ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ΣΑΒΒΑΣ ΣΤΑΝΗΣ

Τελικά γιατί μας αρέσει να μισούμε τους Scorpions;

Ανοίγω το πρωί, με την τσίμπλα στο μάτι, τον υπολογιστή και βλέπω στα μουσικά νέα γραμμένο με «τεράστια» γράμματα. «Όλες οι πληροφορίες για τη νέα συλλογή με μπαλάντες των Scorpions». Το πρώτο πράγμα που σκέφτηκα είναι ότι για μια ακόμα φορά ξέχασα ότι πλησιάζει η μέρα του Αγίου Βαλεντίνου αλλά…

Ανοίγω το πρωί, με την τσίμπλα στο μάτι, τον υπολογιστή και βλέπω στα μουσικά νέα γραμμένο με «τεράστια» γράμματα. «Όλες οι πληροφορίες για τη νέα συλλογή με μπαλάντες των Scorpions». Το πρώτο πράγμα που σκέφτηκα είναι ότι για μια ακόμα φορά ξέχασα ότι πλησιάζει η μέρα του Αγίου Βαλεντίνου αλλά βλέποντας το μποξεράκι στα πόδια μου συνειδητοποίησα ότι η εξωτερική θερμοκρασία είναι πάνω από 25 βαθμούς.

«Γελάει ο κόσμος», σκέφτηκα. «Δεν μπορεί να είναι αλήθεια».

Το συγκρότημα που θεωρείται εδώ και μερικά χρόνια  η διεθνής έκδοση των Πυξ-Λαξ, αποφάσισε, λέει, να ρίξει προς το τέλος του Νοεμβρίου μια νέα συλλογή στην αγορά (ποια;) με μπαλάντες. Ναι με μπαλάντες. Ξέρετε, αυτά τα τραγούδια που μπορείς να τα ακούσεις στο Love Radio ανάμεσα στο “Αχ, κορίτσι μου” του Πλούταρχου και το “Αν μου τηλεφωνούσες” του Μιχάλη Χατζηγιάννη και να θεωρείς ότι έπαιζε το ίδιο τραγούδι για δώδεκα λεπτά.

Δυστυχώς ή ευτυχώς δεν ανήκω στο κοινό που αδημονεί να βρεθεί στο γήπεδο Καραϊσκάκη και να δει τους Scorpions για τέταρτη φορά μετά από το opening act του «δικού μας» Βασίλη αλλά στο κοινό που από την μέρα που ήρθε στον κόσμο η Γερμανοί έχουν κυκλοφορήσει 21 συλλογές (οι 5 με μπαλάντες), 5 live και 12 studio albums. Μπορεί κάποιος νεότερος από μένα γεμάτος οργή και έρωτα μέσα του να σκίζει τα ρούχα του για να κουνήσει ρυθμικά το flash του κινητού του υπό τους ήχους του “Send me an angel” αλλά από την άλλη είμαι σίγουρος ότι προτιμάει να πιει ένα καφεδάκι στην “talk of the town” πλατεία Αγίας Ειρήνης και να το πληρώσει 16 ευρώ από το να αγοράσει το “Born to touch your feelings-best of rock ballads”.

Φυσικά, ο λιγότερο υποψιασμένος θα πιστέψει ότι οι Scorpions είναι αφελείς και προσδοκούν ότι στο τέλος του 2017 κάποιος θα βγάλει από το πορτοφόλι του 20 ευρώ και θα αγοράσει ένα διπλό CD για να το βάλει στο ράφι του, γιατί πλέον μόνο εκεί μπαίνει. Οι πιο κυνικοί θα σου πουν ότι οι Γερμανοί ήδη σχεδιάζουν την “Born to touch your feelings-world tour” (the final chapter-the end-the past is already gone-the final part-coming to an end) περιοδεία αλλά αυτοί που παραμένουν ψύχραιμοι θα σου πουν ότι έτσι είναι η μουσική βιομηχανία. Η αδυναμία της σύνθεσης και της έμπνευσης μπορεί να αναπληρωθεί στα μάτια της κοινής γνώμης από μια συλλογή, για να δει το όνομα του συγκροτήματος για ακόμα μια φορά τα φώτα της δημοσιότητας, να μας θυμίσουν ότι δεν έχουν διαλυθεί και ότι κουβαλάνε ακόμα το βαρύ παλτό του αειθαλή rocker στις πλάτες τους.

Ακόμα θυμάμαι τη δήλωση τους ότι έχουν χρέος να συνεχίσουν γιατί οι AC/DC και ο Lemmy δεν μπορούν. Έχουν χρέος απέναντι σ’ αυτό το είδος μουσικής. Απέναντι στον οπαδό που επιθυμεί να δει επί σκηνής θρυλικές φιγούρες του είδους και επειδή δεν μπορεί πλέον να δει τον Lemmy θα βρεθεί να σιγοτραγουδάει “White Dove, Fly with the Wind” αγκαλιασμένος με τον ραδιοφωνικό παραγωγό του “Καψούρα FM” βγάζοντας selfies και βάζοντας hashtag #anatrihila.   Θα προσπεράσω το γεγονός ότι οι Motorhead έχουν κυκλοφορήσει τόσες συλλογές όσες οι Scorpions κυκλοφόρησαν από το ’78 μέχρι το ’80 αλλά όταν κυκλοφορείς στην αγορά πέντε συλλογές με μπαλάντες οι οποίες έχουν σχεδόν τα ίδια τραγούδια ανακατεμένα και για κίνητρο χρησιμοποιείς μια ακουστική εκτέλεση τότε μάλλον δεν σέβεσαι τον οπαδό σου.
Το αν δηλώνεις ότι αγαπάς την Ελλάδα και αισθάνεσαι όμορφα απέναντι στο ελληνικό κοινό είναι γνωστά promo tricks της δεκαετίας του 90 άσχετα το ότι μετά την κρίση μάθαμε να λέμε και ότι συμπάσχουμε με τους έλληνες και την δύσκολη οικονομική πραγματικότητα. Αυτοί είναι τίτλοι για να μπουν σε έντυπα και διαδικτυακά περιοδικά όπου αυτός που διαβάζει για τους Scorpions στην επόμενη σελίδα θα διαβάσει με περισσότερο ενδιαφέρον για τον χωρισμό «βόμβα» που αναστάτωσε την ελληνική show biz.  Η αλήθεια είναι ότι και η μάνα μου να διάβαζε ότι οι Scorpions συμπαθούν την Ελλάδα, μπορεί να μου έλεγε να αγοράσουμε το CD τους.

Ξέρω. Κάποιοι θα πουν ότι γκρινιάζω. Κάποιοι άλλοι, ότι σαν άλλος γέρος του Muppet show μου φταίνε όλα και αντί να απολαύσω τη μουσική κάθομαι και τα βάζουμε με τους λαϊκούς ήρωες του rock. Κάποιοι ότι γράφω ανούσιες σειρές για να βγάζω τα κόμπλεξ μου και παιδικά τραύματα απέναντι σε ανθρώπους που γέμισαν με τη μουσική τους ατέλειωτες πονηρές βραδιές μέσα σε αυτοκίνητα και σχολικά πάρτι. Ίσως είναι όλα αυτά. Αλλά αν κάποιος από εσάς μπορεί να μου πει ότι οι Scorpions σέβονται όλους εμάς που κάποια στιγμή δώσαμε μερικά δεκάδες ευρώ (ή χιλιάδες δραχμές) για να αγοράσουμε τους δίσκους τους, τότε με τα χαράς να το συζητήσουμε. Οι υπόλοιποι με το download δεν πιάνονται…

Ο Σάββας Στανής γεννήθηκε στην Κομοτηνή την χρονιά που οι AC/DC κυκλοφόρησαν το Back in Black και από τότε η σχέση του με την rock μουσική είναι μια σχέση εξάρτησης. Είναι δημιουργός του επίσημου ελληνικού fan club των Dream Theater “Infinite Dreams” (1999), βραβευμένο από την Warner Music και από την ifpi για την αύξηση των πωλήσεων του συγκροτήματος στην Ελλάδα. Υπήρξε συντάκτης των περιοδικών Rock On και Rock Hard με μόνιμες στήλες, συνεντεύξεις και studio reports συγκροτημάτων στο εξωτερικό. Έχει καθίσει πίσω από την κονσόλα του Atlantis Fm 105,2, αυτοαποκαλείται foodie και λατρεύει να αξιολογεί burger οπουδήποτε ανακαλύπτει ότι τα σερβίρουν. Αποκαλεί Άγιο τον Anthony Bourdain και θεωρεί τεράστιο πλήγμα που δεν κατάφερε να τον γνωρίσει από κοντά.

Latest from ΣΑΒΒΑΣ ΣΤΑΝΗΣ

Go to Top