Τα συλλαλητήρια για την Μακεδονία, το πρόβλημα των ελίτ και ο τρελός στρατηγός

ΑΡΗΣ ΤΣΙΓΚΡΗΣ
Posted on Φεβρουάριος 03, 2018, 7:10 πμ
4 secs

Πριν από λίγες μέρες, πραγματοποιήθηκε στη Θεσσαλονίκη μια τεράστια συγκέντρωση – συλλαλητήριο για το γνωστό θέμα της ονομασίας της FYROM. Η εντυπωσιακή συγκέντρωση κατά ορισμένους είχε 100,000 ενώ κατά άλλους ξεπέρασε τις 400,000. Όπως ήταν φυσικό, ένα τέτοιο γεγονός, όπως φυσικά και η αντίστοιχη κίνηση που ετοιμάζεται για το μεσημέρι της ερχόμενης Κυριακής, 4 Φεβρουαρίου, στην Αθήνα δε θα μπορούσε να μην αποτελέσει πεδίο πολιτικής αντιπαράθεσης.

Ο λόγος; Κανείς, ειδικά από την κυβέρνηση που έσπευσε αμέσως πριν την εκδήλωση να πάρει τη διαβεβαίωση της εκκλησίας ότι δε θα υποστηρίξει τέτοιες ενέργειες, δεν περίμενε τόσο μεγάλο αλλά και συνάμα τόσο ανοργάνωτο πλήθος. Αυτή ακριβώς η λέξη, αλλά και η σημασία της, είναι που τρομάζει. Η πολιτική, οικονομική και θρησκευτική ελίτ συνειδητοποιεί αργά αλλά σταθερά ότι ο μέχρι τώρα εύκολος έλεγχος του κόσμου, δεν είναι πλέον και τόσο εύκολος. Τρανή απόδειξη; Μα φυσικά η αλλαγή στάσης της εκκλησίας που πλέον βλέποντας τόσο κόσμο στην πρωτεύουσα της Μακεδονίας, έσπευσε να σταθεί στο πλευρό των διαδηλωτών στην Αθήνα.

Γεγονός είναι ότι ο κόσμος απομακρύνεται πλέον από τις ελίτ και τους διαμορφωτές κοινής γνώμης, απόλυτα υγιές φαινόμενο κατά την άποψή μου, για δύο κυρίως λόγους:

  1. H ελίτ και οι διαμορφωτές κοινής γνώμης δε μιλούν πλέον την γλώσσα της αλήθειας
  2. Ο κόσμος έχει αντιληφθεί ότι δεν πρέπει πλέον να βασίζεται σε άλλους για να «διαβάσει» τη ζωή που του μένει να ζήσει.

Πέρα από την περίπτωση του ονόματος, για την οποία πιστεύω ότι η λύση θα πρέπει να ικανοποιεί και τις δύο κοινωνίας στο πλαίσιο της καλής γειτονίας και να υπηρετεί την ιστορική αλήθεια, σαφώς οι δύο παραπάνω αιτίες χρίζουν ανάλυσης.

Ο πρώτος λόγος της αποτυχίας της ελίτ βρίσκεται κατά τη γνώμη μου στην αδυναμία αποκωδικοποίησης της σύνθετης αλήθειας που όσο περνά ο χρόνος γίνεται ακόμα πιο σύνθετη. Σε ένα απλοϊκό περιβάλλον της δεκαετίας του 80 για παράδειγμα (για την χώρα και όχι για τον κόσμο, μην παρεξηγηθώ), οι ορατές αναγνώσεις του μέλλοντος ήταν θεωρητικά εύκολες. Έτσι, οι άνθρωποι της ελίτ δεν είχαν ιδιαίτερο πρόβλημα να φωτίσουν τον δρόμο με τους πολίτες να ακολουθούν.  Σήμερα, τα μονοπάτια είναι ορατά μόνο σε αυτούς που καταλαβαίνουν από «εξελικτική πολυπλοκότητα των συστημάτων, έννοιες οι οποίες είναι δύσκολες. Και προσωπικά αυτή τη στιγμή δεν αναγνωρίζω κάποιον φωτισμένο μέσα στις ελίτ. Οι τελευταίοι βέβαια το έχουν καταλάβει από καιρό ότι η ανεπάρκεια τους έχει πλέον αναγνωρισθεί και φαίνεται και κάνουν αυτό που γνωρίζουν καλύτερα: Μαζεύουν πλούτο, δυνάμεις και εξουσία για την επόμενη μέρα της μάχης με την κοινωνία, μια συμπεριφορά που οδηγεί σε αυταρχικές πρακτικές, ειδικά όταν μέλη της ελίτ βρίσκεται σε κυβερνητικά πόστα. Και αναφέρομαι σε μάχη, καθώς όποιος δεν εξυπηρετεί τα συμφέροντα της κοινωνίας, τότε είναι εχθρός της.

Ο δεύτερος λόγος οδηγεί στην αναζήτηση των νέων προτύπων (Father Figures) καθώς σε αυτό το μεταβατικό στάδιο οι πολίτες (απεχθάνομαι τη λέξη λαός γιατί βγάζει στη γλώσσα μας μια κακομοιριά και μιζέρια σε σχέση με τα περήφανα Αγγλικά People και Γερμανικά Volk) στρέφονται σε περίεργες φιγούρες με σαφείς ελλείψεις.

Η κατανόηση ότι η ελίτ δε μπορεί να καθοδηγήσει και η κακή ανάγνωση ότι υπάρχει ανάγκη για πατρική ηγεσία, θα οδηγήσει σε μοιραία λάθη.

Η κοινωνία οφείλει να κατανοήσει τον κόσμο και το πως λειτουργεί. Σαφέστατα δε λειτουργεί όπως νόμιζαν οι εκπρόσωποι της ελίτ (ή τουλάχιστον λειτουργεί έτσι μόνο για την δική τους θέση στην κοινωνία). Η ανάγνωση του κόσμου για την ώρα βρίσκεται μόνο μέσα στις πολύπλοκες αλήθειες που ανακαλύπτουν μέρα με τη μέρα οι τεχνολογικές start ups και αφορούν την επόμενη μέρα. Όσο πιο γρήγορα λοιπόν καταλάβει η ελληνική κοινωνία τη σημασία της ανακάλυψης της πολύπλοκης αλήθειας, τόσο πιο γρήγορα θα κατανοήσουμε ότι η επόμενη ηγετική μορφή θα έχει σίγουρα διαφορετική μορφή από τον Τρελό Στρατηγό.

ΑΡΗΣ ΤΣΙΓΚΡΗΣ
Ο Άρης Τσιγκρής θεωρεί ότι η αλλαγή (μικρή η μεγάλη) δίνει σκοπό στη ζωή, είναι σύμφωνη με την φύση μας και επιτρέπει στον καθένα μας να ανακαλύπτει νέες πτυχές του χαρακτήρα του. Πιστεύει ότι η τεχνολογία και η καινοτομία είναι ο δρόμος για περισσότερη δημοκρατία αν βαδίσει side by side με την ηθικό-αισθητική εξέλιξη, έτσι θα μας επιτρέψει να απολαύσουμε τις δημιουργίες στην μουσική, τον λόγο και την γραφή. Πρέπει όμως να μάθουμε περισσότερα από όσα ξέρουμε τώρα για να φτιάξουμε αυτή τον τρόπο απόκτησης της.