Θα ήθελα να έχω μια διαφορετική αφορμή, για αυτό το κείμενο. Οι διακοπές και οι συνεχείς αναφορές φίλων και γνωστών στο αλκοόλ του Πασχαλινού τραπεζιού, μου έδωσαν το έναυσμα. Πόσοι μουσικοί που αγαπήσαμε, δεν έχουν γίνει παρελθόν και μάλιστα πρόσφατα, εξαιτίας νεανικών καταχρήσεων που απαίτησαν το τίμημα τους, σε μεγαλύτερη ηλικία.
Η ματιά μου έπεσε στις νεκρολογίες του Classic Rock για το 2014 και κατάλαβα, ότι δυστυχώς η ηλικία είναι μόνο ένας από τους παράγοντες που οφείλουμε την απώλεια των μουσικών, που δημιούργησαν τα αγαπημένα μας έργα.. Δυστυχώς ο ροκ τρόπος ζωής που περιλαμβάνει άφθονο αλκοόλ, συχνά κακής ποιότητας, εξαρτησιογόνες ουσίες και άλλες ελάσσονες μπροστά σε αυτές καταχρήσεις, σε συνδυασμό, με την φτωχή ενημέρωση μουσικών και μουσικόφιλων, για ασθένειες όπως οι ιογενείς ηπατίτιδες και η αλκοολική ηπατίτιδα, έχει το τίμημα του.

Οι πιο πρόσφατες απώλειες του χώρου μας είναι των Jack Bruce, μπασίστα των FREE, 71 ετών, από ηπατική ανεπάρκεια και του Fergie Frederiksen τραγουδιστή των TOTO, 63 ετών, από καρκίνο του ήπατος. Βλέπουμε πλέον πώς οι μουσικοί που αγαπήσαμε, πεθαίνουν σε «μεγάλη» ηλικία, από καταστάσεις υγείας που χρονίζουν. Αυτό είναι επακόλουθο της αργής εξέλιξης των ηπατικών νόσων. Το αλκοόλ αλλά και τα τατουάζ, μέχρι πριν κάποια χρόνια, μαζί με την χρήση κύρια ενδοφλέβιων ναρκωτικών ουσιών, ήταν υπεύθυνα για την μετάδοση των ιογενών ηπατιτίδων, που σε βάθος χρόνου οδηγούν σε θάνατο. Ρωτήσαμε λοιπόν μια ειδική γιατρό, την παθολόγο-ηπατολόγο κα Ρένα Ράπτη, για να μάθουμε κάποια παραπάνω πράγματα για τις ιογενείς ηπατίτιδες και την σχέση τους με τον «ροκ» τρόπο ζωής…

«Οι ιοί της ηπατίτιδας Β (HBV, Hepatitis B Virus) )και C (HCV, Hepatitis C Virus) είναι ηπατοτρόποι ιοί, προσβάλλουν δηλαδή κατά κύριο λόγο το ήπαρ (συκώτι)και μεταδίδονται αιματογενώς, περιγεννητικά και σεξουαλικά. Ο ιός της ηπατίτιδας Β ανακαλύφθηκε το 1965, είναι DNA ιός και αποτελεί ακόμη το κυριότερο αίτιο χρονίας ηπατοπάθειας στην Ελλάδα. Παγκοσμίως, 350 εκατομμύρια άνθρωποι είναι θετικοί για τον ιό της ηπατίτιδας Β (HBsAg (+), θετικοί δηλαδή για το αντιγόνο επιφανείας του ιού ή αυστραλιανό αντιγόνο, ενώ 2 δισεκατομμύρια περίπου έχουν εκτεθεί στον ιό κατά τη διάρκεια της ζωής τους και έχουν ανοσοποιηθεί. Στην Ελλάδα η μετάδοση του ιού στο παρελθόν γινόταν κυρίως ενδοοικογενειακά κατά την παιδική ηλικία. Άλλωστε, όσο μικρότερη είναι η ηλικία μετάδοσης της ηπατίτιδας Β τόσο μεγαλύτερη είναι η πιθανότητα μετάπτωσης σε χρονιότητα (μέχρι 90-95% σε παιδική ηλικία), ενώ<5% των ενηλίκων στους οποίους θα μεταδοθεί ηπατίτιδα Β θα αναπτύξουν τη χρονία μορφή της νόσου.

drinkin3
Από το 1990, έχει ξεκινήσει και στην Ελλάδα ο υποχρεωτικός εμβολιασμός των παιδιών για ηπατίτιδα Β. Το εμβόλιο συνιστάται και σε ομάδες υψηλού κινδύνου αιματογενούς ή σεξουαλικής μετάδοσης (ιατροί, νοσηλευτές, παραϊατρικό προσωπικό), καθαρίστριες (κίνδυνος να τρυπηθούν από μολυσμένες σύριγγες), μέλη οικογένειας ατόμων με ηπατίτιδα Β, σύντροφοι ατόμων με ηπατίτιδα Β, εκδιδόμενες γυναίκες, ομοφυλόφιλοι, ασθενείς με χρόνιες ηπατοπάθειες άλλης αιτίας. Όμως, συνιστάται κατά την προσωπική μου γνώμη σε κάθε σεξουαλικά ενεργό νέο κυρίως άτομο καθώς είναι πολύ αποτελεσματικό και παντελώς ακίνδυνο. Γίνεται σε 3 δόσεις.»
Η χρήση ενδοφλέβιων ναρκωτικών από μουσικούς, εγκυμονεί άμεσα ή έμμεσα κινδύνους; Φέρνω σαν παράδειγμα καλλιτέχνες σαν τον Lou Reed που πέθανε τον Οκτώβριο του 2013. Ο ίδιος τον Μάιο του 2013 είχε υποβληθεί σε μεταμόσχευση ήπατος στην Cleveland Clinic, απόρροια των κακών συνηθειών του ως μέλος της avant guarde Νεο Υορκέζικης μουσικής σκηνής αλλά και Ευρωπαικής την δεκαετία του 70 όταν η ηρωίνη αλλά και το αλκοόλ ήταν στα επάνω τους. Ήταν μόλις 71 ετών. Άλλο ένα θύμα της εποχής των “πειραματισμών “ είναι και ο μπασίστας των επιδραστικότατων πρώτο πανκ MC5 Michael Davis που πέθανε τον Φεβρουάριο του 2012 από ηπατική ανεπάρκεια. Από τον χώρο του punk έχουμε την απώλεια του Derf «Fred» Scratch μπασίστα των Αμερικανών Fear, φίλου του Τζον Μπελούσι και της κοκαίνης, που πέθανε από ηπατική ανεπάρκεια τον Ιούλιο του 2010.

“Οι χρήστες ενδοφλέβιων ουσιών παρουσιάζουν πολύ υψηλά ποσοστά χρονίας ηπατίτιδας C (σε πολλές χώρες μέχρι και 90% των χρηστών είναι anti-HCV (+)), ενώ η σεξουαλική μετάδοση του ιού είναι εξαιρετικά σπάνια ιδίως σε ετεροφυλόφιλα, μονογαμικά ζευγάρια. Η κατάσταση είναι διαφορετική σε ομοφυλόφιλους άνδρες, ιδίως αν είναι και anti-HIV(+), οπότε η πιθανότητα μετάδοσης είναι πολύ υψηλή. O ιός της ηπατίτιδας C (HCV) είναι RNA ιός, ανακαλύφθηκε το 1989 και άρχισε να ελέγχεται στις αιμοδοσίες περίπου το 1990-91. Παγκοσμίως >185 εκατομμύρια άνθρωποι είναι anti-HCV (+). Μεταδίδεται κυρίως αιματογενώς, οδηγεί σε χρονιότητα σε ποσοστό περίπου 80% και αποτελεί το κύριο αίτιο χρονίας ηπατίτιδας μετά από μετάγγιση αίματος πριν το 1991. Για το λόγο αυτό όλοι όσοι έχουν υποβληθεί σε μεταγγίσεις αίματος η/και παραγώγων του πριν από το 1991 θα πρέπει να ελεγχθούν για ηπατίτιδα C.. Για τον HCV δεν υπάρχει εμβόλιο, επομένως πρέπει να λαμβάνονται μέτρα προφύλαξης (αποφυγή χρήσης κοινών συρίγγων και άλλων υλικών κατά τη χρήση ουσιών ενδοφλέβια ή από τη μύτη, χρήση προφυλακτικού κτλ).”

drinkin2

Βλέπουμε αγαπημένους μας μουσικούς να πεθαίνουν πλέον σε μεγάλη ηλικία. Ο Jack Bruce, από ηπατική ανεπάρκεια , ο Fergie Frederiksen, από καρκίνο του ήπατος. Αλλά και νεότεροι αλλά σίγουρα όχι νεαροί, σαν τον Samuelson ντράμερ στα πρώτα άλμπουμ των MEGADETH . Πέθανε μόλις στα 41 του χρόνια, από ηπατική ανεπάρκεια, τον Ιούλιο του 1999 και ο Marc Moreland (WALL OF VOODOO, THE SKULL) από τον ίδιο λόγο τον Μάρτιο του, 2002 στο Παρίσι, μόλις 44 ετών. Γιατί συμβαίνει αυτό? Άνθρωποι που είχαν μολυνθεί με τον ιό της Ηπατίτιδας και δεν τον διέγνωσαν νωρίς, με ποια συμπτώματα μπορεί να εμφανιστεί σε μεγαλύτερες ηλικίες. Πώς μπορεί να εξελιχθεί η προσβολή τους από τον ιό;

«Κατά τη μετάδοση της ηπατίτιδας Β ή C συνήθως δεν παρατηρούνται συμπτώματα εκτός από τις περιπτώσεις των οξέων ικτερικών ηπατιτίδων (ίκτερος: κίτρινο χρώμα δέρματος και επιπεφυκότων), οπότε εκτός από τον ίκτερο υπάρχει έντονη κόπωση, ενώ παρατηρούνται μερικές φορές ούρα με χρώμα σαν κονιάκ και αποχρωματισμός των κοπράνων, ενώ από τις εξετάσεις αίματος διαπιστώνονται πολύ υψηλές τιμές των τρανσαμινασών (SGOT/AST και SGPT/ALT). Με εξαίρεση όμως τις περιπτώσεις οξείας ηπατίτιδας, συνήθως δεν υπάρχουν συμπτώματα σε έναν ασθενή με χρονία ηπατίτιδα και η διάγνωση γίνεται τυχαία είτε επ’ ευκαιρία εθελοντικής αιμοδότησης είτε κατά τη διερεύνηση αυξημένων ηπατικών ενζύμων. Δυστυχώς, οι ασθενείς με χρονία ηπατίτιδα Β ή C κινδυνεύουν λόγω της χρόνιας φλεγμονής του ήπατος από τους ιούς να αναπτύξουν κίρρωση του ήπατος ή ηπατοκυτταρικό καρκίνο (ΗΚΚ). Συνήθως οι εκδηλώσεις αυτές εμφανίζονται περίπου 30 χρόνια μετά τη μόλυνση με ηπατίτιδα C, ενώ για τη χρονία ηπατίτιδα Β, η εξέλιξη καθορίζεται από παράγοντες όπως το ύψος των ηπατικών ενζύμων και του ιικού φορτίου που εκφράζουν την επιθετικότητα/ενεργότητα της νόσου.»
drinkin4
Η rock/metal/punk κουλτούρα είναι συνυφασμένη με την μεγάλη κατανάλωση αλκοόλ, αλλά και με τραγούδια ύμνους στο αλκοόλ, “Beer drinkers and hellraisers”, ”I drink alone”, “Whiskey rock n roller”, ”Whiskey in the jar”. Παρ’ όλα αυτά πρόσφατα, ή καλύτερα από τις αρχές του 21ου αιώνα είχαμε μια σειρά θανάτων που αποδόθηκαν σε ηπατικά προβλήματα λόγω αλκοόλ. Ο θάνατος του Hanneman κιθαρίστα των SLAYER από ηπατική ανεπάρκεια τον Μάιο του 2013, στη Νότια Καλιφόρνια, είχε σαν επίσημη αιτιολογία κίρρωση σχετιζόμενη με το αλκοόλ. Ο ίδιος αλλά και η οικογένεια του, ενημερώθηκαν για τα ουσιαστικά αίτια λίγο πριν το τέλος. Ένα άλλο θύμα των καταχρήσεων, που έκαναν και τις ζωντανές εμφανίσεις της προβληματικές ήταν η χαρισματική αλλά και αυτοκαταστροφική Winehouse που πέθανε τον Ιούλιο του 2011. Τραγικότερος όλων ο πρώην τραγουδιστής των URIAH HEEP David Byron, που μετά τη φυγή του από το σχήμα, δεν κατόρθωσε να ανακάμψει ως μουσικός. Πέθανε μόλις 38 ετών, από προβλήματα σχετιζόμενα με το αλκοόλ που περιλάμβαναν ηπατική νόσο και επιληπτικές κρίσεις, ξεχασμένος από όλους, τον Φεβρουάριο του 1985. Γνωστότερη απώλεια αυτή του Ian dury από καρκίνο του ήπατος το 2000,όπως και του Ray Charles από τα ίδια αίτια το 2004. Ένας ακόμη μουσικός που χάθηκε από ηπατικό καρκίνο είναι ο Mick Cocks (ROSE TATOO) τον Δεκέμβριο του 2009, σε ηλικία 54 ετών .
Η κατανάλωση αλκοόλ έχει το κόστος της τόσο στην εμφάνιση του μουσικού, επί σκηνής, όσο και μακροχρόνια, με κόστος την ίδια του τη ζωή. Εθιστικό αλλά και παρηγορητικό, αποτελεί το άλμπατρος στο λαιμό πολλών μουσικών, που το χρησιμοποιούν για διασκέδαση, για να ξεφύγουν από την πίεση του κοινού, της επιτυχίας ή της αποτυχίας. Δυστυχώς την ίδια συνήθεια αποκτούν και αρκετοί οπαδοί, που ακολουθούν τους αγαπημένους τους μουσικούς κατά πόδας και στην μεταθανάτιο ζωή. Η Ελληνική κουλτούρα του μικρού παιδιού, που ξεκινά με λίγο ούζο ή τσίπουρο στις οικογενειακές εκδηλώσεις, για να συνεχίσει με τις μπίρες στο σχολείο, στον στρατό και στην παρέα και το όποιο αλκοόλ της επιλογής του ως ενήλικος, λίγο θα λειτουργήσει ανασταλτικά, για μελλοντικά προβλήματα, μέχρι να είναι αργά. Ειδικά η ροκ κοινότητα, θεωρεί το λιώμα και την υπερκατανάλωση μπίρας, σαν ένδειξη ανδρισμού και ροκ νοοτροπίας.
Η κατάχρηση αλκοόλ, από νεαρή ηλικία, πώς μπορεί να εξελιχθεί σε μεγάλη ηλικία; Πώς επηρεάζει το ήπαρ;

«Η μεγάλη κατανάλωση αλκοόλ από νεαρή ηλικία (>2-3 ποτά ημερησίως) οδηγεί μετά από χρόνια σε πολλές παθολογικές καταστάσεις με κυριότερες: την εμφάνιση πολλαπλών νευρολογικών ή και ψυχιατρικών εκδηλώσεων, την επιβάρυνση του καρδιαγγειακού συστήματος, την ανάπτυξη χρονίας παγκρεατίτιδας, τον επηρεασμό όλων των αιματολογικών σειρών, την ηπατική επιβάρυνση κ.ά. Η ηπατική επιβάρυνση μπορεί να εκδηλωθεί αρχικά ως ηπατομεγαλία και λιπώδης διήθηση του ήπατος και προοδευτικά να οδηγήσει σε χρονία ηπατοπάθεια και κίρρωση ήπατος. Σε αλκοολικούς ασθενείς παρατηρείται όμως αρκετές φορές και οξεία αλκοολική ηπατίτιδα, μία εξαιρετικά επικίνδυνη κατάσταση με θνητότητα έως και 50%.»
drinkin5
Οι περιπτώσεις των Gary Moore και Phil Lynott, με τις χαοτικές ζωντανές εμφανίσεις τους, στα χρόνια των εξαρτήσεων τους, είναι ενδεικτικές των προβλημάτων όχι μόνο στην υγεία αλλά και στην απόδοση τους, ως μουσικών. Η αδυναμία συγκέντρωσης και τα προβλήματα ύπνου σε μουσικούς, που είχαν «έντονη» σχέση με το αλκοόλ , από νεαρή ηλικία, όταν πια είναι μεγάλοι, μπορεί να αποδοθεί σε παθήσεις του ήπατος;
Συνήθως, οι μουσικοί καταναλώνουν μεγάλες ποσότητες αιθυλικής αλκοόλης από νεαρή ηλικία αλλά όχι μόνο, καθώς η κατανάλωση αλκοόλ συνδυάζεται συχνά με χρήση ουσιών είτε από του στόματος είτε ενδοφλέβια. Έτσι, ο συνδυασμός όλων αυτών των εξαρτησιογόνων και τοξικών ουσιών συχνά σε περίεργους συνδυασμούς και σε ανεξέλεγκτες δόσεις οδηγεί σε διαταραχές συγκέντρωσης, περίεργες συμπεριφορές ή διαταραχή του ύπνου. Αν όλα αυτά συνδυάζονται και με χρόνια ηπατοπάθεια από νεαρή ηλικία (συνήθως από ενδοφλέβια χρήση ουσιών), όπως συμβαίνει κάποιες φορές, τότε σε μεγάλη ηλικία πιθανώς να έχει ήδη αναπτυχθεί κίρρωση ήπατος, μία εκδήλωση της οποίας είναι και η ηπατική εγκεφαλοπάθεια (αστάθεια βάδισης, αναστροφή του ύπνου, «περίεργη συμπεριφορά» κ.ά), λόγω της αδυναμίας του κατεστραμμένου ήπατος να «καθαιρεί» κάποια προϊόντα του μεταβολισμού.

Πρέπει να σημειωθεί ότι αν υπάρχει χρονία ηπατοπάθεια, η επιπρόσθετη κατανάλωση οινοπνεύματος οδηγεί σε κίρρωση ήπατος πολύ γρηγορότερα καθώς οι τοξικοί για το ήπαρ παράγοντες (αλκοόλ και ιός) δρουν συνεργικά. Η περίπτωση του Rory Gallagher που στα τελευταία του χρόνια προτιμούσε τα στούντιο μόνο ξημερώματα, λόγω αδυναμίας να κοιμηθεί, είναι χαρακτηριστική τέτοιων προβλημάτων υγείας. Ο μεγάλος Ιρλανδός κιθαρίστας, πέθανε τον Ιούνιο του 1995, πριν προλάβει να δεχτεί μόσχευμα ήπατος. Η καταστροφή είχε γίνει από την χρήση αλκοόλ, μαζί με ηρεμιστικά χάπια, που λάμβανε για να καταπολεμήσει το φόβο του τα τελευταία χρόνια της ζωής του, για τα αεροπορικά ταξίδια. Η Ιρλανδία θα θρηνήσει λόγω του αλκοόλ και τον Gary Moore το Φεβρουάριο του 2011, αλλά και τον Phil Lynott τον Ιανουάριο του 1986. Ακολουθήσαν το δρόμο που χάραξε ο πρώην ντράμερ των THE BYRDS, Michael Clarke. Πέθανε τον Δεκέμβρη του 1993 στα 47 του χρόνια από ηπατική ανεπάρκεια, μετά από 3 δεκαετίες εκτεταμένης κατανάλωσης αλκοόλ.

Στον ακραίο χώρο το αλκοόλ είχε την τιμητική του με το θάνατο του κιθαρίστα των TERORRIZER,Jesse Pintado τον Αύγουστο του 2006 λόγω ηπατικής ανεπάρκειας, από κώμα λόγω διαβήτη. Ο θάνατος του αποδόθηκε στην εκτεταμένη κατανάλωση αλκοόλ.

Ο χώρος του μελωδικού ροκ και της καλοπέρασης είχε και αυτός το θύμα του στο πρόσωπο του τραγουδιστή των WARRANT, Janie Lane που βρέθηκε νεκρός από δηλητηρίαση από αλκοόλ τον Αύγουστο του 2011 μόλις 47 ετών στο Comfort Inn hotel Woodland Hills, California.
Ένας ακόμη σέσιον μουσικός που είχε καριέρα με μεγάλα ονόματα όπως οι THE ROLLING STONES, LYNYRD SKYNYRD, THE WHO, Harry Nilsson, Delaney & Bonnie & Friends, George Harrison, Eric Clapton, Joe Cocker, ο Robert Henry «Bobby» Keys σαξοφωνίστας, πέθανε το 2014 από κίρρωση.
Η κουλτούρα των τατουάζ, που είχε κατηγορηθεί για πιθανούς κινδύνους, ισχύουν ακόμη αυτού του είδους τα σχόλια? Είναι πλέον τα τατουάζ πραγματικός κίνδυνος για τις ηπατίτιδες;

“Τα τελευταία χρόνια συνήθως τα ταουάζ γίνονται σε οργανωμένα κέντρα με αποστειρωμένες βελόνες και χρώματα που χρησιμοποιούνται μόνο για έναν πελάτη τη φορά. Με τον τρόπο αυτό η μετάδοση ηπατιτίδων δεν είναι πρακτικά εφικτή. Όμως, σε μικρότερα όχι τόσο καλά οργανωμένα κέντρα όπου οι βελόνες δεν αποστειρώνονται επαρκώς ή τα χρώματα χρησιμοποιούνται σε πολλούς πελάτες, ο κίνδυνος μετάδοσης ηπατιτίδων αλλά και του HIV, ο οποίος μεταδίδεται όπως και η ηπατίτιδα Β και C, είναι υπαρκτός.”

Η ροκ κοινότητα, θεωρεί ότι είναι κοινωνικά ευαισθητοποιημένη. Πώς θα μπορούσε να βοηθήσει στο πρόβλημα των ηπατικών νόσων, που της έχουν στερήσει τόσα επιφανή μέλη της; Υπάρχει δυνατότητα να λυθεί το πρόβλημα με μεταμόσχευση ήπατος; Γίνονται στην Ελλάδα μεταμοσχεύσεις ήπατος;

“Οι ενδείξεις μεταμόσχευσης ήπατος είναι πολύ συγκεκριμένες και αυστηρές καθώς υπάρχει τεράστιο πρόβλημα μοσχευμάτων διεθνώς. Έτσι, ενδείξεις μεταμόσχευσης αποτελούν: η ηπατική ανεπάρκεια με σοβαρές επιπλοκές που δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν φαρμακευτικά (ηπατική εγκεφαλοπάθεια, ασκίτης, επεισόδια αιμορραγίας οισοφάγου ή στομάχου σε κιρρωτικό ασθενή), η ανάπτυξη ηπατοκυτταρικού καρκίνου (με σαφείς περιορισμούς ως προς το μέγεθος και την προσβολή αγγείων) και γενικά όταν η έκπτωση της λειτουργίας του ήπατος θέτει σε κίνδυνο τη ζωή του ασθενή. Όμως, πριν φτάσει ένας ασθενής με χρονία ηπατίτιδα Β ή C σε μεταμόσχευση ήπατος θα πρέπει να υποβάλλεται σε αντιική θεραπεία, η οποία συχνά οδηγεί σε υποχώρηση μερική ή και πλήρη της ηπατικής βλάβης. Επιπλέον, θα πρέπει να διακόπτεται η κατανάλωση αλκοόλ, καθώς ακόμη και για τη μεταμόσχευση ήπατος απαιτείται σε αλκοολικούς ασθενείς αποχή από την κατάχρηση για 6 μήνες. Η μεταμόσχευση ήπατος είναι μία εξαιρετικά βαριά επέμβαση και γίνεται σε εξειδικευμένα κέντρα παγκοσμίως και σίγουρα δεν είναι πανάκεια ούτε και πάντα εφικτή, καθώς λόγω του περιορισμένου αριθμού μοσχευμάτων, πολλοί ασθενείς πεθαίνουν στη Λίστα αναμονής μέσος χρόνος αναμονής διεθνώς 6-12 μήνες). Στην Ελλάδα μεταμοσχεύσεις ήπατος γίνονται στο Ιπποκράτειο Νοσοκομείο Θεσσαλονίκης, ενώ τα τελευταία χρόνια έχουν γίνει και γίνονται προσπάθειες να λειτουργήσουν και άλλα Κέντρα στο Λαϊκό Νοσοκομείο, τον Ευαγγελισμό κ.ά. “

Ένας από τους τυχερούς της υπόθεσης των μεταμοσχεύσεων ο Αμερικανός μπλουζίτσας, κιθαρίστας, Walter Trout, κατάφερε να βρει ηπατικό μόσχευμα το 2014, με τη βοήθεια των φίλων της μουσικής του, όταν πια του έμεναν λιγότερο από τρεις μήνες ζωής. Με μια συγκινητική διαδικτυακή εκστρατεία συγκεντρώθηκαν χρήματα για τη νοσηλεία και θεραπεία του. Η μεταμόσχευση κρίθηκε επιτυχής αν και ο ίδιος ήταν για αρκετούς μήνες μετά την επέμβαση ανίκανος ακόμα και να σηκώσει την κιθάρα του, λόγω της απώλειας μυϊκής μάζας την οποία είχε υποστεί ο οργανισμός του, από την νόσο και τις επιπλοκές της. Το άλμπουμ που ηχογράφησε λίγο πριν το αίσιο τέλος της περιπέτειας της υγείας του τα λέει όλα, με τον τίτλο του «The Blues Came Callin». Αιτία της κατάστασης του, η χρόνια κατάχρηση αλκοόλ, στα πρώτα χρόνια της καριέρας του που περιείχε και μακροχρόνια συνεργασία με τον John Mayall

Αν κάποιοι σκεφτούν πόσα αγαπημένα ονόματα, χάθηκαν αλλά και πόσοι δικοί μας άνθρωποι έχουν υποφέρει από λάθη ή παραλείψεις, θα ήταν καλό, να σκεφτούν, ότι το να γίνει κάποιος δωρητής οργάνων, έχει πολλαπλό όφελος… Ίσως αν υπήρχαν μοσχεύματα, σε επάρκεια σήμερα να ακούγαμε ακόμα τον Rory… Απολαύστε λοιπό το επόμενο ποτό σας υπεύθυνα.

ΣΤΕΛΙΟΣ ΜΠΑΣΜΠΑΓΙΑΝΝΗΣ
Γεννημένος τo 1968, ο Στέλιος Μπασμπαγιάννης, διαφωνεί με όλους. Όσους έχουν άποψη ,που δεν είναι η δική του και όσους δεν έχουν, γιατί δεν ασπάζονται τη δική του. Ασχολείται εδώ και χρόνια με την τέχνη της προώθησης θεραπευτικών ουσιών. Παράλληλα ασχολείται με την ευγενή τέχνη της μουσικής, ως συντάκτης σε διάφορα μέσα από το 1986. Το βιβλίο είναι η άλλη του μεγάλη αγάπη, που του επιτρέπει το ταξίδι ακόμη και ελλείψει χρημάτων. Πολιτικά ακραίος αντιπαθεί τη διαφθορά της αστικής δημοκρατίας, τον λαϊκισμό των Ελλήνων και τον υποκριτικό χαρακτήρα τους. Αν ήταν ζώο (κάποιοι λένε ότι είναι ) θα ήταν λύκος.

Leave a Reply

  • (not be published)