Τα μαύρα πρόβατα 11 διάσημων σκηνοθετών

ΆΝΤΑ ΛΕΙΒΑΔΑ
Posted on Οκτώβριος 23, 2018, 10:39 μμ
2 mins

Έντεκα ονόματα υπερδιάσημων σκηνοθετών που συγκεντρωτικά έχουν σκηνοθετήσει πολλές εκατοντάδες φιλμ, χωρίς να μιλάμε για τις ταινίες που έγραψαν ή στις οποίες διετέλεσαν παραγωγοί. Έντεκα άνδρες που αν βγάλουν τα λεφτά τους να τα μετρήσουν μαζεύονται γύρω στα 5,6 δις δολάρια, ενώ οι ταινίες τους έχουν συγκεντρώσει περίπου 29 δις δολάρια μέχρι σήμερα. Έντεκα αποδεκτοί σκηνοθέτες και από κοινό αλλά και από το «συνάφι» το οποίο τους έχει προτείνει για 49 Όσκαρ σκηνοθεσίας από τα οποία έχουν κερδίσει τα 13. Έντεκα δημιουργοί με αδιαμφισβήτητα αριστουργήματα… Εμείς όμως μαζευτήκαμε σήμερα εδώ για να διαλέξουμε με κατά 52% αντικειμενικό τρόπο και 48% υποκειμενικό τις 11 ταινίες που θα ήθελαν να ξεχάσουν πως σκηνοθέτησαν. Τα 11 μαύρα τους πρόβατα για τα οποία ούτε να ακούν δε θέλουν. Τα 11 χειρότερα φιλμς από 11 από τους καλύτερους σκηνοθέτες όλων των εποχών που ειλικρινά δεν ξέρω τι σκεφτόντουσαν όταν είπαν ναι στην πρόταση, όταν γύριζαν αλλά και κυρίως όταν έκοβαν μέσα στο δωμάτιο του μοντάζ. Έψαξα για τον αριθμό μπουκαλιών ουίσκι που κατανάλωσαν για να προσποιηθούν πως αυτές οι 11 ταινίες δεν έγιναν ποτέ, αλλά δε βρήκα κάτι. Άλλωστε είμαι σίγουρη πως δεν υπάρχει ποσοστό αλκοόλ στη Γη που θα έκανε το Ίντερνετ να σταματήσει να τους υπενθυμίζει αυτά τους τα σκηνοθετικά παραστρατήματα. Πάμε λοιπόν…

Steven Spielberg: Ο σύμφωνα με τους αριθμούς πιο επιτυχημένος σκηνοθέτης όλων των εποχών, ο ιχνηλάτης του New Hollywood, ο δημιουργός των Jaws, ET, Jurassic Park, Schindler’s List, Lincoln, ο νονός της Drew Barrymore και Gwyneth Paltrow, ο πιο πλούσιος σκηνοθέτης του Hollywood δικαιούται και μία κινηματογραφική ασυναρτησία ίσως και δύο. Η κωμωδία εποχής, όμως, με τίτλο “1941” που κυκλοφόρησε το 1979 μετράει για μία ντουζίνα. Με μία ομάδα διάσημων κωμικών όπως ο Dan Aykroyd, John Belushi, Christopher Lee, τον Robert Zemeckis στο σενάριο και τον Spielberg στο τιμόνι της σκηνοθεσίας τί μπορούσε να πάει στραβά; Πολλά είναι η σύντομη απάντηση συν τα άλλα τόσο που πήγαν όντως στραβά. Η ιστορία αφορά μία κρίση πανικού που πιάνει την ευρύτερη περιοχή του LA μετά το βομβαρδισμό του Pearl Harbor το 1941. Το πιο αστείο στην ταινία είναι πιθανώς η κρίση πανικού που δίνει σήμερα στον σκηνοθέτη της όταν σκέφτεται πόσο ρατσιστική, αδέξια και καθόλου αστεία κωμωδία έφτιαξε.

Martin Scorsese: Προχωράμε με έναν εξίσου επιτυχημένο σκηνοθέτη και φίλο του Στιβ με πολλές πολλές επιτυχίες όπως Taxi Driver, Raging Bull, The Last Temptation of Christ, και πολλές πολλές οσκαρικές αποτυχίες του DiCaprio Gangs of New York, Wolf of Wall Street The Departed, The Aviator κλπ κλπ. Η ταινία όμως που δε θέλει να θυμάται είναι σίγουρα το Boxcar Bertha (1972). Μία ταινία για μία συμμορία τύπου Bonnie και Clyde την περίοδο του Κραχ στις αρχές της δεκαετίας του 30’ που ουσιαστικά δεν είναι κάκιστη αλλά είναι σίγουρα Β-movie για Scorsese. Ανήκει χωρίς δεύτερη σκέψη στο exploitation είδος του σινεμά που ουσιαστικά αφορά ταινίες που εκμεταλλεύονται τα trends της εποχής για οικονομικούς και μόνο λόγους. O John Casavetes είχε πει τότε στον Marty που έκανε το φιλμ αυτό ως χάρη σε ένα studio “Marty, you’ve just spent a year of your life making a piece of shit.” Δε θα διαφωνήσουμε…

Alfred Hitchcock: Η αλήθεια είναι πως όταν ψάχνεις να βρεις τη χειρότερη ταινία του Hitchcock είναι λίγο σαν να ψάχνεις τη χειρότερη συμφωνία του Μπετόβεν. Ο Hitchcock είναι πλέον κλασικός σκηνοθέτης με εκατοντάδες φιλμ τα οποία μπορούν να ξεκινήσουν όλα ανεξαιρέτως παθιασμένες συζητήσεις όταν τα χαρακτηρίσει κανείς ως χειρότερα. Έχοντας αυτό κατά νου η χειρότερη ταινία του Hitchcock δεν παύει να είναι το Jamaica Inn (1939). Αποτελεί την τελευταία βρετανική ταινία του μεγάλου σκηνοθέτη και ουσιαστικά μία πρόβα για το Rebecca, βασισμένο σε βιβλίο της ίδιας συγγραφέως, που όταν είδε το Jamaica Inn απείλησε να απαγορεύσει να γυριστεί το Rebecca. Ευτυχώς την απέτρεψαν. Μακάρι να είχε απαγορεύσει όμως να γυριστεί το Jamaica Inn. Το φιλμ έχει κάποια από τα κλασικά χιτσκοκικά θέματα θρίλερ και σασπένς αλλά σε γενικές γραμμές είναι ο βασιλιάς της αλογοκρατίας. Ο Hitchcock μάλιστα κατάλαβε πόσο χάλια ταινία έκανε ενώ τη γύριζε ακόμα καθώς τη χαρακτήρισε ως μία «τελείως παράλογη ιδέα».

Stanley Kubrick: Τέσσερεις στρατιώτες παγιδευμένοι από τους εχθρούς τους καλούνται να αντιμετωπίσουν τους φόβους και τις επιθυμίες τους στο Fear and Desire (1953) του τελειομανούς Stanley Kubrick ο οποίος αν με ρωτάτε δεν έχει κακές ταινίες. Ο Kubrick πριν από αυτήν την ταινία δούλευε ως φωτογράφος και είχε γυρίσει μόλις 2 ντοκιμαντέρ μικρού μήκους. Η ταινία δεν τα πήγε καλά όπως ήταν αναμενόμενο στο box office και μετά από λίγα χρόνια εξαφανίστηκε. Ο θρύλος θέλει τον Kubrick να έκαψε όλα τα αρνητικά της ταινίας και να έψαξε μανιωδώς και για τα αντίγραφα. Δεν τα κατάφερε τελικά 100% καθώς το 2010 βρέθηκε ένα από τα αρχικά αντίγραφα της ταινίας σε ένα κινηματογραφικό εργαστήρι στο Puerto Rico.

Peter Jackson: Τα πράγματα είναι πολύ πιο ξεκάθαρα με τον Jackson, το σκηνοθέτη πίσω από την τριλογία του Άρχοντα των Δαχτυλιδιών. Βασικά είναι απίστευτο όταν κανείς συνειδητοποιεί πως ο ίδιος άνθρωπος που αποτύπωσε με τον καλύτερο τρόπο στο πανί τον τρομερό κόσμο του Tolkien σκηνοθέτησε την ταινία The Lovely Bones (2009). Ελπίζω τουλάχιστον να μην ήταν και αυτός που επέλεξε τον τίτλο, ή αν ήταν φαντάζομαι πως έγινε υπό την απειλή όπλου. Κάτι που εύχεσαι να είχες στα χέρια σου αν τύχει και δεις το φιλμ αυτό που αφορά σε ένα νεαρό δολοφονημένο κορίτσι που παρακολουθεί την οικογένειά της από το Καθαρτήριο (βλ. Θεία Κωμωδία). Η ταινία αυτή καταφέρνει να είναι ταυτόχρονα γλυκερή με τη χειρότερη σημασία της λέξης αλλά και ωμή. Το χειρότερο είναι πως το cast δεν είναι τελείως κακό, όλο το φταίξιμο του χαλίου αυτού ανήκει στον Jackson ο οποίος είναι σαν να προσπαθεί να απομακρύνει τον θεατή από κάθε είδους συναισθηματική ταύτιση με τις ουράνιες επικλήσεις του. Don’t try this at home…

David Lynch: Δεν είμαι καν σίγουρη αν μου αρέσει η καλύτερη ταινία του David Lynch πόσο μάλλον για αυτή που κατά γενική ομολογία θαυμαστών και μη είναι η χειρότερη. Μιλάμε για το Dune του 1984 βεβαίως βεβαίως. Τοποθετημένη στο μακρινό μέλλον η ταινία μιλάει για δύο αντιμαχόμενες οικογένειες στην σκληρή έρημο του πλανήτη Arrakis aka Dune που συγκρούονται για την επικράτηση στον πλανήτη αλλά και τον έλεγχο του “mélange” που είναι κάτι σαν το πετρέλαιο για τη Γη ας πούμε. Η πιο άμεση παρατήρηση όταν δει κανείς αυτήν την ταινία είναι πως πολύ δικαιολογημένα όλοι οι εμπλεκόμενοι δεν κατάλαβαν το σενάριο το οποίο πρέπει να ήταν πολύ δύσκολο από την πρώτη μέχρι πέμπτη ανάγνωση. Το συμπέρασμα είναι πως ο Lynch προσπάθησε να κάνει το επόμενο 2001 και έκανε πιθανώς την πιο βαρετά μεθυσμένη sci-fi ταινία όλων των εποχών.

Francis Ford Coppola:  Ο σκηνοθέτης των Νονών συνεργάστηκε το 1996 με τον Robin Williams, το Bill Cosby, τη Diane Lane και τη Jennifer Lopez και «χάρισαν» στον κόσμο του σινεμά το Jack το οποίο πιστεύω το έχει πάρει το μάτι σας κάποια Κυριακή μεσημέρι συνήθως κάπου τα Χριστούγεννα σε ant1 ή star θα έλεγα. Ο Jack λοιπόν, έχει κάποια τρομερά σπάνια πάθηση τύπου Benjamin Button που τον έχει γεράσει 4 φορές από το κανονικό με αποτέλεσμα να ξεκινάει την ε’ δημοτικού μοιάζοντας με 40χρονο άντρα. Από που να αρχίσει κανείς. Δεν χρειάζεται να πούμε τίποτα βασικά, είναι ξεκάθαρο τι και πως είναι προβληματικό με την ταινία αυτή. Το απίστευτο είναι πως είναι από αυτές που βλέπεις χωρίς να σε αφορά ποτέ ο σκηνοθέτης και όταν για κάποιο λόγο μάθεις πως το γύρισε ο Coppola κάτι κάπου μέσα σου γκρεμίζεται. Μάλλον του έκανε κάποιος an offer he couldn’t refuse. Μουχαχαχα…

Ridley Scott: Εμένα να σας πω την αλήθεια το A Good Year (2006) του Ridley Scott που υποτίθεται είναι η χειρότερή του ταινία μου αρέσει. Βέβαια πρόκειται για άλλη μία παρόμοια περίπτωση με αυτή του Jack και του Coppola που δεν μπορεί ο ανθρώπινος και περιορισμένος εγκέφαλός σου να επεξεργαστεί πως ο άνθρωπος πίσω από το Blade Runner και το Thelma και Louise συμφώνησε να σκηνοθετήσει το Russel Crowe και την ψεύτικη βρετανική προφορά του στην ιστορία του Max ενός κυνικού επενδυτή που κληρονομεί το αρχοντικό του θείου του στη Νότια Γαλλία και ερωτεύεται τη γεμάτη σπίθα και κατά 55 χρόνια μικρότερή του τότε Marion Cotillard. Εμένα μου αρέσει η ταινιούλα αλλά καταλαβαίνω τη συζήτηση που άνοιξε σχετικά με τη διαδικασία συνταξιοδότησης σκηνοθετών όπως ο Ridley Scott.

David Fincher: Τρομερά εμπορικός σκηνοθέτης ο David Fincher με τεράστιες επιτυχίες όπως το Social Network, το Gone Girl, το Girl With A Dragon Tattoo αλλά και πιο old school θρίλερ όπως το Seven, το Panic Room, το Fight Club. Αδιαμφησβήτητα επιτυχημένος και εξαιρετικός σκηνοθέτης απλώς δεν του βγήκε καμία από τις ιδέες για το Alien 3 (1992). Μεταξύ μας ήταν και δύσκολο το εγχείρημα καθώς οι 2 προηγούμενες ταινίες είχαν ήδη φανατικό κοινό έτοιμο να κατασπαράξει το τρίτο μέρος και το σκηνοθέτη του. Το βασικό πρόβλημα με την ταινία είναι πως μπορεί οπτικά να είναι εξίσου εντυπωσιακή με τις άλλες δύο αλλά ο τρόπος που προσεγγίζεται η ιστορία χάνει σε όλα τα σημεία που υποτίθεται πως κάνουν τέτοιες ταινίες διασκεδαστικές.

Joel & Ethan Coen: Νότος αμερικάνικος, λίγος Tom Hanks σε ένα εκκεντρικό κοενικό χαρακτήρα, λίγο black χιούμορ, λίγη δράση και η συνταγή της επιτυχίας από τους αδερφούς Κοέν έτοιμη για το Ladykillers (2004). Αμ δε… Δεν έχω χειρότερο από αυτήν την ταινία. Ίσως γιατί έχω υψηλές απαιτήσεις για τους αδερφούς Κοέν. Είναι μία κωμωδία δράσης ουσιαστικά και δεν είναι καθόλου αστεία ενώ η δράση έρχεται κάπου στη μισή ώρα πριν από τους τίτλους τέλους. Τα ποπ κορν ήταν ωραία…

Oliver Stone: Άφησα την πιθανώς χειρότερη των χειρότερων των καλύτερων για το τέλος. Είμαι σίγουρη πως αυτή η ταινία κάτι σας λέει. Ατελείωτο μελάνι χύθηκε σε ελληνικά έντυπα το 2004 όταν κυκλοφόρησε το Alexander του Oliver Stone. Ατελείωτος τηλεοπτικός χρόνος αφιερώθηκε στην ύβρη αυτή του αμερικάνικου σινεμά στο αρχαίο ελληνικό πνεύμα αθάνατο. Ο τηλεοπτικός χρόνος εκείνα τα χρόνια των παχών αγελάδων ήταν σε δελτία ειδήσεων και σε στεφανιδολαμπιρικά μεσημεριανά μαγκαζίνο με τα οποία έχετε ακόμα εφιάλτες είμαι σίγουρη. Όπως και να έχει και πέραν της αρχαιοελληνικής υπερηφάνειας… η ταινία ήταν επιεικώς ένα χάλι. Ο Stone έκανε το πιο μυξοκλαψιάρικο έπος της ιστορίας. Αποφάσισε να απομυθοποιήσει τον Αλέξανδρο και τον έκανε λιγότερο πιστευτό από το Δία ή τον Άη Βασίλη, ενώ κινηματογραφικά αγνόησε έναν από τους σημαντικότερους κανόνες: δείξε και μη λες… Ας μη μιλήσω για την προφορά της Angelina Jolie που για κάποιο λόγο είναι ό,τι θυμάμαι εγώ από αυτήν την ταινία. Από που στα κομμάτια υποτίθεται ήταν η μάνα του Αλέξανδρου σε αυτό το φιλμ; Oλύμπιας τη λέγανε πάντως. Ή πήγε απλώς λάθος το μπότοξ της Jolie;

 

 

 

 

 

ΆΝΤΑ ΛΕΙΒΑΔΑ
Μεταπτυχιακή φοιτητρια στις αγγλοφωνες λογοτεχνίες με αδυναμία σε οτιδήποτε αμερικάνικο. Χόμπι της το cinema και το daydreaming… Αγαπημένη ταινία το Pulp Fiction. Αγαπημένη ταινία στην πραγματικότητα, το Breakfast at Tiffany’s. Εύχεται να κατασκηνώσει κάποτε έξω από το Kodak Theater. Ενθουσιάζεται με μια καλή ταινία του Tarantino αλλά και με ένα juicy χολιγουντιανό κουτσομπολιό. Είναι trivia freak!!!