ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ IN FOCUS/TOP STORIES

Ας μιλήσουμε λοιπόν για τον Jon Schaffer

Ο ηγέτης των Iced Earth στο Καπιτώλιο και η πολιτική στην μουσική. Ο Γιάννης Πούλλος γράφει για την εισβολή στο Καπιτώλιο και την στάση των οπαδών των Iced Earth απέναντι στον Schaffer. Η συμμετοχή του στα γεγονότα της περασμένης Τετάρτης/ξημερώματα Πέμπτης στο Καπιτώλιο και μάλιστα όχι ως απλός διαδηλωτής αλλά στην…

Ο ηγέτης των Iced Earth στο Καπιτώλιο και η πολιτική στην μουσική.

Ο Γιάννης Πούλλος γράφει για την εισβολή στο Καπιτώλιο και την στάση των οπαδών των Iced Earth απέναντι στον Schaffer.

Η συμμετοχή του στα γεγονότα της περασμένης Τετάρτης/ξημερώματα Πέμπτης στο Καπιτώλιο και μάλιστα όχι ως απλός διαδηλωτής αλλά στην πρώτη γραμμή μιας πραξικοπηματικής ενέργειας στενοχώρησε και εκνεύρισε πολλούς. Απόλυτα δικαιολογημένα αφού ο ίδιος είναι ταυτισμένος με ένα συγκρότημα που ειδικά εδώ στην Ελλάδα, το λατρέψαμε. Δεν ξένισε όμως αφού οι alt-right απόψεις του
Jon Schaffer δεν ήταν κάτι άγνωστο, ούτε κάτι που ο ίδιος κρατούσε κρυφό.

Από την άλλη, η περίφημη φωτογραφία που έκανε το γύρο του διαδικτύου μέσα από τις δημοσιεύσεις rock/metal ιστοσελίδων και όχι μόνο, έγινε αφορμή να ακουστούν και να γραφτούν πράγματα που συναγωνίζονται σε γραφικότητα ακόμα και τις αμφιέσεις ορισμένων από τους εισβολείς. Και δεν αναφέρομαι φυσικά στα έξυπνα και χιουμοριστικά memes που κυκλοφόρησαν και χάρισαν πραγματικό γέλιο. Κυρίως όμως άνοιξε ξανά την κουβέντα αν τελικά υπάρχει η γραμμή εκείνη που απόψεις και ζητήματα του καλλιτέχνη που δεν αφορούν τη μουσική στέκονται εμπόδιο στο να απολαύσει κανείς τη μουσική του, όπως σχολίασε εύστοχα ένας φίλος στο Facebook.

Ο Schaffer (και ο κάθε Schaffer) μπορεί φυσικά να κριθεί τόσο για τις απόψεις του όσο και για τις πράξεις του κυρίως επειδή, ως δημόσιο πρόσωπο που είναι, θα μπορούσε κάλλιστα να επηρεάσει και να παρασύρει πολλούς από εκείνους που τον αποθέωναν όταν έγραφε riffs και μελωδίες που μας στοιχειώνουν ακόμα. Στη μουσική και στην τέχνη γενικότερα, η ταύτιση με αυτούς που θαυμάζουμε είναι κάτι πολύ συνηθισμένο, θέλει προσοχή όμως όταν κάποιος φτάνει να ταυτίζεται και με στοιχεία της προσωπικότητας του καλλιτέχνη που ουδεμία σχέση έχουν με αυτό για το οποίο τον λάτρεψε. Ειδικά σε μια κοινωνία γεμάτη με άβουλα όντα, πρόθυμα να συμφωνήσουν με κάτι απλά και μόνο επειδή το λέει ο (κάθε) Schaffer.

Ο Jon Schaffer έχει κριθεί για τη μουσική του. Η σπουδαιότητα, η διαχρονικότητα ορισμένων albums και η επιρροή που άσκησε ο ίδιος και οι Iced Earth όταν ήταν στην κορυφή της δημοτικότητάς τους δεν αμφισβητείται. Στη δε Ελλάδα έχει αποθεωθεί καθώς είχαμε την τύχη να ζήσουμε την πορεία της μπάντας με όλα της τα σκαμπανεβάσματα. Ούτε μία ούτε δύο αλλά έντεκα φορές έχουν έρθει οι Iced Earth στη χώρα μας όπου έχουν δώσει 22 συνολικά συναυλίες, ενώ σε τρεις περιπτώσεις χρειάστηκε και δεύτερη μέρα στον ίδιο συναυλιακό χώρο που αποδείχτηκε μικρό για να χωρέσει τον κόσμο που ήθελε να τους δει. Μάλιστα, το ελληνικό κοινό ήταν ιδιαίτερα γενναιόδωρο μαζί του(ς) ακόμα και στην περίοδο που η μπάντα δεν ήταν και στα καλύτερά της (κάτι που έχει συμβεί και με πολλούς άλλους, αλλά αυτή είναι μια άλλη κουβέντα).

Μέρος αυτού του κοινού σήμερα δηλώνει πρόθυμο μέχρι και να μαζευτεί για να κάψει τα CDs και τα βινύλια του συγκροτήματος κάνοντας headbanging γύρω από τη φωτιά ακούγοντας το «Dante’s Inferno»… «Abandon all hope ye who enter here», έγραφε ο Δάντης στη δική του Κόλαση, που ο Schaffer πήρε και έκανε τραγούδι. Και τι τραγούδι…

Κάπου αλλού διάβασα ότι ο Schaffer το έκανε αυτό για λόγους δημοσιότητας «για να αρχίσουν οι μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας σήμερα Iced Earth να ακούγονται ξανά», ενώ άλλοι έβαλαν στο μίξερ μέχρι και τον Hansi Kürsch των Blind Guardian επειδή αν συνεχίσει ως συνοδοιπόρος του στους Demons & Wizards είναι σαν να ενστερνίζεται τις απόψεις του… Δεν περιγράφω άλλο, που θα έλεγε και ο εθνικός μας σπίκερ.

Κάποιος έγραψε ότι δεν πρέπει να μπερδεύουμε το τι κάνει στη σκηνή και τι κάνει στην ιδιωτική του ζωή. Μόνο που η συμμετοχή σε μια πραξικοπηματική ενέργεια δεν είναι ακριβώς ιδιωτική ζωή, δεν είναι πιοτό ή ναρκωτικά πίσω από κλειστές πόρτες και κουρτίνες, αλλά το να επηρεάζει σε τέτοιο βαθμό το πώς τον αντιμετωπίζουμε ως μουσικό προφανώς και αγγίζει τα όρια της παράνοιας.

Τι θα κάνουμε λοιπόν; Θα σταματήσουμε να ακούμε Iced Earth επειδή ο κύριος Schaffer είναι ακροδεξιός (που, επαναλαμβάνω, δεν περιμέναμε το ντου στο Καπιτώλιο για να το μάθουμε); Ή μήπως οι Iced Earth ήταν καμιά βαθιά πολιτικοποιημένη μπάντα και δεν το ξέρουμε; Θα πετάξουμε στα σκουπίδια την ευγνωμοσύνη μας για τους Pantera που κράτησαν όρθιο το metal στα 90s επειδή ο κύριος Anselmo χαιρέτησε ναζιστικά φωνάζοντας White Power (στην περίπτωσή του βέβαια ο ίδιος δικαιούται και πρέπει να κριθεί πολύ πιο αυστηρά -όπως και έγινε- γιατί το σκηνικό έλαβε χώρα κατά τη διάρκεια συναυλίας); Είναι λόγος για κάποιον να πάψει να ακούει Oasis επειδή ο Noel Gallagher αρνείται να φορέσει μάσκα; Είναι λόγος να σταματήσεις να ακούς καλλιτέχνες που αγαπάς επειδή δηλώνουν ότι το εμβόλιο για τον κορωνοϊό θα μας κάνει πιόνια του Μπιλ Γκέιτς; Μεταξύ των τελευταίων μάλιστα είναι και ο Jon Schaffer, ο οποίος τον περασμένο Ιούλιο ισχυρίστηκε ότι η COVID-19 «δεν είναι πανδημία αλλά ψυχολογικός πόλεμος» υπονοώντας ότι κάποιοι χρησιμοποιούν μια παγκόσμια κρίση ως κάλυψη για να πλουτίσουν και να εδραιώσουν τη δύναμή τους. Επιτέλους, λίγη σοβαρότητα κύριε Χολμς, μην το σκαλίζετε τόσο…

Προσωπικά ενοχλήθηκα αφάνταστα που είδα έναν από τους ήρωες των εφηβικών μου χρόνων να συμμετέχει τόσο ενεργά και φανατικά, όπως φαίνεται και από τις γκριμάτσες του, σε μια οργανωμένη αντιδημοκρατική ενέργεια. Κι ας γνώριζα τι κουμάσι είναι. Ήθελα να φτύσω την οθόνη, όπως θα έφτυνα και τον Anselmo αν τον είχα μπροστά μου. Αλλά από το σημείο αυτό μέχρι το να βγαίνω και να λέω ότι θα επιχειρήσω να σβήσω τη φάτσα μου από τις φωτογραφίες στο booklet του «Alive in Athens» ή να μην θέλω να γυρίσει ο χρόνος πίσω στο 2001 και να γίνει εκείνη η συναυλία των Pantera στο ΟΑΚΑ που αναβλήθηκε λόγω των γεγονότων της 11ης Σεπτεμβρίου, υπάρχει μια απόσταση.

Τον κύριο Schaffer βέβαια δεν τον απασχολούν όλα αυτά. Βλέπετε, η φωτογραφία του είναι ανάμεσα σε εκείνες που έδωσε στη δημοσιότητα η ομοσπονδιακή αστυνομία και απεικονίζουν 38 άτομα που είναι ύποπτα για παράνομη είσοδο στο Καπιτώλιο κατά τη διάρκεια της έγκρισης από το Κογκρέσο του αποτελέσματος των προεδρικών εκλογών. Καλούν μάλιστα όποιον γνωρίζει κάτι να επικοινωνήσει με τις αρχές. Something wicked this way comes, dear Jon…

Γεννήθηκε στις 25 Μαρτίου 1973 δίνοντας ακόμα ένα λόγο για να ηχούν τη συγκεκριμένη μέρα τα κανόνια του Λυκαβηττού. Αφού έχασε μερικά χρόνια από τη ζωή του στη Γαλλική Φιλολογία της Αθήνας, έμπλεξε με τη δημοσιογρφία και ως Συντάκτης Υλης του αρέσει να βάζει τα πράγματα στη θέση τους. Ονειρό του να βρεθεί κάποια στιγμή στο Wacken και να κάνει κατάδυση σε νερά με λευκούς καρχαρίες...

Latest from IN FOCUS

Go to Top