους στίχους που γράφτηκαν ποτέ. Wild Side και στεκόμαστε προσοχή σε έναν αξεπέραστο hard rock ύμνο. Το δε καταιγιστικό ομώνυμο στη συνέχεια θα συνοδευτεί από ένα από τα κλασικά βίντεο κλιπ των 80s με τις Harley, το Strip Club και τις χορεύτριες να συμπληρώνουν το παζλ της εξτραβαγκάνζας στην ακμή του hair metal και της όλης ροκ υπερβολής. Το ιντερλούδιο «Nona» θα αφιερωθεί στη γιαγιά του Nikki που απεβίωσε κατά τη διάρκεια των ηχογραφήσεων, το Bad Boy Boogie θα είναι ένα ακόμα εξαιρετικό blues hard rock πόνημα στις επιταγές της υπερεπιτυχημένης διασκευής του Smokin’ in the Boys Room των Brownsville Station ενώ στον δυναμίτη All In The Name Of RNR ο Vince θα μας πει «She’s only 15, she’s the reason that I cant sleep» και θα μας πείσει για μια ακόμα φορά ότι οι Motley Crue ήταν η πιο αλιτήρια, η πιο πρόστυχη, η πιο μόρτικια μπάντα στον πλανήτη εκείνη τη στιγμή, αλλά και για πολλά χρόνια έπειτα. Κι από μουσική, ένας Mick Mars να μας χαρίζει κάποιες από τις καλύτερες στιγμές του σε hard rock riffολογία που όμοια της πολύ λίγοι δίσκοι του είδους είχαν επιτύχει εκείνη τη στιγμή. Όλα αυτά με την εξαιρετική παραγωγή του Tom Werman, ενός Βοστωνέζου Μίδα που ούτε λίγο ούτε πολύ μετράει μέχρι σήμερα 23 χρυσά και πλατινένια albums.

Το album σαρώνει. Η προσαρμογή του ήχου των Rocks και Toys In The Attic στη νέα εποχή θα δώσει στους Crue τεράστια ώθηση και σε συνδυασμό με την έμπνευση του group εκείνη την περίοδο θα ορίσει τον ήχο της εποχής μέσα από ένα παραπάνω από κλασικό album. Στην πορεία το Girls Girls Girls θα γίνει τέσσερις φορές πλατινένιο, το MTV θα παίζει το Wild Side με συχνότητα ημιώρου και η μπάντα έδειχνε ότι είχε πιάσει την πολυπόθητη γερή βάση ώστε να μεγαλουργήσει ακόμα περισσότερο στο μέλλον. Αλλά επειδή μιλάμε για τους Motley Crue ήταν δεδομένο ότι το πράγμα θα στραβώσει και στις παραμονές μιας μεγάλης ευρωπαϊκής περιοδείας για την προώθηση του album συνέβη το απροσδόκητο.

Ο Vince Neil  παραδέχτηκε πως όταν πρωτοάκουσε πως ο Sixx πέθανε δεν του έκανε καμία εντύπωση, καθώς τον θεωρούσε ιδιαίτερα εγωιστή παρόλη την αγάπη που του είχε.

Προπαραμονή Χριστουγέννων του 1987 και ο Nikki Sixx παρτάρει ανηλεώς με κάποια άλλα καλόπαιδα όπως ο Steven Adler των GNR και ο Robbin Crosby των Ratt, κολλητός του Sixx ο τελευταίος. Μία μοιραία ένεση είναι αρκετή για να πέσει ο Nikki λιπόθυμος αδυνατώντας να συνέλθει. Οι ενέσεις αδρεναλίνης που του χορηγήθηκαν άμεσα δε φέρνουν αποτέλεσμα και όλοι φοβούνται ότι έχει γίνει το μοιραίο. Ο Sixx ξύπνησε κάποιες ώρες αργότερα στο νοσοκομείο αλλά το θέμα είναι πως μέσα στο πανδαιμόνιο είχαν ήδη διαρρεύσει φήμες για τον θάνατο του που ο πολύς κόσμος πίστεψε. Ανάμεσα τους κι ο Vince Neil που παραδέχτηκε πως όταν πρωτοάκουσε πως ο Sixx πέθανε δεν του έκανε καμία εντύπωση, καθώς τον θεωρούσε ιδιαίτερα εγωιστή παρόλη την αγάπη που του είχε. Με τα πολλά ο Nikki έφυγε άρον άρον από το νοσοκομείο και βρήκε δυο κοπέλες που στη θέα του λιποθύμησαν καθώς ήξεραν ότι είναι νεκρός. Εννοείται βέβαια πως μετά από όλο αυτό, καθώς και τις ιστορίες των υπολοίπων μελών, οι γιατροί συνέστησαν στο group πλήρη απραγία και τα πάντα μπήκαν στον πάγο για τουλάχιστον δύο χρόνια. Με προτροπή του manager Doug Thaler οι Motley Crue θα έμπαιναν σε κέντρο αποτοξίνωσης.

Όμως είναι η επόμενη κυκλοφορία των Crue, το θρυλικό Dr Feelgood του 1989, που εκτός των άλλων είναι και μια δήλωση για τη δυναμική του Girls Girls Girls. Ήταν αυτό που κράτησε ζωντανό το όνομα και το momentum των Motley Crue για δύο ολόκληρα χρόνια, μέσα σε μια μουσικη σκηνή η οποία φλεγόταν και με τους Guns N Roses να έχουν διαλύσει τα πάντα στο πέρασμα τους, απειλώντας τη δημοτικότητα οποιουδήποτε άλλου group εκείνη την εποχή. Ήταν αυτό που έδωσε το μουσικό στίγμα του Dr Feelgood όπου οι Motley μπορούν για πρώτη φορά να πουν ότι δημιούργησαν ένα album με τόσο προσωπικό ήχο, κάτι που σίγουρα δε θα γινόταν αν δεν προϋπήρχε το Girls Girls Girls. Και τέλος ήταν οι εμπειρίες του Nikki Sixx κατά την περίοδο του Girls που στάθηκαν οδηγός για τη συγγραφή των καλύτερων στίχων που έγραψε ποτέ, ανάμεσα τους και του αυτοβιογραφικού Kickstart My Heart που μιλούσε για τις ελάχιστες ώρες που ο Sixx θεωρούνταν νεκρός. Αναρωτώμενοι λοιπόν τι ήταν αυτό το album με τις Harley στο εξώφυλλο, τα συμπεράσματα βγαίνουν αβίαστα. Ήταν το απαραίτητο βήμα για να βγάλουν οι Crue τον κατά τεκμήριο καλύτερο τους δίσκο. Ήταν το απαραίτητο boost για συμμετοχή στο MTV, στα charts και σε όλες εκείνες τις καταστάσεις που δίνουν στο κάθε συγκρότημα το κάτι παραπάνω. Τέλος ήταν και είναι ένας από τους ακρογωνιαίους λίθους του hair metal, ένα από τα ελάχιστα albums που τόσο στιχουργικά όσο και μουσικά έπιανε την ουσία αυτής της μουσικής. Και τώρα που στις 15 Μαΐου κλείνει τα 30 του χρόνια, θα είμαστε ακόμα μια φορά εδώ να το ακούσουμε και να το τιμήσουμε.

Kneel down ye sinners to streetwise religion, greed’s been crowned the new king…

ΜΠΑΜΠΗΣ ΚΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ

Γεννήθηκε το 1980 κι ήταν πάντα μια αντίθεση. Γούσταρε το αστικό τοπίο, τα μεγάλα κτίρια, την πολυκοσμία, και τελικά πήγε σπούδασε Γεωπονική. Μέχρι σήμερα δεν έχει καταλήξει αν ανακάλυψε αυτός τις μουσικές του ή αυτές αυτόν. Του έχουν μιλήσει κατά καιρούς σε μια άλλη γλώσσα ο ΒΒ King, οι Rush, οι Skynyrd, οι Running Wild, οι Motley και οι Ratt, κι αυτός τους είπε πολλά περισσότερα. Ιδεολόγος της ελευθερίας, θεωρεί πως τίποτα από όλα αυτά που περνάει η χώρα δεν έχει ιδεολογικό πρόσημο παρά μόνο τη φαυλότητα ως παρονομαστή. Βρίσκει τέλος όλη τη γοητεία της μουσικής στον κοινωνικό της περίγυρο κι αυτόν προσπαθεί να αναδείξει γράφοντας.