Traveling Wilburys: Το supergroup με το οποίο ο Tom Petty μπήκε επίσημα στο club των Μεγάλων

Στέλιος Βογιατζάκης
Posted on Οκτώβριος 03, 2017, 2:49 μμ
47 secs

Οι σημερινοί τυπικοί επικήδειοι για τον Tom Petty γράφουν πολλά πράγματα για το “Damn The Torpedoes”, το “Full Moon Fever” και την προσγειωμένη αλλά τόσο ουσιαστική μουσική του. Αναφέρονται εκτενώς στον ασυμβίβαστο χαρακτήρα του, τις μάχες που έδωσε με τις δισκογραφικές εταιρίες και τη ρομαντική επιστροφή στα νεανικά χρόνια του με την επανασύνδεση των Mudcrutch.

Κάπου προς το τέλος των κειμένων υπάρχει σχεδόν ίδια και απαράλλακτη η πρόταση “στα τέλη της δεκαετίας του 1980, ο Petty συνεργάστηκε με τον Bob Dylan, τον George Harrison, τον Roy Orbison και τον Jeff Lynne στο supergroup των Traveling Wilburys”. Η φράση μοιάζει σαν μια επιπλέον προσθήκη σε ένα μεγάλο βιογραφικό που μπορεί να μην υπήρχε καν αν δεν την συνόδευαν τα ονόματα του Dylan και του Harrison.

Στην πραγματικότητα όμως, οι Traveling Wilburys είναι το πετράδι στο στέμα του Tom Petty, όχι επειδή ο πρώτος δίσκος τους είναι καλύτερος από το “Damn The Torpedoes” ή το ντεμπούτο του –που δεν είναι- αλλά επειδή μας δείχνει ξεκάθαρα, για όσους έχουν αμφιβολίες, ότι είχε το ανάστημα να σταθεί δίπλα στους Τιτάνες που δημιούργησαν το πιο supergroup από όλα τα supergroups.

Φυσικά, ο Petty ήταν ο τελευταίος που μπήκε στην παρέα των Wilburys και μάλλον από σπόντα. Όταν είχαν γίνει όλες οι συνεννοήσεις μεταξύ των υπολοίπων για την ηχογράφηση του “Handle With Care”, ο Harrison θυμήθηκε ότι είχε ξεχάσει μια κιθάρα στο σπίτι του Petty. Του χτύπησε το κουδούνι για να τη ζητήσει και παρεμπιπτόντως τον ρώτησε αν ήθελε να λάβει μέρος. Έτσι, ο Petty έγινε ο μικρός της παρέας αφού ήταν ο μόνος που δεν είχε σαρανταρίσει όταν βγήκε ο πρώτος δίσκος του συγκροτήματος. Η ηλικία του αντιμετωπίστηκε παιχνιδιάρικα και στα credits του album. Όλα τα μέλη του συγκροτήματος εμφανίστηκαν με το επώνυμο “Wilbury” και ένα μικρό όνομα της επιλογής τους. O Petty ήταν ο Charlie T. Wilbury Jr.

Αν και “Junior”, συνέβαλε ισότιμα με τους υπόλοιπους στο “Volume 1” γράφοντας το “Last Night” και το “Margarita”, ενώ στα video clips του συγκροτήματος στέκεται δίπλα τους χωρίς να επισκιάζεται και χωρίς να τον ξεχνάει ο σκηνοθέτης. Για τον Petty, οι Traveling Wilburys ήταν το καλωσόρισμα που του επιφύλαξε η προηγούμενη γενιά στην κλειστή ομάδα των αληθινά μεγάλων. Και ο πρώτος δίσκος που έβγαλαν μαζί ήταν ένα παρεΐστικο διαμάντι, ένα από αυτά τα απλά και αυθόρμητα albums μεγάλης κλάσης που προκύπτουν όταν οι θρύλοι αποφασίζουν να παίξουν παρέα χωρίς να υπάρχει κρυφή ατζέντα ή άγχος για την προσωπική προβολή του καθενός. Δείτε απλά το video clip του “End Of The Line” και προσπαθήστε να θυμηθείτε αν σε αυτή τη ζωή έχει εμφανιστεί ξανά ένας τόσο χαμογελαστός Bob Dylan. “Ήταν μια υπέροχη περίοδος. Αυτό που θυμάμαι είναι ότι δεν υπήρξε ούτε μια κακή στιγμή. Το διασκεδάσαμε και νομίζω ότι εκείνος ήταν ένας δίσκος που γράψαμε για εμάς. Και έγινε πολύ γρήγορα. Καθόμασταν σε κύκλο στο πάτωμα και γράφαμε τη μουσική. Μετά πηγαίναμε και ηχογραφούσαμε. Όταν τρώγαμε βραδινό δουλεύαμε τους στίχους και μόλις σηκωνόμασταν από το τραπέζι ηχογραφούσαμε αμέσως τα φωνητικά” είπε ο Petty σε συνέντευξη του, πριν από τρία χρόνια.

Μετά το θάνατο του Roy Orbison, οι Traveling Wilburys συνέχισαν ως κουαρτέτο και έβγαλαν άλλον ένα δίσκο. Το “Volume 3” ήταν μέτριο, αλλά αυτό δεν έχει καμία σημασία. Η ιστορία είχε γραφτεί νωρίτερα και αποδείχτηκε ένα πολύ ιδιαίτερο κεφάλαιο στην σπουδαία διαδρομή των μελών του συγκροτήματος. Αλλά κυρίως του Tom Petty.

Στέλιος Βογιατζάκης
Ο Στέλιος Βογιατζάκης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1973. Σπούδασε δημοσιογραφία έχοντας σκοπό να περάσει τη ζωή του γράφοντας για μουσική. Στα επόμενα 20 χρόνια, τα περισσότερα εκ των οποίων είναι συντάκτης στο Έθνος, έγραψε για τα πάντα αλλά ποτέ για μουσική. Του αρέσουν οι Grand Magus αλλά και οι Take That, ο HP Lovecraft αλλά και η JK Rowling, Επίσης, δεν κουράζεται να κάνει χιλιάδες περιττά πράγματα στο Internet.