Πριν λίγες μέρες ανεβάσαμε ένα άρθρο σχετικά με την εμφάνιση των Rolling Stones στην Κούβα, το οποίο και προκάλεσε αντιδράσεις. Γράψαμε για τον περιορισμό και τη λογοκρισία που βιώνουν τα συγκροτήματα εκεί αλλά και τις ελάχιστες rock συναυλίες που γίνονται, τουλάχιστον όσο αφορά τις μπάντες που προέρχονται από τις Ηνωμένες Πολιτείες και τη Γηραιά Αλβιώνα.

Αλήθεια όμως, ήμασταν αντικειμενικοί; Πως μπορούμε να ξέρουμε τι συμβαίνει όντας 9.740km μακριά; Μήπως πέφτουμε στην παγίδα της προπαγάνδας, δημιουργώντας εντυπώσεις σε ένα θέμα που δεν είναι, ακριβώς, έτσι;

Αυτό το ερώτημα “έτρωγε” το μυαλό μου τις τελευταίες μέρες και δεν θα το άφηνα να περάσει έτσι. Στην αρχή σκέφτηκα να επικοινωνήσω με κάποιο συγκρότημα της Αβάνας με σκοπό να μάθω από πρώτο χέρι για το τι συμβαίνει εκεί αλλά σύντομα ήρθα αντιμέτωπος με ακόμα ένα προβληματισμό. Πόσο αντικειμενικά θα ήταν αυτά που θα μάθαινα αν όντως τα πάντα γύρω από τη σκληρή μουσική λογοκρίνονται και περνάνε από διάφορες “περίεργες” διαδικασίες μέχρι να φτάσουν στην κοινή γνώμη;

Ευτυχώς η τύχη μου χαμογέλασε. Μετά από αρκετή έρευνα, έπεσα μπροστά σε ένα συγκρότημα που έχοντας δημιουργήσει ένα καλό όνομα στην Κούβα, τα μέλη του αποφάσισαν πριν τρία χρόνια και μετά από ένα δύσκολο ταξίδι στις Ηνωμένες Πολιτείες για ένα μουσικό festival, να ζητήσουν πολιτικό άσυλο.

Η συνεννόηση δύσκολη. Με μισά ισπανικά, μισά αγγλικά στην αρχή τα μέλη των Escape ήταν διστακτικά. Δεν ξέρω αν δεν ήθελαν να μιλήσουν γι’ αυτό που συμβαίνει στην Κούβα, μιας και από την αρχή τους ξεκαθάρισα τις προθέσεις μου αλλά σύντομα και μετά από αρκετές ανταλλαγές μηνυμάτων δέχτηκαν να απαντήσουν στις ερωτήσεις μου.

Ο Ewar Acosta, γεννήθηκε στην Αβάνα το 1981 και πλέον ζει μόνιμα στο Μαϊάμι των Ηνωμένων Πολιτειών. Εγώ θα προσπαθήσω να μεταφέρω αυτούσια τα λόγια του, έτσι ώστε να μη δώσω καμία προσωπική διάσταση στα λεγόμενα του.

ewarin

Μεγαλώνοντας σε μια κομουνιστική χώρα όπου το rock είχε απαγορευτεί για μεγάλο χρονικό διάστημα, δεν ήταν καθόλου εύκολο. Εμείς οι καλλιτέχνες έχουμε μεγάλη ευθύνη όταν διασκεδάζουμε ένα λαό που αντιμετωπίζει κοινωνικά προβλήματα και πάει σε μια συναυλία για να ξεχάσει αυτά που ζει. Αυτό ήταν πολύ σαφές από τότε ακόμα που ξεκινήσαμε την μπάντα. Στην Κούβα ισχύουν όλα τα στερεότυπα που συμβαίνουν σε χώρες που υποφέρουν από την ελευθερία του λόγου αλλά ταυτόχρονα η κοινωνία απορρίπτει ότι ακούγεται και φαίνεται διαφορετικό. Ναι εμάς μας αρέσει η ξένη μουσική, έχουμε μακριά μαλλιά, δεν κρύβουμε τα συναισθήματα μας και το σημαντικότερο; Είμαστε επιζώντες. Προσαρμοστήκαμε σε οποιεσδήποτε συνθήκες και τώρα είμαστε εδώ, σ’ ένα νέο κεφάλαιο της ζωής μας”.

Εμείς οι Κουβανοί, αντιμετωπίζουμε την τέχνη σαν πρόσφυγες γι’ αυτό και νομίζω μας βγαίνει φυσικά. Εγώ προσωπικά άρχισα να παίζω ακουστική κιθάρα στον δρόμο, όπως κάνουμε οι περισσότεροι εκεί, για διασκέδαση. Αργότερα βρέθηκα με τον Alejandro και τον Justo και έγινε το κλικ. Μου αρέσουν όλα τα είδη μουσικής αλλά υποθέτω ότι πρέπει να επιλέξεις κάτι συγκεκριμένο όταν ώθησε συνεχώς από τα media. Αφού απέκλεισα το γεγονός να γίνω τραγουδιστής της salsa (γέλια), ξεκινήσαμε τους Escape to 1998 που στην πρώιμη μορφή τους ονομαζόταν Problema. Ηχογραφήσαμε πέντε album στην Κούβα και τώρα ηχογραφούμε το πρώτο μας στην Αμερική”.

Στην Κούβα δεν υπάρχουν πολλές εταιρίες που να υποστηρίζουν τη σκληρή μουσική και φυσικά η προώθηση της στο ραδιόφωνο είναι πολύ περιορισμένη. Όταν συγκροτήματα, manager και επενδυτές επισκέπτονται την Κούβα για να ανακαλύψουν νέα ταλέντα, η κυβέρνηση προωθεί μπάντες που εξυπηρετούν το συμφέρον της. Συγκροτήματα που μεταφέρουν πολιτικά μηνύματα που εξυπηρετούν το καθεστώς. Αυτό σημαίνει ότι για να πετύχει η αυθεντική και ειλικρινής μουσική ενός συγκροτήματος από την Κούβα, εκτός αυτής, είναι σχεδόν αδύνατο”.

ewarin2

Αργότερα, ήρθαν στην Κούβα μερικές εταιρίες που προσπάθησαν να κάνουν διάφορες συλλογές metal συγκροτημάτων αλλά επί της ουσίας δεν άλλαξε κάτι. Η πρώτη φορά που metal συγκροτήματα ήρθαν στην Αμερική από την Κούβα, ήταν μόλις πριν από τρία χρόνια όταν οι Escape, οι Hipnosis, οι Agonizer, οι Ancestor και οι Suffering Tool τα κατάφεραν. Θα δεις ότι είναι θέμα χρόνου να συμβεί σύντομα ξανά κάτι τέτοιο και με άλλες μπάντες όσο η κατάσταση στο νησί παραμένει έτσι”.

Εγώ κατάφερα και ήρθα στις Ηνωμένες Πολιτείες το 2005 μέσω ενός προγράμματος οικογενειακής επανένωσης. Ο πατέρας μου ασχολήθηκε με τη γραφειοκρατία. Είδα πως στην Κούβα είχα ένα συγκεκριμένο όριο δημιουργικότητας και το να φύγω από εκεί ήταν μια διέξοδο σε μια καλύτερη ζωή, μια απόφαση που αναγκάζονται να πάρουν πολλοί Κουβανοί κάθε χρόνο”.

Από τον Ιούνιο του 2005 που έφυγα από εκεί έχω εμπλακεί με διάφορα συγκροτήματα στο Μαϊάμι και το Dallas του Texas. Συγκροτήματα όπως οι Funeral for a Clown, οι Death becomes One, Mechanical Massacre, They Might Be Zombies, Behind the Shadows και άλλες. Τώρα παίζω μπάσο και υποστηρίζω τα φωνητικά στους Escape. Όλα τα μέλη των Escape ασχολούνται και με άλλα projects. Είναι σχεδόν 17 χρόνια που έχουμε αυτή τη μπάντα. Έχουμε μοιραστεί τη σκηνή με συγκροτήματα όπως οι Sepultura, οι Testament, οι Terrorizer και άλλοι. Τώρα ετοιμάζουμε το πρώτο μας album στην Αμερική με παραγωγό τον Matthew Laplant ο οποίος έχει συνεργαστεί με τους Soil, Sikth, Nonpoint, Malevolent Creation και άλλους. Ετοιμάζουμε και 2 video clip. Έχουμε σκοπό να αναπτυχθούμε με την ίδια δύναμη που το κάναμε και στην Κούβα”.

escapein

Η Κούβα δεν είχε άλλη επιλογή από το να αλλάξει και να αγκαλιάσει το κίνημα της rock. Κάθε χρόνο όλο και περισσότερος κόσμος πηγαίνει στις συναυλίες. Τα σημαντικότερα συγκροτήματα αυτή τη στιγμή εκεί είναι οι Zeus, οι Compact Noise, οι Stigma, οι Deadpoint κ.α. Σίγουρα δεν είμαι όμως ο κατάλληλος άνθρωπος για να ρωτήσεις τι συμβαίνει εκεί, γιατί έχω εγκαταλείψει τη χώρα εδώ και αρκετά χρόνια. Για ένα όμως μπορώ να σου εγγυηθώ. Τίποτα δεν έχει αλλάξει”.

Ο Σάββας Στανής γεννήθηκε στην Κομοτηνή την χρονιά που οι AC/DC κυκλοφόρησαν το Back in Black και από τότε η σχέση του με την rock μουσική είναι μια σχέση εξάρτησης. Είναι δημιουργός του επίσημου ελληνικού fan club των Dream Theater “Infinite Dreams” (1999), βραβευμένο από την Warner Music και από την ifpi για την αύξηση των πωλήσεων του συγκροτήματος στην Ελλάδα. Υπήρξε συντάκτης των περιοδικών Rock On και Rock Hard με μόνιμες στήλες, συνεντεύξεις και studio reports συγκροτημάτων στο εξωτερικό. Έχει καθίσει πίσω από την κονσόλα του Atlantis Fm 105,2, αυτοαποκαλείται foodie και λατρεύει να αξιολογεί burger οπουδήποτε ανακαλύπτει ότι τα σερβίρουν. Αποκαλεί Άγιο τον Anthony Bourdain και θεωρεί τεράστιο πλήγμα που δεν κατάφερε να τον γνωρίσει από κοντά.