ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ CRISIS POINT/TOP STORIES

We Are All… Disturbed

Ακούμε ξανά τα albums των Disturbed λίγο πριν την πρώτη τους εμφάνιση στη χώρα μας. Το συγκρότημα που έγινε συνώνυμου του σύγχρονου metal είναι αυτό που θα κλείσει το φετινό Release Athens Festival, την ερχόμενη Κυριακή 30 Ιουνίου στην Πλατεία Νερού στο Φάληρο. Η συναυλία της Αθήνας θα είναι η…

Ακούμε ξανά τα albums των Disturbed λίγο πριν την πρώτη τους εμφάνιση στη χώρα μας.

Το συγκρότημα που έγινε συνώνυμου του σύγχρονου metal είναι αυτό που θα κλείσει το φετινό Release Athens Festival, την ερχόμενη Κυριακή 30 Ιουνίου στην Πλατεία Νερού στο Φάληρο.

Η συναυλία της Αθήνας θα είναι η προτελευταία της περιοδείας που θα ολοκληρωθεί στο Ισραήλ, ενώ πριν από τους Αμερικανούς θα εμφανιστούν κατά σειρά οι Breathe After Coma, οι Need, οι SixForNine και οι Anthrax, ενώ εδώ μπορείτε να δείτε τις ώρες εμφάνισης των συγκροτημάτων.

Asylum (2010)
Έχοντας ήδη καθιερωθεί στη συνείδηση του κοινού ως μία από τις σημαντικότερες μπάντες του σύγχρονου ήχου οι Disturbed ακολουθούν τον κανόνα που θέλει πάρα πολλά συγκροτήματα να περνούν μια κρίση ταυτότητας μετά από ένα σερί εξαιρετικών κυκλοφοριών (για τις οποίες θα μιλήσουμε παρακάτω). Το πέμπτο album των Αμερικανών προσγειώνεται με το «καλημέρα» στο No.1 του Billboard 200 και γίνεται η τέταρτη σερί κυκλοφορία τους που πετυχαίνει τέτοια επίδοση. Με τον τρόπο αυτό οι Disturbed γίνονται το πρώτο metal συγκρότημα μετά τους Metallica που καταφέρνει κάτι τέτοιο. Παρόλα αυτά, το περιεχόμενο του δίσκου κάθε άλλο παρά δικαιολογεί αυτήν τη φρενίτιδα. Το συγκρότημα πέφτει πολλάκις στην παγίδα της επανάληψης, όχι μόνο σε σχέση με προηγούμενες δουλειές του αλλά ακόμα και μέσα στο ίδιο album, με τα «The Infection», «Asylum» και «Warrior» να αποτελούν τις λίγες φωτεινές εξαιρέσεις και τη διασκευή στο «I Still Haven’t Found What I’m Looking For» των U2 να μην δικαιολογεί την ύπαρξή της ούτε καν ως bonus track.

Evolution (2018)
Η πολυαναμενόμενη παρθενική εμφάνιση των Disturbed στην Ελλάδα δυστυχώς δεν τους βρίσκει και στην καλύτερη δισκογραφική τους στιγμή. Το «Evolution» που κυκλοφόρησε το περασμένο φθινόπωρο αποτελεί μακράν ό,τι πιο εμπορικό έχουν κάνει μέχρι σήμερα, κάτι που υπό άλλες προϋποθέσεις δεν είναι απαραίτητα κακό αλλά στην συγκεκριμένη περίπτωση είναι φανερή η προσπάθειά τους να μείνουν μέσα στα σπίτια στα οποία τους έβαλε η μάλλον απρόσμενη έκταση που έλαβε η επιτυχία της διασκευής στο «The Sound Of Silence». Στην κατεύθυνση του χτισίματος ενός πιο… φιλικού προφίλ συνηγορεί τόσο η απουσία του «Guy», της μασκότ τους, από το εξώφυλλο όσο και των χαρακτηριστικών χαλκάδων από το πηγούνι του Draiman. Οκτώ μόλις μήνες μετά την κυκλοφορία του album ακόμα και οι λίγες καλές στιγμές του («Are You Ready», «The Venom» και «A Reason To Fight») τείνουν να ξεχαστούν.

Indestructible (2008)
Το συγκρότημα απολαμβάνει τις δάφνες του «Ten Thousand Fists», εξαργυρώνοντας την επιτυχία ως headliner σε μεγάλα φεστιβάλ στις ΗΠΑ και κυκλοφορεί ένα album που πολλοί θεωρούν ως μια από τις καλύτερες στιγμές των Disturbed. Από την άλλη, υπάρχουν και εκείνοι που το έχουν αποκηρύξει, ιδίως οι fans των δύο πρώτων δίσκων. Δεν συμμερίζομαι την άποψη των δεύτερων όμως το γεγονός και μόνο το γεγονός ότι το «Indestructible» έχει διχάσει σε τόσο μεγάλο βαθμό δεν μπορεί να το κατατάξει πιο ψηλά. Η αλήθεια είναι ότι εδώ μέσα υπάρχουν κομματάρες, όπως το ομώνυμο και το «Inside The Fire», ωστόσο δεν παύει να είναι άνισο σε σχέση με τον προκάτοχό του. Ιδιαίτερα από τη μέση και μετά ο δίσκος κυλάει αφήνοντάς σου την αίσθηση ότι υπάρχουν πολλά σημεία που άκουσες μόλις πριν από λίγο. Το γεγονός αυτό βέβαια ουδόλως εμπόδισε το album να βρεθεί στην κορυφή του Billboard 200 από την πρώτη εβδομάδα κυκλοφορίας του.

The Sickness (2000)
Τρία χρόνια μετά την ίδρυσή τους ως Brawl και έναν μετά τη μετονομασία τους σε Disturbed, το κουαρτέτο από το Σικάγο κυκλοφορεί το ντεμπούτο του και υποχρεώνει τον μουσικό Τύπο να στρέψει απότομα την προσοχή του στη μπάντα που μέσα σε λίγα χρόνια θα γινόταν συνώνυμο του μοντέρνου metal. Το υβρίδιο που παρουσίασαν βρίθει από nu metal και alternative αναφορές, γκρουβάρει ασταμάτητα και με σήμα κατατεθέν τη χαρακτηριστική γεμάτη γρέζι φωνή του David Draiman απέκτησαν γρήγορα πολλούς φίλους και ακόμα περισσότερους εχθρούς. Κομμάτια σαν τα «Down With The Sickness», «Voices» και το εμβληματικό «Stupify» ήταν τα θεμέλια πάνω στα οποία οι Disturbed έχτισαν το όνομά τους κερδίζοντας αναγνωρισιμότητα και, σε βάθος χρόνου, εκατομμύρια δολάρια. Πλέον, το «The Sickness» είναι πέντε φορές πλατινένιο στις ΗΠΑ!

Believe (2002)
Με το πόδι στο γκάζι μετά την επιτυχία του «The Sickness», οι Disturbed κυκλοφορούν το δεύτερο album τους, στο οποίο διαφαίνονται και τα πρώτα σημάδια της πρόθεσής τους να διευρύνουν το κοινό στο οποίο απευθύνονται. Αυτό που έχει σίγουρα διευρυνθεί ήδη είναι το εύρος της φωνής του Draiman μετά την επιτυχημένη επέμβαση που υποβλήθηκε στις φωνητικές χορδές και η οποία του επέτρεψε να αποδώσει καλύτερα τη συναισθηματικά φορτισμένη θεματολογία των στίχων που πάτησαν πάνω στα γεγονότα της 11ης Σεπτεμβρίου 2001 αλλά και σε βιώματα του ίδιου του Draiman. Με το «Believe» οι Disturbed καθιερώνονται για τα καλά ως οι σημαντικότεροι εκπρόσωποι του εναλλακτικού metal και το μόνο που τους έλειπε ήταν το album που θα τους εκτοξεύσει. Κάτι που θα γινόταν τρία χρόνια μετά και δύο θέσεις παρακάτω…

Immortalized (2015)
Το album που σηματοδότησε τη μεγάλη επιστροφή των Disturbed μετά από πέντε χρόνια δισκογραφικής απουσίας (μεσολάβησε η συλλογή «The Lost Children»). Το «Immortalized» εμπεριέχει όλα τα στοιχεία που τους έφεραν μεταξύ των κορυφαίων της σύγχρονης γενιάς του metal και αποδεικνύει πως το διάλειμμα και η ενασχόληση των μελών του με διάφορα side projects λειτούργησε ευεργετικά. Τα χαρακτηριστικά κοφτά riffs, τα refrains που κολλάνε στο μυαλό και τα σιγοτραγουδάς στη διαδρομή από το μετρό προς τη δουλειά, ντυμένα με μια εξαιρετική παραγωγή -σήμα κατατεθέν των Disturbed- είναι εδώ. Αν τα εναρκτήρια «Immortalized», «Vengeful One» και «Open Your Eyes» κλείνουν το μάτι στο χτες, η τριπλέτα «Υοu’re Mine», «Who» και «Save Our Last Goodbyε» ορίζει την επόμενη μέρα των Αμερικανών super stars, άσχετα αν οι ίδιοι αποδείχτηκαν τελικά κατώτεροι των περιστάσεων.

Ten Thousand Fists (2005)
Κάθε σπουδαίο συγκρότημα έχει ένα album ορόσημο και για τους Disturbed αυτό είναι το «Ten Thousand Fists». Από το πρώτο riff του ομότιτλου κομματιού το τρίτο και… καλύτερο album των Disturbed σε πιάνει από τον λαιμό, σε κολλάει στον τοίχο και σε αφήνει ξαφνικά και απότομα, όπως ακριβώς δηλαδή τελειώνει το «Avarice». Ελάχιστα έως καθόλου nu, λιγότερο alternative και περισσότερο heavy από τους δύο προκατόχους του, αγκαλιάστηκε και από πολλούς που μέχρι εκείνη τη στιγμή δυσκολεύονταν να αφομοιώσουν την εναλλακτική μέχρι τότε πλευρά των Disturbed, ενώ η διασκευή στο «Land Of Confusion» των Genesis είναι ακόμα μία απόδειξη της ικανότητάς τους να κάνουν «δικά τους» κομμάτια που απέχουν παρασάγγες από το ύφος τους. Δυναμικό, απίστευτα μελωδικό και χωρίς να κάνει σε κανένα σημείο «κοιλιά», το «Ten Thousand Fists» είναι το album που θα βάλεις σε κάποιον που δεν ξέρει αλλά θέλει να μάθει τι εστί Disturbed και είναι πραγματικά κρίμα που στο setlist της περιοδείας που θα κάνει στάση στη χώρα μας εκπροσωπείται ελάχιστα.

Γεννήθηκε στις 25 Μαρτίου 1973 δίνοντας ακόμα ένα λόγο για να ηχούν τη συγκεκριμένη μέρα τα κανόνια του Λυκαβηττού. Αφού έχασε μερικά χρόνια από τη ζωή του στη Γαλλική Φιλολογία της Αθήνας, έμπλεξε με τη δημοσιογρφία και ως Συντάκτης Υλης του αρέσει να βάζει τα πράγματα στη θέση τους. Ονειρό του να βρεθεί κάποια στιγμή στο Wacken και να κάνει κατάδυση σε νερά με λευκούς καρχαρίες...

Latest from CRISIS POINT

Go to Top