ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ CULTURE/TOP STORIES

Τελικά πόσο δίκιο έχει ο Tim Ripper Owens που αποκάλεσε loser τον Stephen King;

Πόλεμος στο διαδίκτυο ανάμεσα στον συγγραφέα και τον τραγουδιστή. Σε πρόσφατες δηλώσεις του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ο πρώην τραγουδιστής των Judas Priest, Tim Ripper Owens επέκρινε τον συγγραφέα Stephen King, για τις δηλώσεις του εναντίον του προέδρου των Η.Π.Α. Donald Trump. Η πολιτική κόντρα των δύο καλλιτεχνών, επιδεινώθηκε με…

Πόλεμος στο διαδίκτυο ανάμεσα στον συγγραφέα και τον τραγουδιστή.

Σε πρόσφατες δηλώσεις του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ο πρώην τραγουδιστής των Judas Priest, Tim Ripper Owens επέκρινε τον συγγραφέα Stephen King, για τις δηλώσεις του εναντίον του προέδρου των Η.Π.Α. Donald Trump. Η πολιτική κόντρα των δύο καλλιτεχνών, επιδεινώθηκε με τις δηλώσεις του Owens, ότι ο King χάνει ακόμα έναν οπαδό. Τον αποκάλεσε «loser» και είπε ότι με τα νεότερα tweet του, ο King γράφει επιτέλους κάτι τρομακτικό.

Η συνέχεια δόθηκε από ένα χρήστη του twitter, που χρησιμοποιώντας τον όρο «μετρητής επιτυχίας», οδήγησε τον Owens σε νέες δηλώσεις. «Ποιος μίλησε για επιτυχία, δεν μου αρέσουν τα tweets του, αν δε σου αρέσουν τα δικά μου, άντε γεια!!!»

Βρισκόμαστε λοιπόν, στη μέση μιας διαμάχης που γίνεται με τη χρήση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης. Από την μία έχουμε έναν τραγουδιστή, που μέχρι σήμερα η μεγαλύτερη επιτυχία του ήταν η θέση του στους Judas Priest και από την άλλη έναν συγγραφέα που καλούμαστε να αναρωτηθούμε αν εξακολουθεί να «αγγίζει» τον κόσμο, όπως έκανε τις παλιότερες δεκαετίες.
Μήπως όμως οι ψηφοφόροι και οι επιλογές που επικρίνει είναι απλά οι Η.Π.Α. που τον έχουν ξεπεράσει;

Τα λόγια του Tim Ripper Owens: «Wow reading Stephen King tweets! Hahahahaha what a loser!!! This is the fans he has lost, including me. Hahahahaha. At least something he is writing now [sic] is scary»
Η αλήθεια είναι ότι ο King δέχτηκε κατά καιρούς μεγάλο πόλεμο από το δημοσιογραφικό κατεστημένο και τον χώρο των εκδόσεων. Γόνος μεσοαστική οικογένειας, παιδί χωρισμένων γονιών, μεγάλωσε με οικονομικές δυσκολίες με το το rock και το hard rock να αποτελούν πηγή στήριξης και έμπνευσης για αυτόν. Η αγάπη του για την «υποκουλτούρα» της επιστημονικής φαντασίας και το rock, οδήγησε τον νεαρό King να γράψει διηγήματα και βιβλία που άλλαξαν το ρου των μοντέρνων ιστοριών τρόμου και φαντασίας. Από το πρώτο του διήγημα “Carrie”, μέχρι το εκπληκτικό “Christine”, τους “Νυχτερίτες”, αλλά και το «Pet Cemetery», ο King ανανέωσε την λογοτεχνία τρόμου και μυστηρίου, αποφεύγοντας τον εύκολο εντυπωσιασμό, με γλώσσα απλή, αιχμηρή και αξιώνοντας ο αναγνώστης να μην είναι κάτοχος πτυχίου φιλοσοφικής αλλά κάποιος που αγαπά τη δράση, τους ρεαλιστικούς χαρακτήρες και να μη θεωρεί το εξωπραγματικό σαν κάτι το αδιανόητο.

Ο King συνεχίζει ακόμα και σήμερα να γνωρίζει τεράστια επιτυχία επειδή όπως και το αγαπημένο του συγκρότημα οι AC/DC, δουλεύει πολύ με τη λογική της μανιέρας στα διηγήματα και τις ιστορίες του. Ταυτόχρονα βέβαια είναι τυχερός γιατί πολλές σειρές ιστοριών του, έχουν κατακτήσει κατά καιρούς την μεγάλη οθόνη όπως τα “Misery», «Christine»,»Pet cemetery», «Τελευταία έξοδος Ρίτα Χειγουορθ», «Καρδιές στην Ατλαντίδα», «Ο Σκοτεινός Πύργος” κα. Εκτός όμως από τα βιβλία τρόμου, ο King έδειξε τις ικανότητες του και στο λεγόμενο μυθιστόρημα πολιτικής φαντασίας με το εκπληκτικό “11.22.63”, μια ιστορία εναλλακτικού μέλλοντος, με ένα δάσκαλο που ταξιδεύει στο παρελθόν για να αποτρέψει την δολοφονία του Kennedy. Ένα βιβλίο που η τηλεοπτική μεταφορά του, με τον James Franco στον κεντρικό ρόλο, στέκεται καλά αλλά αδυνατεί να μεταφέρει τη δύναμη της μυθοπλασίας του δημοφιλή συγγραφέα.

Αν υποθέσουμε ότι υπάρχει ένας μετρητής αξιών και επιτυχίας, τότε ο King την τελευταία εικοσαετία έχει προταθεί ή κερδίσει το βραβείο British Fantasy του 2005, το βραβείο Bram Stoker το 2005, το 2008 και το 2013, το βραβείο Edgar το 2015 ενώ ήταν υποψήφιος πολλές φορές για το βραβείο Locus. Αναφορικά με τις πωλήσεις το τρίτο μέρος της τριλογίας “Mr. Mercedes”, το “Finders Keepers”, και το “End Of Watch” του 2016 ήταν στη λίστα των Best Sellers των New York Times. Η δέκατη συλλογή του σύντομων ιστοριών με τίτλο “The Bazaar Of Bad Dreams” το 2015 γνώρισε επίσης τεράστια επιτυχία τόσο σε αποδοχή από τους κριτικούς όσο και σε πωλήσεις. Η τελευταία νουβέλα που έγραψε σε συνεργασία με τον γιο του, Owen με τίτλο «Sleeping beauties» το 2017, ανέβηκε στην κορυφή των Best Sellers των New York Times ενώ στο παρελθόν του απονεμήθηκε το μετάλλιο διακεκριμένης προσφοράς στα Αμερικάνικα γράμματα για την συνολική προσφορά και το συγγραφικό του έργο.

To 2015, o Πρόεδρος των Η.Π.Α. Barack Obama, βράβευσε τον Stephen King σε τελετή που πραγματοποιήθηκε στον Λευκό Οίκο.

O King, μετά από ένα σοβαρό τροχαίο ατύχημα το 1999, σχεδόν, σταμάτησε να γράφει και αποσύρθηκε για ένα αρκετά μεγάλο διάστημα. Η ανταπόκριση του κόσμου σε κάθε νέα του κυκλοφορία αλλά και τα σχόλια που τον επιδοκιμάζουν και τον αποδέχονται καθολικά σαν συγγραφέα, από τους πιο δημοφιλής κριτικούς λογοτεχνίας, δείχνει τον βαθμό στον οποίο ένας συγγραφέας αυτού που ονομαζόταν pulp fiction, κατάφερε να ενστερνιστεί τους όρους του παιχνιδιού, να γίνει αγαπητός στο ευρύτερο αναγνωστικό κοινό και σήμερα να θεωρείται ισάξιος των μεγάλων Αμερικανών συγγραφέων και αυτό γιατί ανανέωσε και έδωσε κύρος σε ένα είδος που θεωρούνταν από τον κλασικό «βιβλιόφιλο» παρακατιανό.

Σε αντιστοιχία δεν μπορούμε να πούμε ότι γνωρίζει την ίδια επιτυχία ο Tim Owens, με δουλειές μανιέρας όπως αυτή των 3 Tremors και ανάλογες περιοδείες. Ίσως τελικά η πικρία των δηλώσεων του να έχει και άλλη πηγή και όχι μόνο την πολιτική διαφωνία τους. Πάντως σίγουρα, αν ο King είναι «loser», ξέρω πολλούς συγγραφείς, μουσικούς, καλλιτέχνες που θα ήθελαν να είναι αντίστοιχα «χαμένοι» μετά από τόσα χρόνια παραγωγικής δουλειάς και αποδοχής από ένα ολοένα ευρύτερο κοινό αλλά και τους παραδοσιακά συγκρατημένους κριτικούς των λογοτεχνικών στηλών του καθημερινού και ειδικού τύπου.

Ο King είναι ό,τι είναι και οι Kiss σήμερα. Ανάγκασε με τον τρόπο του, το λογοτεχνικό κατεστημένο να τον αποδεχτεί και σήμερα απλά παρακολουθεί τα πράγματα, με έντονη φιλανθρωπική δράση και άποψη που υποστηρίζει πάντα κόσμια και ενεργά.

Γεννημένος τo 1968, ο Στέλιος Μπασμπαγιάννης, διαφωνεί με όλους. Όσους έχουν άποψη ,που δεν είναι η δική του και όσους δεν έχουν, γιατί δεν ασπάζονται τη δική του. Ασχολείται εδώ και χρόνια με την τέχνη της προώθησης θεραπευτικών ουσιών. Παράλληλα ασχολείται με την ευγενή τέχνη της μουσικής, ως συντάκτης σε διάφορα μέσα από το 1986. Το βιβλίο είναι η άλλη του μεγάλη αγάπη, που του επιτρέπει το ταξίδι ακόμη και ελλείψει χρημάτων. Πολιτικά ακραίος αντιπαθεί τη διαφθορά της αστικής δημοκρατίας, τον λαϊκισμό των Ελλήνων και τον υποκριτικό χαρακτήρα τους. Αν ήταν ζώο (κάποιοι λένε ότι είναι ) θα ήταν λύκος.

Latest from CULTURE

Go to Top