ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ TV & MOVIES

The Decline Of The Western Civilization

Οι φετινές νύχτες πρεμιέρας έχουν μια ξεχωριστή σημασία για τη rock κοινότητα. Μια κινηματογραφική τριλογία που στο πέρασμα του χρόνου απέκτησε μυθική ισχύ, θα προβληθεί με το τρίτο μέρος της, πρώτη φορά σε δημόσια κινηματογραφική προβολή κοινού, πέραν κάποιων φεστιβάλ που είχε ήδη προβληθεί. Μιλάμε για την τριλογία «Decline Of…

Οι φετινές νύχτες πρεμιέρας έχουν μια ξεχωριστή σημασία για τη rock κοινότητα. Μια κινηματογραφική τριλογία που στο πέρασμα του χρόνου απέκτησε μυθική ισχύ, θα προβληθεί με το τρίτο μέρος της, πρώτη φορά σε δημόσια κινηματογραφική προβολή κοινού, πέραν κάποιων φεστιβάλ που είχε ήδη προβληθεί. Μιλάμε για την τριλογία «Decline Of The Western Civilization» της Ελληνοαμερικανίδας Penelope Spheeris.

Γεννημένη το 1945 από Έλληνα πατέρα, στη Νέα Ορλεάνη, πέρασε τα εφηβικά της χρόνια στο περιοδεύον σόου του πατέρα της, μέχρι που εκείνος δολοφονήθηκε στα πλαίσια μιας φυλετικής διαμάχης στην πόλη Troy της Αλαμπάμα. Η Penelope Spheeris συνέχισε κάνοντας πρώτα σπουδές βιολογίας και μετά, παράλληλα με την εργασία της ως σερβιτόρα, σπουδές κινηματογράφου στο UCLA. Οι πρώτες της δουλειές στην παραγωγή τηλεοπτικού υλικού ήταν για το πολύ επιτυχημένο τηλεοπτικό «Saturday Night live», ενώ στη συνέχεια εργάστηκε και στην τηλεοπτική σειρά Ροζάν.

punkdoc2

Την πρώτη της επαφή με τον χώρο του rock αποτέλεσε η δημιουργία του «Decline Of The Western Civilization 1″ το 1979-80, μιας ταινίας, ντοκιμαντέρ, για την ακμάζουσα τότε, σκηνή του punk και hardcore της Καλιφόρνιας και ειδικότερα του Λος Άντζελες. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει, ξεκίνησε με προϋπολογισμό 100,000 δολάρια, που δανείστηκε από κάποιους που πίστευαν, ότι χρηματοδοτούσαν ένα φιλμ πορνό. Η ίδια πιστεύει πολύ στη δύναμη του λόγου. Μέσα από την λιτή εικόνα και μέσα από ένα μοντέλο σινεμά βεριτέ, αφήνει το υποκείμενο να μιλήσει και τα περιβάλλοντα αντικείμενα, το υπόβαθρο, να δώσουν τις εξηγήσεις, τις λεπτομέρειες, που θα δικαιολογήσουν, θα ισχυροποιήσουν ή θα γελοιοποιήσουν αντίστοιχα τα λεγόμενα του κύριου «πρωταγωνιστή». Η πρώτη ταινία της σειράς με συμμετέχοντες τους Black Flag, GermsS, X, Alice Bag Band, Circle Jerks, Catholic Discipline, Fear, έκανε εντύπωση για την στρατευμένη αντι καθεστωτική, αντι καπιταλιστική στάση της και την έντονη πολιτικοποιημένη, όχι κομματικοποιημένη στάση των συμμετεχόντων. Μην ξεχνάμε ότι μιλάμε για punk κίνημα. Λόγω του περιεχομένου της, ζητήθηκε η απαγόρευση της προβολής της στο L.A από τον αρχηγό της αστυνομίας του LA, Daryll Gates, πράγμα που της έδωσε καλτ στάτους.
Ο κολοφώνας της δόξας της και η περιγραφή του τέλους μιας εποχής είναι το δεύτερο μέρος της σειράς, που περιγράφει το μεγαλύτερο rock κίνημα της εποχής, το sleaze, glam, hard rock κίνημα του L.A το 1986-88. Η Spheeris περιγράφει γλαφυρά τς εποχές εκείνες «Θυμάμαι να κατεβαίνω το Sunset Strip, με όλο αυτό τον παράξενα ντυμένο κόσμο, να ξεχύνεται στα πεζοδρόμια. Στο punk κίνημα όλα τα κορίτσια έμοιαζαν με αγόρια, στο metal όλα τα αγόρια έμοιαζαν με κορίτσια».

Με χρηματοδότηση περίπου 500,000 δολάρια, που έδωσε ο Miles Copeland, μάνατζερ των Police και ιδιοκτήτης της δισκογραφικής IRS, ξεκίνησε το εγχείρημα της. Λίγο πριν την έλευση του grunge, λίγο πριν τον βίαιο θάνατο μιας γενιάς που λάτρεψε τα clubs του Sunset Strip, το ουίσκι και την κοκαΐνη, η Penelope Spheeris μιλά με ονόματα που έμελλε να χαθούν γιατί αν και κάποιοι είχαν το δυναμικό (Tuff) ή απλώς την εικόνα Odin, βρέθηκαν στο σωστό μέρος την λάθος στιγμή. Η συνέντευξη του κιθαρίστα των WASP, Chris Holmes, σε κατάσταση μέθης αποτελεί ακόμα και σήμερα ένα παράδειγμα αρνητικής δημοσιότητας, με την μητέρα του, να τον κοιτά να παραληρεί δίπλα από την πισίνα, ή οι δηλώσεις του τραγουδιστή των Odin, Randy O, «Aν δεν γίνουμε τόσο μεγάλοι όσο οι Led Zeppelin θα αυτοκτονήσω» (ζει ακόμη).

punkdoc3

Η Penelope Spheeris με τον γνωστό ντοκυμονταιρίστικο τρόπο της μιλά μαζί τους και αφήνει την φούσκα να σκάσει μόνη αν και «κατηγορήθηκε» ότι προκειμένου να πετύχει τα χρονοδιαγράμματα της, δεν σταματούσε ακόμη και να έβλεπε ότι ο συνεντευξιαζόμενος ήταν σε άλλο πλανήτη, λόγω των γνωστών λόγων και ουσιών. Το «Decline Of The Western Civilization Part II: The Metal Years», παραμένει ως σήμερα το σημαντικότερο και ακριβέστερο καταγεγραμμένο ντοκουμέντο του τέλους μιας εποχής. Ανάμεσα στους συνεντευξιαζόμενους θα δείτε τους Aerosmith, Motorhead, Megadeth, Ozzy Osbourne και μικρότερα ονόματα, της ακμάζουσας τότε sleaze σκηνής. Το υλικό του την βοήθησε στην επόμενη μεγάλη ταινία της μεγάλου μήκους το επίσης κλασικό «Wayne’s World», που αποτελεί μια παρωδία του κόσμου του Αμερικάνικου hard rock.

Η τρίτη ταινία της σειράς, του 1998, αναφέρεται σε μια ομάδα punks που ενεργά απέχει από το δυτικό μοντέλο ζωής επιλέγοντας την αυτοδιάθεση και την ζωή σε καταλήψεις ως άστεγοι. Η ταινία που παρουσιάζει ένα φαινόμενο κουλτούρας που έχει πολλά κοινά με τον δικό μας Νικόλα Άσιμο, αναφορικά με τις επιλογές και το πώς τις στηρίζει κανείς σε επίπεδο καθημερινότητας, μέχρι τώρα είχε πάρει βραβεία στα φεστιβάλ Σάντανς, Καννών και το Φεστιβάλ αντερκγράουντ ταινιών του Σικάγο, στα οποια και απέσπασε βραβεία. Θα είναι διαθέσιμη μόνο στο επερχόμενο σετ DVD και σε online streaming.

Τίποτα από αυτά δεν θα επανακυκλοφορούσε, αν η κόρη της Spheeris, Άννα, σκηνοθέτρια και η ίδια, ανακατεμένη με την μουσική σκηνή του L.A δεν απαιτούσε από την μητέρα της, προκειμένου να συνεργαστούν, να κυκλοφορήσει όλο το υλικό των τριών ταινιών, επεξεργασμένο, με πρόσθετο υλικό σε ένα τετραπλό DVD στα τέλη Αυγούστου.

Η Penelope Spheeris συνεχίζει την καριέρα της στον κινηματογράφο και την τηλεόραση σε συνεργασία με σειρές και ταινίες που αν και δεν θα χαρακτηριστούν mainstream δεν αποτελούν πλέον τόσο εξειδικευμένες καταγραφές μιας εποχής και μουσικών κινημάτων, που σήμερα έχουν εξοβελιστεί στο χώρο της ανάμνησης ή του μυθικού. Η προσωπολατρία και η ποιότητα των μουσικών της εποχής αντικαταστάθηκε από τα δημιουργήματα του internet, του παράνομου download και του marketing, αλλά οι ταινίες της Spheeris παραμένουν αδιάψευστα ντοκουμέντα, ότι μέσα από την πιο βαθιά συντηρητική και πουριτανική Αμερική των 80s, ξεπήδησαν τα πιο πολιτικοποιημένα αλλά και ηδονιστικά κινήματα, δείγμα του πραγματικού κινδύνου, που αγαπήσαμε όσοι ακούμε rock. Δείχνει όμως και τον βαθμό αυτοκαταστροφής και εθελοτυφλίας που συνάδει με τις μουσικές σκηνές/κινήματα, στην τελευταία ίσως εποχή που το rock αποτέλεσε ιδεολογία, πριν ισοπεδωθεί, από το διαδίκτυο, την trash τηλεόραση ανά τον κόσμο, με τις παρουσιάστριες με τα Ramones μπλουζάκια.

Αν έχετε χρόνο δείτε τις. Μια διαφορετική ματιά, σε μια εποχή, που ο κινηματογράφος ασχολούνταν με τα εφέ, τον Indiana Jones και τα αισθηματικά θέματα του M. Douglas, κάποιοι άνθρωποι, προτιμούσαν με την κάμερα στο χέρι και μικρούς προϋπολογισμούς, να καταγράφουν τον παλμό μιας γενιάς που ζούσε με την κιθάρα και την παραμόρφωση για δείκτες πορείας.

Γεννημένος τo 1968, ο Στέλιος Μπασμπαγιάννης, διαφωνεί με όλους. Όσους έχουν άποψη ,που δεν είναι η δική του και όσους δεν έχουν, γιατί δεν ασπάζονται τη δική του. Ασχολείται εδώ και χρόνια με την τέχνη της προώθησης θεραπευτικών ουσιών. Παράλληλα ασχολείται με την ευγενή τέχνη της μουσικής, ως συντάκτης σε διάφορα μέσα από το 1986. Το βιβλίο είναι η άλλη του μεγάλη αγάπη, που του επιτρέπει το ταξίδι ακόμη και ελλείψει χρημάτων. Πολιτικά ακραίος αντιπαθεί τη διαφθορά της αστικής δημοκρατίας, τον λαϊκισμό των Ελλήνων και τον υποκριτικό χαρακτήρα τους. Αν ήταν ζώο (κάποιοι λένε ότι είναι ) θα ήταν λύκος.

Αφήστε μια απάντηση

Your email address will not be published.

*

Latest from TV & MOVIES

Go to Top