Posted On 26 Απριλίου 2017 By In Η ΤΕΧΝΗ ΣΤΗ ΜΟΥΣΙΚΗ, Προτεινόμενα With 429 Views

Η τέχνη της ζωγραφικής από τον drummer των Lynyrd Skynyrd

Γνωρίζουμε τον Michael Cartellone ως τον drummer των Lynyrd Skynyrd εδώ και σχεδόν 20 χρόνια. Αυτή είναι μόνο μια παράγραφος ενός πολύ πλούσιου βιογραφικού που περιλαμβάνει εκλεκτές συνεργασίες με μουσικούς όπως ο John Fogerty, ο John Wetton, ο Peter Frampton, ο Freddie Mercury, ο Adrian Belew, η Cher, ο Eddie Jobson και πολλοί άλλοι.

Θα πίστευε κάποιος, λοιπόν, ότι ο Cartellone γεννήθηκε για να παίζει τύμπανα, αλλά η πραγματικότητα είναι λίγο διαφορετική. Πολλά χρόνια πριν πιάσει τις πρώτες μπαγκέτες στα χέρια του, και πιο συγκεκριμένα από την ηλικία των τεσσάρων ετών, οι νηπιαγωγοί είχαν διαγνώσει το ταλέντο του μικρού Michael στη ζωγραφική και ενθάρρυναν τους γονείς του να του δώσουν όλα τα απαραίτητα εφόδια για να το καλλιεργήσει. “Με έγραψαν στο καλοκαιρινό πρόγραμμα του Cleveland Institute of Art. Ήμουν πολύ μικρός και δεν καταλάβαινα καλά τις βασικές αρχές της τέχνης, αλλά έστω και έτσι απέκτησα γνώσεις” λέει σε  συνέντευξη του στη Huffington Post.

Μπορεί στην πορεία τα drums να κέρδισαν τον Michael Cartellone, αλλά δε σταμάτησε ποτέ να ζωγραφίζει. Και αν κρίνει κάποιος από τα έργα του, θα διαπιστώσει ότι μια καριέρα ιστορικού της τέχνης θα ήταν η καλύτερη επιλογή αν δεν τα κατάφερνε ούτε ως μουσικός ούτε ως ζωγράφος. Δεν υπάρχει καλύτερο παράδειγμα από το “The Four Davids”. Πρόκειται για μια pop art εκδοχή του αριστουργήματος του Μιχαήλ Άγγελου, ένα σπονδυλωτό έργο που θα μπορούσαν να δημιουργήσουν ο Van Gogh, ο Picasso, ο Roy Lichtenstein και ο Andy Warhol αν βρίσκονταν όλοι μαζί σε ένα δωμάτιο. “Η επιρροή του Μιχαήλ Άγγελου είναι προφανής. Και η γλυπτική και η ζωγραφική του σημαίνουν πολλά για μένα. Σκέφτηκα ότι θα είχε ενδιαφέρον να ζωγραφίσω τον Δαβίδ με ένα τρόπο που θα είναι αντιπροσωπευτικός τεσσάρων περιόδων της τέχνης. Έκανα έρευνα σε διάφορους καλλιτέχνες από διαφορετικές περιόδους και κατέληξα σε τέσσερις που συμπληρώνουν ο ένας τον άλλον για την περίοδο από το 1889 έως το 1984” τονίζει ο Cartellone

Μπορεί ο drummer των Lynyrd Skynyrd να μην έχει το προσωπικό ύφος που θα τον κάνει να ξεχωρίσει στον κόσμο της τέχνης, αλλά ο φόρος τιμής που αποδίδει στους μεγάλους των προηγούμενων αιώνων δείχνει αγάπη και γνώση. Εκτός από τους τέσσερις Δαβίδ, ο Cartellone έχει δημιουργήσει και άλλους πίνακες με τους οποίους μας δείχνει ξεκάθαρα ποιοι είναι οι καλλιτέχνες που τον επηρέασαν. Το “The Thinker 1886” τοποθετεί τον “Σκεπτόμενο” του Rodin στον πίνακα “Un Dimanche Après-Midi à l’Ile de la Grande Jatte” του Georges Seurat, ο οποίος είναι ίσως το πιο κλασσικό έργο του ρεύματος του Πουαντιγισμού. To “”, όπως λέει και το όνομα του, είναι το homage του Cartellone στον Rene Magritte, ενώ ο πίνακας “Carnevale Di Venezia” μεταφέρει το έργο “Saint Francis In Meditation” του Caravaggio από την ασκητική Ασίζη στο καρναβάλι της Βενετίας.

Όλα αυτά τα έργα έχουν το ενδιαφέρον τους, αλλά περισσότερο από όλα ξεχωρίζει η μινιμαλιστική “Road Series”. Σε αυτή τη σειρά, όπου κάθε έργο παίρνει το όνομα του από το χρώμα του, ο Cartellone δεν μεταμορφώνεται ούτε σε Van Gogh ούτε σε Caravaggio. Είναι απλά ο drummer των Lynyrd Skynyrd, ο οποίος μεταφέρει στον καμβά τις πολύ μικρές στιγμές της ζωής στο δρόμο. “Τους ζωγράφισα στα δωμάτια των ξενοδοχείων που μέναμε όταν ήμασταν σε περιοδεία. Τους αποκαλώ ‘pop realism’ επειδή είναι λαμπεροί, με έντονο χρώμα αλλά και με μεγάλη ευκρίνεια”. Τα backstage passes, οι πασιέντζες στο laptop, τα τασάκια, τα άδεια κουτιά αναψυκτικών και τα υπόλοιπα μικροαντικείμενα αποτελούν εξ’ ίσου σημαντικά μέρη της ζωής στο δρόμο με το μεγάλο drum solo, τα φώτα και τους χιλιάδες θεατές. Αυτοί οι μικροί και όχι φιλόδοξοι πίνακες δείχνουν τον αληθινό Michael Cartellone και γι’ αυτό είναι και οι πιο σημαντικοί που έχει ζωγραφίσει.

Tags :

Στέλιος Βογιατζάκης

Ο Στέλιος Βογιατζάκης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1973. Σπούδασε δημοσιογραφία έχοντας σκοπό να περάσει τη ζωή του γράφοντας για μουσική. Στα επόμενα 20 χρόνια, τα περισσότερα εκ των οποίων είναι συντάκτης στο Έθνος, έγραψε για τα πάντα αλλά ποτέ για μουσική. Του αρέσουν οι Grand Magus αλλά και οι Take That, ο HP Lovecraft αλλά και η JK Rowling, Επίσης, δεν κουράζεται να κάνει χιλιάδες περιττά πράγματα στο Internet.