ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ IN FOCUS

Τα 50 καλύτερα albums του 2020

Η λίστα με τους κορυφαίους δίσκους της χρονιάς. Η μουσική βιομηχανία έχει περάσει αρκετές δυσκολίες τις τελευταίες δεκαετίες. Η άνοδος του streaming και η πτώση στις πωλήσεις του φυσικού προϊόντος (CD, βινύλιο), έχει ουσιαστικά επαναπροσδιορίσει την σχέση των ακροατών με τους μουσικούς και τα συγκροτήματα, αλλά και τον τρόπο που…

Η λίστα με τους κορυφαίους δίσκους της χρονιάς.

Η μουσική βιομηχανία έχει περάσει αρκετές δυσκολίες τις τελευταίες δεκαετίες. Η άνοδος του streaming και η πτώση στις πωλήσεις του φυσικού προϊόντος (CD, βινύλιο), έχει ουσιαστικά επαναπροσδιορίσει την σχέση των ακροατών με τους μουσικούς και τα συγκροτήματα, αλλά και τον τρόπο που πλέον απολαμβάνουμε την αγαπημένη μας μουσική.

Η πανδημία του Covid-19 δίνει ακόμα ένα χτύπημα σε όλους όσοι βιοπορίζονται από την μουσική, με συναυλίες να ακυρώνονται, φεστιβάλ να αναβάλλονται, με τα μειωμένα έσοδα να μεγαλώνουν ακόμα περισσότερο την κρίση.

Μέσα σε όλο αυτό το περιβάλλον, το 2020 μας έδωσε αρκετές εξαιρετικές κυκλοφορίες, με την δουλειά μας να είναι φέτος εξαιρετικά δύσκολη προκειμένου να επιλέξουμε τα 50 κορυφαία studio albums της χρονιάς που φεύγει.

Χωρίς παρωπίδες, επιλέξαμε δίσκους από τις παρυφές του pop/rock ως και το extreme metal με όλα τα είδη να εκπροσωπούνται επαρκώς.

50. COREY TAYLOR
CMFT

Ένας σύγχρονος rock δίσκος που φλερτάρει με αρκετά είδη της αγαπημένης μας μουσικής, με τον κορυφαίο frontman των καιρών μας να συνεργάζεται με γνωστά ονόματα του χώρου. Mainstream αλλά χωρίς να χάνει σε ποιότητα, το «CMFT» μπορεί να μην είναι ο καλύτερος δίσκος στην καριέρα του τραγουδιστή των Slipknot/Stone Sour, είναι όμως ένα album που σίγουρα θα μνημονεύεται από τον ίδιο και τους fans του στο μακρινό μέλλον.

49. THOSE DAMN CROWS
POINT OF NO RETURN

Στο δεύτερο album τους αυτοί εδώ οι καταπληκτικοί Ουαλοί δείχνουν ότι έχουν έρθει για να μείνουν. Τίμιο και γκαζιάρικο mainstream hard rock που δεν έχει σε τίποτα να ζηλέψει από τα μεγαλύτερα ονόματα του χώρου. Αν είστε fan των Shinedown και Alter Bridge, οι Those Damn Crows κυκλοφόρησαν τον αγαπημένο σας δίσκο για το 2020.

48. PEARL JAM
GIGATON

Οι Pearl Jam μπορεί να μην αποτελούν το σημείο αναφοράς που ήταν πριν από 25 χρόνια, παραμένουν όμως μια δύναμη που δεν μπορείς να αγνοήσεις. Το «Gigaton» είναι πιθανότατα ο καλύτερος δίσκος που έχουν βγάλει μετά το «Riot Act» στις αρχές των 00s και αυτό μπορεί να μας δίνει μεγαλύτερες ελπίδες για το μέλλον.

47. ENSLAVED
UTGARD

Για ακόμα μια φορά οι Νορβηγοί μάστορες του extreme progressive metal προσφέρουν ένα μεγαλειώδες album αντάξιο του ονόματός τους. Ρισκάροντας τόσο συνθετικά όσο και σε θέμα παραγωγής, το «Utgard» σέβεται την κληρονομιά του ονόματος των Enslaved αλλά ταυτόχρονα παίρνει όλα τα απαραίτητα ρίσκα που θα το αφήσει ανεξίτηλο στην ιστορία.

46. LOWRIDER
REFRACTIONS

Ελάχιστες μπάντες θα κατάφερναν έπειτα από απουσία 20 ετών να πραγματοποιήσουν ένα τέτοιο comeback. Οι Σουηδοί που απολαμβάνουν ένα cult status στον ευρύτερο heavy rock χώρο, μας χαρίζουν ένα καταπληκτικό ψυχεδελικό desert δημιούργημα που ανεβάζει ακόμα περισσότερο το πρεστίζ τους και την αδρεναλίνη μας.

45. THE FLAMING LIPS
AMERICAN HEAD

Ο Wayne Coyne μπαίνει στην χρονομηχανή και μας ταξιδεύει στα τέλη των 60s και την αρχή των 70s. Το «American Head» είναι από τους πιο «βρετανικούς» δίσκους στην ιστορία των Αμερικανών, με τους Beatles του «Revolver», τον Elton John του «Goodbye Yellow Brick Road» και τον David Bowie να μπαίνουν σε πρώτο πλάνο. Ένας βαθιά προσωπικός δίσκος και ένα album που σίγουρα τοποθετείται αρκετά ψηλά στην 35χρονη πορεία του συγκροτήματος.

44. MOTORPSYCHO
THE ALL IS ONE

Οι εκπληκτικοί Motorpsycho ολοκληρώνουν την τριλογία Gullvåg με θριαμβευτικό τρόπο. Αληθινή μουσική απόλαυση δίχως όρια, με τους Σκανδιναβούς να δημιουργούν για ακόμα μια φορά επικές rock/prog rock συνθέσεις που δεν υπακούν σε κανέναν κανόνα.

43. PARADISE LOST
OBSIDIAN

Μετά την «επιστροφή στις ρίζες» προσέγγιση του «Medusa», οι Paradise Lost εδώ αφήνουν περισσότερες μελωδίες να γλυκάνουν την μουσική τους, πιστοποιώντας πως βρίσκονται σε εξαιρετική κατάσταση. Δίσκος με πολλές κορυφές και εξαιρετική παραγωγή που φανερώνει το στιλ που ταιριάζει περισσότερο αυτή την στιγμή στους Άγγλους.

42. SOILWORK
A WHISP OF THE ATLANTIC

Το «A Whisp Of The Atlantic» αποδεικνύει το γιατί οι Soilwork θεωρούνται ως μια από τις καλύτερες metal μπάντες σήμερα. Πλούσιο σε εναλλαγές συναισθημάτων, ρυθμών και ήχων, αλλά και με τον Björn «Speed» Strid στην -πιθανότατα- καλύτερη φάση της καριέρας του, οι Σουηδοί μπορούν να υπερηφανεύονται για ακόμα ένα εξαιρετικό metal album που τους κρατάει στο προσκήνιο.

41. PIGS PIGS PIGS PIGS PIGS PIGS PIGS 
VISCERALS
Μια από τις πιο ενδιαφέρουσες μπάντες των καιρών μας, με ένα από τα πιο ενδιαφέροντα ονόματα, επιστρέφουν με ένα album που τους ανοίγει ορίζοντες και τους δίνει ένα πολύ ευρύ πεδίο δημιουργίας. Οι Black Flag, οι Hawkwind, οι Black Sabbath και ο Iggy Pop μπορούν να αισθάνονται υπερήφανοί για το rock που αφήνουν στις νεότερες γενιές.

40. ELDER
OMENS
Οι Elder άλλαξαν και με το «Omens» επιχειρούν να διεισδύσουν σε prog ακροατήρια, αφήνοντας σε δεύτερο πλάνο τις doom καταβολές τους. Για τους παλιότερους οπαδούς αυτό ενδεχομένως να γίνεται λίγο άγαρμπα, ωστόσο τα νέα τραγούδια πετυχαίνουν τον σκοπό τους και θα ικανοποιήσουν αυτούς που δεν είχαν πρόβλημα να ακολουθήσουν το group στα ρίσκα που κατά καιρούς έχει πάρει.

39. KHRUANGBIN 
MORDECHAI

Χωρίς να χάσουν ίχνος από τον χαρακτηριστικό groove ήχος τους, οι Khruangbin καταφέρνουν να κάνουν ακόμα πιο προσιτές τις συνθέσεις τους βάζοντας περισσότερα φωνητικά, με το τελικό αποτέλεσμα να αγκαλιάζεται από ένα ευρύτερο ακροατήριο. Συγκρότημα που συνεχώς ανεβάζει τις προσδοκίες μας και αυξάνει την οπαδική του βάση.

38. PAIN OF SALVATION
PANTHER

Ο Daniel Gildenlöw εκθέτει τον ψυχισμό του και στο album No.10 με τους Pain Of Salvation μαζεύει ξανά αρκετούς fans που είχε χάσει τα τελευταία χρόνια. Με τα synths και τις κιθάρες σε μια ισορροπία τρέλας, ο «Πάνθηρας» φλερτάρει με την μαγεία που μας είχε καλομάθει ο δημιουργός του στα «The Perfect Element, Pt.1» και «Remedy Lane».

37. PG.LOST
OSCILLATE

Οι pg.lost δεν είχαν καταφέρει ως τώρα να τρυπήσουν το ταβάνι τους και να τοποθετήσουν το όνομα τους στην μαρκίζα, δίπλα στα κορυφαία σχήματα του χώρου. Το «Oscillate» έρχεται να αλλάξει την ιστορία τους και να τους δώσει πίσω όλα όσα τους χρωστάει. Ένας από τους πιο κινηματογραφικούς δίσκους της χρονιάς.

36. ALL THEM WITCHES
NOTHING AS THE IDEAL

Μετά τα άνισα «Sleeping Through The War» και «ATW», οι Αμερικανοί από το Nashville του Tennessee περνούν τον Ατλαντικό για να ηχογραφήσουν στα Abbey Road Studios του Λονδίνου το τελευταίο τους album. Η επιλογή αποδείχθηκε σοφή με το συγκρότημα να βαραίνει τον ήχο του και να μας χαρίζει επιτέλους έναν εξαιρετικό δίσκο που δικαιώνει τις προσδοκίες που πάντοτε έχουμε.

35. TAME IMPALA
THE SLOW RUSH
Ο Kevin Parker δεν αφήνει τίποτα στην τύχη και αν και γνωρίζει πως το «The Slow Rush» δεν φτάνει τα μαγικά επίπεδα του «Currents», φροντίζει με την συνθετική του ωριμότητα και ευφυΐα να κρατήσει ψηλά το επίπεδο. Άφθονες μουσικές, πολυεπίπεδη παραγωγή και φαντασία, συνθέτουν ακόμα ένα υψηλής αισθητικής ηχητικό κομψοτέχνημα που θα κάνει αρκετά κορμιά να λικνιστούν.

34. IGORRR
SPIRITUALITY AND DISTORTION
Η μουσική του έχει χαρακτηριστεί ως «το metal της επόμενης δεκαετίας» και ο Gautier Serre όχι μόνο δεν αγχώνεται, αλλά δείχνει να το απολαμβάνει όσο δεν πάει. Δημιουργώντας σε λευκό καμβά δίχως κανέναν περιορισμό, ο Γάλλος καταφέρνει να ενώσει κάτω από την ταμπέλα του ήχους και μουσικές που φαινομενικά δεν θα μπορούσαν να συνυπάρχουν. Η μουσική όμως είναι μια και ο Igorrr φαίνεται πως αυτό το ξέρει πολύ καλά.

33. BODY COUNT
CARNIVORE
Ήταν σίγουρο ότι η επαναδραστηριοποίηση των Body Count δεν θα μπορούσε να είναι χλιαρή. Αυτό επιβεβαιώθηκε τόσο με το «Manslaughter» του 2014 όσο και με το προ τριετίας «Bloodlust». Φέτος η συμμορία του Ice-T επανέρχεται με ακόμα έναν δίσκο γεμάτο ύμνους, σε μια περίοδο που η Αμερική τους χρειάζεται περισσότερο από ποτέ.

32. OZZY OSBOURNE 
ORDINARY MAN
Τα τελευταία δύο χρόνια ο Ozzy Osbourne έχει περάσει πολλά. Τόσα πολλά που ενδεχομένως η δημιουργία ενός νέου δίσκου να συνιστά… άθλο. Και όμως, στο «Ordinary Man» ο βετεράνος frontman δεν αποζητά ένα τελευταίο φιλικό χτύπημα στην πλάτη πριν από τη οριστική συνταξιοδότηση. Τα νέα τραγούδια έχουν ζωή, έχουν πάθος και συγκινούν ακόμα και αυτούς που τον περίμεναν στην γωνία για να τον θάψουν.

31. KVELERTAK 
SPLID
Όσοι βάλθηκαν να ξεγράψουν τους Kvelertak μετά το στραβοπάτημα του «Nattersfed», αλλά κυρίως μετά την φυγή του τραγουδιστή Erlend Hjelvik καλό είναι να το ξανασκεφτούν. Οι Νορβηγοί δεν το βάζουν κάτω και κάνουν εντυπωσιακό comeback με ένα album γεμάτο high-energy τραγούδια, που μπορεί να μην κάνουν την φασαρία των δύο πρώτων δίσκων, βάζουν όμως ξανά βενζίνη στο όχημα της μπάντας.

30. ASKING ALEXANDRIA
LIKE A HOUSE ON FIRE
Το «Like A House On Fire» ολοκληρώνει την περίοδο μετάβασης των Asking Alexandria από μια μπάντα που απασχολεί αυστηρά το κοινό της Αμερικής σε ένα group που θα αγαπηθεί και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού. Με τον Danny Worsnop σε νέο «ρόλο» πίσω από το μικρόφωνο, οι Αμερικανοί είναι έτοιμοι να κατακτήσουν νέες κορυφές και το «Like A House On Fire» έχει τον τρόπο να το καταφέρει.

29. THE 1975
NOTES ON A CONDITIONAL FORM
Οι 1975 σε ένα crossover αριστούργημα που διαρκεί 80 λεπτά και δεν διστάζει να δοκιμάσει τις αντοχές μας. Ένα album που δεν έχει πρόβλημα να «μπλέξει» μουσικές, δεκαετίες και νόρμες και που στο τέλος του σε αφήνει γεμάτο από συναισθήματα και ήχους.

28. TRIVIUM
WHAT THE DEAD MEN SAY
Το μοντέρνο metal είναι συνυφασμένο με τον Matt Heafy και τους Trivium. Η μπάντα στο «What The Dead Men Say» δεν κάνει κάτι καινοτόμο, πατώντας περισσότερο στον ήχο του προηγούμενου album τους, ωστόσο η τιμιότητα και το πάθος που βγάζει θα κερδίσει ακόμα και τους πιο δύσκολους.

27. PUSCIFER
EXISTENTIAL RECKONING
Μπορεί να έχουν χάσει πλέον το πλεονέκτημα του αιφνιδιασμού, ωστόσο οι Puscifer παραμένουν περιπετειώδεις. Στο «Existential Reckoning» οι πανέξυπνες ενορχηστρώσεις και τα εξαιρετικά refrains υπάρχουν σε αφθονία έστω και αν ο rock χαρακτήρας του album είναι σε δεύτερο πλάνο.26. TESTAMENT
TITANS OF CREATION
Κάποιος μπορεί να κατηγορήσει τους Testament ότι ο τίτλος του νέου τους δίσκου εκφράζει μεγαλομανία. Οι βετεράνοι thrashers όμως ξέρουν ότι έχουν δημιουργήσει κάτι εξαιρετικό και έχουν κάθε λόγο να καυχιούνται με περηφάνια.

25. BRING ME THE HORIZON
POST HUMAN: SURVIVAL HORROR
Το συγκρότημα από το Sheffield είναι πλέον τεράστιο και η παρέα του Oli Sykes δεν δίνει λογαριασμό σε κανέναν. Έτσι, στο «Post Human: Survival Horror» τους ακούμε πιο heavy σε σχέση με το πρόσφατο παρελθόν τους, χωρίς όμως να γίνεται λόγος για πισωγύρισμα. Ο ήχος του «Amo» υπάρχει και εδώ και οι Βρετανοί προσθέτουν ακόμα έναν θρίαμβο.

24. THE STROKES
THE NEW ABNORMAL
Η επιστροφή των Strokes έπειτα από επτά ολόκληρα χρόνια στην δισκογραφία είναι γεγνός! Και αυτό γίνεται όχι ως ένα οργισμένο κιθαριστικό post punk σχήμα που αναζητά εξιλέωση, αλλά ως ένα group που δεν διστάζει να ανοίξει την παλέτα της δημιουργίας βάζοντας στο παιχνίδι την soul, την dance, την ψυχεδέλεια… ακόμα και την R&B. Ο Julian Casablancas εμφανίζεται πιο ώριμος και σίγουρος να αρπάξει αυτή την ευκαιρία από τα μαλλιά.

23. BRUCE SPRINGSTEEN
LETTER TO YOU

9 τραγούδια που γράφτηκαν μέσα στην καραντίνα και άλλα 3 που προϋπήρχαν συνθέτουν το «Letter To You», με το Αφεντικό να κάνει μια πραγματική κατάθεση ψυχής και την E-Street Band να βάζει τις απαραίτητες πινελιές. Δίσκος ορόσημο που συνδέει το παρελθόν με το παρόν του Springsteen και σίγουρα ο κορυφαίος του εδώ και τουλάχιστον 20 χρόνια.

22. FANTASTIC NEGRITO
HAVE YOU LOST YOUR MIND YET?
Ο Fantastic Negrito κυκλοφορεί το πλέον επίκαιρο album του 2020! Ο Xavier Dphrepaulezz μας διηγείται τις ιστορίες του και παλεύει για μια Αμερική που δείχνει να βυθίζεται στο μίσος όλο και περισσότερο. Οι rock, soul, funk και gospel μουσικές του Xavier αξίζουν να ακουστούν δυνατά.

21. FATES WARNING
LONG DAY GOOD NIGHT
Ελάχιστοι περίμεναν ότι οι Fates Warning του 2020 θα ήταν ικανοί να κυκλοφορήσουν έναν δίσκο που θα μπορούσε να κοιτάξει στα μάτια τις κορυφαίες στιγμές του παρελθόντος τους. Και όμως, το «Long Day Good Night», με όπλο την συνθετική εμπειρία και τον λυρισμό του το καταφέρνει.

20. TOUCHE AMORE
LAMENT
Οι Touché Amoré εμπιστεύτηκαν τα νέα τους τραγούδια στον παραγωγό Ross Robinson και αυτός απογειώνει το συγκρότημα χαρίζοντας μας έναν δίσκο που θα μνημονεύεται για χρόνια. Εκπληκτικά μελωδικό, αλλά και τραχύ όπου χρειάζεται, το «Lament» θρηνεί για την Αμερική του σήμερα με έναν τρόπο που λυγίζει ακόμα και τους πλέον δυνατούς. Ο κορυφαίος δίσκος των Καλιφορνέζων; Μάλλον…

19. SOLSTAFIR
ENDLESS TWILIGHT OF CODEPENDENT LOVE

Οι Sólstafir καταφέρνουν για ακόμα μια φορά να ξεπεράσουν τον εαυτό τους με έναν δίσκο που αποτελεί το απόσταγμα των εμπειριών τους, αλλά και την διάθεσή τους για περισσότερη εξερεύνηση. Album που θέλει χρόνο αλλά θα σου δώσει πίσω πολλά περισσότερα.

18. SEPULTURA
QUADRA
Το εξαιρετικό «Machine Messiah» είναι σίγουρο πως άνοιξε την όρεξη στους Sepultura, οι οποίοι έπειτα από τόσες δεκαετίες καριέρας συνεχίζουν να παραμένουν επίκαιροι μουσικά. Μοντέρνο αλλά και «κλασικό» το «Quadra» είναι εδώ για να μας θυμίσει το πόσο σημαντικοί είναι οι Βραζιλιάνοι για την metal μουσική.

17. AUGUST BURNS RED
GUARDIANS
Αν δεχθούμε ότι το metalcore δεν είναι πλέον τόσο δημοφιλές και cool όσο ήταν 15 χρόνια πριν, το επίτευγμα των August Burns Red είναι ακόμα μεγαλύτερο. Χωρίς να «νερώσουν» το στιλ τους, με όπλο την τεχνική αλλά και τα riffs τους, οι Αμερικανοί κρατούν μαζί με τους Killswitch Engage ψηλά την σημαία.

16. ORANSSI PAZUZU
MESTARIN KYNSI
Οι Oranssi Pazuzu δημιουργούν ακόμα έναν ηχητικό εφιάλτη που δύσκολα θα μπορέσεις να ξεπεράσεις. Τα επαναλαμβανόμενα ηχητικά μοτίβα και οι black metal καταβολές σε συνδυασμό με το industrial πρίσμα που πλέον ενορχηστρώνουν οι Φινλανδοί, καθιστούν το «Mestarin Kynsi» μια δοκιμασία για μυημένους.

15. ULVER
FLOWERS OF EVIL
Οι Ulver κεφαλαιοποιούν με τον καλύτερο τρόπο το προ τριετίας «The Assassination Of Julius Caesar» γράφοντας έναν δίσκο που ο όρος pop περιορίζει το ηχητικό αποτέλεσμα και αποδίδεται μάλλον επιπόλαια. Με τα 70s να έχουν παρουσία, τις εναλλαγές στην ατμόσφαιρα και τους ρυθμούς να έχουν εξαιρετικό ενδιαφέρον, το «Flowers Of Evil» φαντάζει ιδανικό για τις πιο προσωπικές σας ακροάσεις.

14. CRIPPLED BLACK PHOENIX
ELLENGAEST
Μελαγχολικοί και βυθισμένοι στην απελπισία, οι Crippled Black Phoenix περνάνε στην νέα τους εποχή με ένα 54λεπτο δημιούργημα που χάρη και στην πολύτιμη συνεισφορά των γνωστών καλεσμένων ξεχειλίζει από συναίσθημα και ποιότητα. Ανώτερο από τα δύο τελευταία τους albums, το «Ellengæst» έχει τις 2-3 συνθέσεις που θα σοκάρουν για ακόμα μια φορά τον ακροατή και θα ανανεώσουν τους όρκους πίστης προς το συγκρότημα.

13. AC/DC
POWER UP
Ενδεχομένως η κυκλοφορία και μόνο αυτού του δίσκου να είναι σημαντικότερη ακόμα και από το περιεχόμενο του. Αυτό όμως θα αδικούσε τα κομμάτια του «Power Up» που ξεχειλίζουν από ενέργεια, rock n roll αισθητική και θα σε κάνουν στο άκουσμά τους να παραγγείλεις ακόμα ένα ποτό στο bar. Αυτό δεν είναι οι AC/DC;

12. EMMA RUTH RUNDLE & THOU
MAY OUR CHAMBERS BE FULL
Η εκπληκτική σύμπραξη της Emma Ruth Rundle και των Thou αποτελούν αναμφίβολα την έκπληξη της χρονιάς. Αν και μόλις 36 λεπτά, τα πάντα σε αυτό εδώ το album μοιάζουν να είναι στρατηγικά τοποθετημένα για να σε κάνουν να πεταχτείς από την θέση σου. Εκπληκτική συνεργασία που ελπίζουμε να έχει συνέχεια.

11. BOB DYLAN 
ROUGH AND ROWDY WAYS

Το «Murder Most Foul» έστρωσε τον δρόμο σε ένα album που ήδη χαρακτηρίζεται κλασικό, ακόμα και από όσους δεν αποτελούν τους μεγαλύτερους θαυμαστές του Dylan. Ο σπουδαίος τραγουδοποιός με το «Rough And Rowdy Ways» λέει πιθανότατα την τελευταία του λέξη και ο κόσμος της μουσικής υποκλίνεται για ακόμα μια φορά.

10. CODE ORANGE
UNDERNEATH

Οι Code Orange συνεχίζουν να εξελίσσουν τον ήχο τους λες και έχουν βάλει στοίχημα σε κάθε τους album να μας προσφέρουν κάτι καινούριο. Το «Underneath» είναι το metal της επόμενης δεκαετίας και ο δίσκος εκείνος που θα φέρει νέο αέρα και κόσμο κοντά στην αγαπημένη μας μουσική. Όλες οι φόρμες της σκληρής μουσικής, είτε αυτό λέγεται hardcore, είτε industrial, είτε metalcore, μπολιάζονται με ηλεκτρονικά στοιχεία και το αποτέλεσμα τινάζει τον ακροατή από την καρέκλα του. Οι Code Orange έχουν επιρροές, τις έχουν μελετήσει καλά, αλλά φροντίζουν να περνάνε τα ακούσματα τους μέσα από το δικό τους φίλτρο. Και αυτό τους οδηγεί στην κορυφή.

09. IDLES
ULTRA MONO
Όσοι φοβόντουσαν ότι οι IDLES σταδιακά θα έχαναν τον μουσικό τους τσαμπουκά και θα κατέληγαν να λειάνουν τον ήχο τους με σκοπό να μπουν σε περισσότερα σπίτια και να αποκτήσουν μεγαλύτερη εμπορική επιτυχία, μπορούν να ανασάνουν με ανακούφιση. Σε αυτό το κρίσιμο τρίτο album, το συγκρότημα από το Bristol δείχνει να έχει κατανοήσει πλήρως την κατάσταση και με ένα οργισμένο «μανιφέστο» παραμένει αυτή την στιγμή αιχμή του δόρατος στην Βρετανική σκηνή. Το «Ultra Mono» είναι ένας αψεγάδιαστος όσο και απαραίτητος δίσκος για τους καιρούς που ζούμε, δίχως καμία αδύναμη στιγμή με τους IDLES να πετυχαίνουν τελικά τον στόχο και να στρέφουν τα βλέμματα πάνω τους.

08. MARILYN MANSON
WE ARE CHAOS
Το «We Are Chaos» αποτελεί την πιο ουσιαστική προσπάθεια του Marilyn Manson να μιλήσει πιο προσωπικά και να έρθει λίγο πιο κοντά στους ακροατές του. Πατώντας στην πρόσφατη επιτυχία των «The Pale Emperor» και «Heaven Upside Down» αλλά και έχοντας πάντα στο μυαλό του το «Mechanical Animals», ο Brian Warner σε συνεργασία με τον πολύπειρο Shooter Jennings προσπαθεί και τελικά καταφέρνει να δημιουργήσει ένα ειλικρινές album, δίχως μουσικές ή άλλες υπερβολές. Αν ο Manson επιχειρεί πλέον να αποτινάξει από πάνω του κάθε τι «εκκεντρικό», το «We Are Chaos» φαντάζει ως η ιδανική αφετηρία και ο φάρος για το δισκογραφικό του μέλλον.

07. PALLBEARER
FORGOTTEN DAYS
Οι Pallbearer είναι οι σημαντικότεροι πρεσβευτές του doom metal των καιρών μας. Και αν κάποιοι απογοητεύτηκαν ελαφρώς με την prog ματιά του προ τριετίας «Heartless», το «Forgotten Days» είναι εδώ να αποκαταστήσει την σχέση τους με την μπάντα. Το ομότιτλο κομμάτι μπορεί να υπερηφανεύεται πως έχει το πιο βαρύ riff της χρονιάς, η δουλειά που έχει γίνει στις φωνητικές μελωδίες είναι για ακόμα μια φορά υποδειγματική, ενώ μαεστρικός είναι ο τρόπος που καταφέρνει το group να επικαιροποιήσει έναν ήχο που μόνο μοντέρνο δεν τον λες. Η πορεία και η ποιότητα που έχουν δείξει οι Pallbearer σε τέσσερα μόλις albums είναι αξιοθαύμαστη και το καλύτερο είναι ότι κανείς δεν ξέρει αν έχουν τρυπήσει το ταβάνι τους.

06. FONTAINES D.C.
A HERO’S DEATH
Οι Fontaines D.C. έναν μόλις χρόνο μετά την τεράστια επιτυχία του ντεμπούτου τους, επανέρχονται με σκοπό να διατηρήσουν το hype τους και να παγιωθούν ως ένα από τα σημαντικότερα σχήματα των ημερών μας. Με το «A Hero’s Death» οι Fontaines D.C. όχι μόνο υψώνουν το μεσαίο δάχτυλο σε όσους βιαστικά τους χαρακτήρισαν ως πυροτέχνημα, αλλά δείχνουν έτοιμοι να προσδιορίσουν την rock μουσική τα επόμενα χρόνια. Το δεύτερο album των Ιρλανδών χαράζει τον δικό του δρόμο, έναν δρόμο με περισσότερα σκοτεινά σημεία, αλλά και κάποιες εξάρσεις αδρεναλίνης που σε βγάζουν στο φως. Album απάντηση σε όσους ισχυρίζονται πως η κιθαριστική rock δεν έχει πλέον μέλλον.

05. RUN THE JEWELS
RTJ4
Η φαινομενικά αταίριαστη συνύπαρξη του Killer Mike με τον El-P μετράει πλέον τέσσερα albums και εκεί που περιμένεις ότι τα έχεις ακούσει όλα, κάθε νέος δίσκος ξεπερνά τις προσδοκίες σου. Αυτό που συμβαίνει όμως στο «RTJ4» ξεπερνά την φαντασία ακόμα και του πλέον φανατικού. Είναι σαφές ότι οι Run The Jewels είχαν άφθονα ερεθίσματα προκειμένου να δημιουργήσουν, ωστόσο αυτό από μόνο του δεν είναι αρκετό. Το «RTJ4″ έχει έναν minimal χαρακτήρα δίχως όμως να χάνει σε σκληρότητα, αμεσότητα και οργή. Οι συμμετοχές των πιο «δικών μας» Zach de la Rocha και Josh Homme δεν καπελώνουν το αποτέλεσμα, ενώ η παραγωγή και η επιλογή των samples είναι εξαιρετικές. Ένα Grammy στους κυρίους… και ας μην τους νοιάζει.

04. DEFTONES
OHMS
Το «Ohms» δεν αποτελεί ένα πισωγύρισμα των Deftones με σκοπό να ικανοποιηθούν οι παρελθοντολάγνοι οπαδοί της μπάντας, αλλά μια συνειδητή επιλογή του συγκροτήματος να κοιτάξει πίσω, φιλτράροντας αυτή την ματιά μέσα από την πλούσια συνθετική εμπειρία των μελών του. Ευθύ, ατμοσφαιρικό, με τα riffs του Carpenter να σε γεμίζουν νοσταλγία, το album ξετυλίγει όλη την ιστορία του συγκροτήματος στο μυαλό σου και σου θυμίζει γιατί οι Deftones είναι ένα από τα πιο σημαντικά συγκροτήματα του σκληρού ήχου. Οι ίδιοι το ξέρουν και απαλλαγμένοι από το άγχος της επιτυχίας μεγαλουργούν. Αν σας άρεσε το «Gore» αλλά θα θέλατε λίγα περισσότερα γκάζια, αυτός είναι ο δίσκος σας.
03. KATATONIA
CITY BURIALS
Τα δύο πρώτα singles «Lacquer» και «Behind The Blood» αποτέλεσαν το καλύτερο mind game των Katatonia με τους οπαδούς τους, με τους δεύτερους να προσπαθούν να μαντέψουν την ηχητική προσέγγιση που θα είχε τελικά ο δίσκος. Πανέξυπνη προσέγγιση καθώς το «City Burials» είναι ο πιο πολυδιάστατος δίσκος των Σουηδών με πολλές εκπλήξεις ακόμα και για τους μυημένους στον ήχο τους. Με τον Jonas Renkse να βελτιώνει και άλλο τις ερμηνείες του αλλά κυρίως να αναλαμβάνει την σύνθεση ολόκληρου του δίσκου, το ενδέκατο album των Katatonia όσο θα περνά ο χρόνος θα κερδίζει έδαφος στην έτσι και αλλιώς πλούσια δισκογραφία του συγκροτήματος.

02. LAMB OF GOD
LAMB OF GOD
Μετά από πέντε χρόνια αναμονής (το μεγαλύτερο δισκογραφικό κενό στην ιστορία τους), οι Lamb Of God επιστρέφουν με έναν heavy δυναμίτη που δεν αφήνει κανένα περιθώριο αμφισβήτησης. Ο Chris Adler αποχώρησε, αλλά ο Art Cruz είναι εδώ καταφέρνοντας να γεμίσει το κενό επάξια, ενώ τα υπόλοιπα μέλη -με τον Mark Morton για ακόμα μια φορά ηγέτη- μας προσφέρουν ένα πολύ ουσιαστικό και μεστό αποτέλεσμα που σέβεται την πλούσια ιστορία του συγκροτήματος. Οι εποχές του «Sacrament» μπορεί να έχουν περάσει, αλλά οι Randy Blythe & Co. μπορούν ακόμα να συγκινήσουν τους fans του σκληρού ήχου κρατώντας το όνομά τους στην κορυφή.

01. THE OCEAN
PHANEROZOIC II: MESOZOIC / CENOZOIC
Το υλικό για τα δύο albums που εξετάζουν τον Φανεροζωικό μεγααιώνα γράφτηκε περίπου την ίδια περίοδο, με τους Ocean να βάζουν στο πρώτο από αυτά (2018) τα περισσότερα heavy στοιχεία, κρατώντας για το φετινό δεύτερο μέρος τους πειραματισμούς και τις μελωδίες. Αυτό και μόνο είναι ικανό να διαφοροποιήσει το «Mesozoic / Cenozoic» από τον προκάτοχό του και να μας δώσει την ευκαιρία να απολαύσουμε την πιο μελωδική πλευρά του συγκροτήματος. Αν και είναι νωρίς -ίσως και άστοχο- να το συγκρίνουμε με το πρώτο μέρος, εδώ οι Ocean φαίνονται να δοκιμάζουν ακόμα περισσότερα πράγματα και το αποτέλεσμα είναι όπως πάντα… συγκλονιστικό!

 

 

 

 

Έγκυρες ειδήσεις από όλο το φάσμα της rock και όχι μόνο μουσικής, την ώρα που συμβαίνουν, όταν συμβαίνουν σε συνεχή ροή από την συντακτική μας ομάδα.

Latest from IN FOCUS

Go to Top